در  افسانه ها آمده، روزی که خداوند جهان را آفريد، فرشتگان مقرب را به بارگاه خود فراخواند و از آن ها خواست تا برای پنهان کردن راز زندگی پيشنهاد بدهند.

يکی از فرشتگان به پروردگار گفت: خداوندا، آن را در زير زمين مدفون کن.

فرشته ی ديگری گفت: آن را در زير درياها قرار بده.

و سومی گفت: راز زندگی را در کوهها قرار بده.

ولی خداوند فرمود: اگر من بخواهم به گفته های شما عمل کنم، فقط تعداد کمی از بندگانم قادر خواهند بود آن را بيابند، در حالی که من می خواهم راز زندگی در دسترس همه ی بندگانم باشد.

در اين هنگام يکی از فرشتگان گفت: فهميدم کجا، ای خدای مهربان، راز زندگی را در قلب بندگانت قرار بده، زيرا هیچ کس به اين فکر نمی افتد که برای پيدا کردن آن بايد به قلب و درون خود نگاه کند.

و خداوند اين فکر را پسنديد...

سلام دوست های گلم

از این متن  خوشم اومد گذاشتم تو وبلاگم که شما هم بخونید و نظر بدین

وقتي يک دختر حرفي نميزند
 
ميليونها فکر در سرش مي گذرد
 
وقتي يک دختربحث نميکند
 
عميقا مشغول فکر کردن است
 
وقتي يک دختر بعد از چند لحظه در جواب احوالپرسي تو مي گويد:خوبم
 
يعني اصلا حال خوبي ندارد
 
وقتي يک دختر به تو خيره مي شود
 
شگفت زده شده که به چه دليل دروغ مي گويي
 
وقتي يک دختر هر روز به تو زنگ مي زند
 
توجه تو را طلب مي کند
 
وقتي يک دختر هر روز براي تو[اس ام اس ]مي فرستد
 
يعني ميخواهد تو اقلا يک بار جوابش را بدهي
 
وقتي يک دختر مي گويد دلش برايت تنگ شده
 
هيچ کسي در دنيا بيشتر از او دلتنگ تو نيست

زماني که گلدان شکست............

 پدر گفت:حيف بود

 مادر گفت:عمرش کوتاه بود

 برادر گفت:زيبا بود

خواهرم گفت:مال من بود

 ولي زماني که قلب من شکست هيچ کس حتي آخ هم نگفت

         دیگر از دست نا رفیقان خسته ام...!

      انگار باید صداقت و یکرنگی و فقط تو قصه ها دید...!

   میروم, میروم به جایی که پرچین نداشته باشد...!

  جایی که آسمانش را ابرهای تیرهء غم نپوشانده باشد.

              آنجا دیگر تنها نیستم...!

 ما میرویم گر چه ز الطاف دوستان بر جای جای پیکرمان زخم خنجرست...!

      از سادگیست گر چه بر کسی تکیه کردیم...!

با تشكر از دوست گلم نفيس

ما ندانستن را دوست داريم

امروز که تو با زن ديگری هستی من هم زن ديگری شده ام. تنها فرق من با او اين است که تو در من گذشتهء خودت را می بينی و در او آينده ات را.

هشت سال بعد تومرد ديگری خواهی شد که در زن ديگری نيز گذشته ات را خواهی ديد. آنروز می بينی که من و تو و تمام آدمهای ديگر همه يکی هستيم، و عشق توهمِ انتخابِ يکی است برای تجسم آنچه که دوست داريم. آنروز بيا و کنارم بنشين تا با هم گذشته ها را مرور کنيم. کمی می خنديم، اشک می ريزيم، و به چينهای صورتِ ديگری نگاه می کنيم، تا در آنها شبهايی را که به هم فکر می کرديم بشماريم.

هاه! ما غريبه ها را ترجيح می دهيم، چون می توانيم آنها را آنگونه که دوست داريم بشناسيم. ما از کسانی که می شناسيم می ترسيم. خدا را شکر غريبه هم که زياد است، هر بار يکی آشنا می شود ديگری از راه می رسد. می دانی، برای هر کدام از ما تنها يک نفر هست که تا دنيا دنياست غريبه می ماند. نام او هست «من»، که هر روز از ديروز غريبتر می شود و ما هر روز او را به هر کسی ترجيح می دهيم

من، و دلتنگ، و اين شيشه ي خيس، مي نويسم ، و فضا ، مي نويسم ، و دو ديوار ، و چندين گنجشك 

هميشه فكر مي كردم كه دنيا يك رو بيشتر نداره اما حالا مي بينم كه حتي از دوتا رو هم بيشتر داره شايد صد رو شايد هم هزار رووشايد هم بيشتر..

ميدونين من آخر نفهميدم كي تو اين دنيا كي بيگناه و كي گناهكار، كي راست ميگه وكي دروغ .واقعأ ديگه از آدماي دروبرم خسته شدم ، خسته شدم از اين دروييهاشون ، موندم كه اين انسان چه موجوديه ،خودشو ميتونه به هزار شكل در بياره ،وقتي به كسي احتياج داره خودشو به آب و آتيش ميزنه و مي شه يه فرشته وقتي كارش تموم شد وديگه با طرف كاري نداشت انگار نه انگار .راستي چرا بعضي آدما اينطورين؟.چرا هميشه دلت بايد به دست كسايي بشكنه كه فكرشم نمي كردي؟ كسايي كه دوستشون داشتي فكر مي كردي اونها هم همينطورن. چرا؟

هميشه تو شناخت آدما اشتباه كردم هميشه به همه اعتماد كردم و حرفشونو باور كردم ،ولي هربار ديدم كه اشتباه كردم ،ولي بازم نتونستم رفتارم و عوض كنم،نمي دونم شايد من اشتباه مي كنم ،مثل هميشه .....

و من در شب به دنبال خورشيد بودم و تصورمي كردم ماه همان خورشيد است!!!

هميشه فكر مي كردم كه دنيا يك رو بيشتر نداره اما حالا مي بينم كه حتي از دوتا رو هم بيشتر داره شايد صد رو شايد هم هزار رووشايد هم بيشتر..

ميدونين من آخر نفهميدم كي تو اين دنيا كي بيگناه و كي گناهكار، كي راست ميگه وكي دروغ .واقعأ ديگه از آدماي دروبرم خسته شدم ، خسته شدم از اين دروييهاشون ، موندم كه اين انسان چه موجوديه ،خودشو ميتونه به هزار شكل در بياره ،وقتي به كسي احتياج داره خودشو به آب و آتيش ميزنه و مي شه يه فرشته وقتي كارش تموم شد وديگه با طرف كاري نداشت انگار نه انگار .راستي چرا بعضي آدما اينطورين؟.چرا هميشه دلت بايد به دست كسايي بشكنه كه فكرشم نمي كردي؟ كسايي كه دوستشون داشتي فكر مي كردي اونها هم همينطورن. چرا؟

هميشه تو شناخت آدما اشتباه كردم هميشه به همه اعتماد كردم و حرفشونو باور كردم ،ولي هربار ديدم كه اشتباه كردم ،ولي بازم نتونستم رفتارم و عوض كنم،نمي دونم شايد من اشتباه مي كنم ،مثل هميشه .....

و من در شب به دنبال خورشيد بودم و تصورمي كردم ماه همان خورشيد است!!!