سام علیک جمیعن برو بچ زنده رود  مطلب شدیدا زیر 18 سالیه (18-)

تعدادی از علما و دوستان عزیز  پس از اینکه این متن را خوندید احتمالا زیر لب غرغر میکنید . آش کشکه خالته همینه که هست نامه فدایت شوم هم ندادم که بیای بیانات گهر بارم رو بخونید. اگه  بر میخوره از همینجا سروته کن  خوش گلدی .

(حال کنید طرز صحیح برخورد با خوانندگان وبلاگ رو !!! به این میگن خواننده سالاری )

سال 86 چه مبارک باشه چه نباشه اومد و کم کم  داره تموم میشه !  سیصدو پنجاه اندی روز دیگه 86 هم تموم میشه و من و شما هنوز اندر خم یک کوچه ایم !

با خودم گفتم اولین پست سال خوک رو چی بزارم ؟ توی دستنوشته های آبکیم میگشتم اما هیچکدوم  به دلم نمیچسبید .

یه نگا به زنده رود انداختیم دیدیم جوجه جغله های تازه سر از تخم بیرون آورده خیلی دل و قلوه دارن حروم همدیگه میکنن ! البته میون  این جوجه جغله های به اصطلاح عاشق , لاشخور هم به لطف و حول و قوه الهی فت و فراوونه .

خب معمولا نظام طبیعت خداوند سر و تهش رو که ورانداز کنی میبینی همینه و  سه شاهی هم نمی ارزه( !!!!! ) . هر جا گوسفند هست شغال هم هست . هر جا شغال است نام چند بره ترگل مرگل هم میدرخشد ! (نقل کار بانک ملی ! )

از اونجایی که ریشمون خیلی سفیده !

و از اونجایی که ده پونزده دست کت و شلوار و پیرهن و کفش کتونی و لباس زیر بیشتر از بعضی از رفقا در راه اسلام پاره کردیم (البته جسارت خدمت ساحت مقدس دنیا دیدگان نباشه) واجب دونستم که اول سالی  چند تا نکته خدمت بره های ترگل مرگل سایت عرض کنم  .

آی حاج خانمی که دنبال جنس مخالف میگردی و به خیال خودت سرتا پا عاشق شدی  و البته فکر میکنی عاشقی فقط همینه که توی فکر توست و آسمون کثیف و آلوده خدا به اندازه هیکل نخراشیده فیل سوراخ شده و تو از اون بالا روی سر دنیا خراب شدی ,  مواظب خودتون باشید .

مواظب باشید که طرفتون کیه و چکارست . اگه من میام چهارتا شعر عاشقانه و دوتا رمان عشقی و تریپ مرام و معرفت میزارم و حرفای خوشگل مشگل میزنم دلیل نمیشه که آدم خوبی هستم .

پشت این وبلاگ ها و پشت این یاهومسنجر و توی چت هزارجور آدم نشسته که خدا میدونه توی هزارتوی مغز این آدما چی میگذره . دیگه الان بچه سه ساله هم مثل بول بول !؟ بلبل ! ؟ واست چه چه میزنه و یه ریز قوربون صدقتون میره . عزیزم و فدات بشم و عمرم و عشقم و نفسم و از این دست سوسول بازیا که نثارتون میکنن .

تو که هیچ جوجه , هفت جد تو هم که بیان نمیتونن بفهمن من نوعی که اسمم زاپاتاست چه جور ادمی هستم.

یادتون باشه سلام گرگ بی طمع نیست .

1-   جوجه های عزیز و بره های ترگل مرگل عکسای خوشگلتون رو نگه دارید واسه خودتون .بزارید توی آلبوم عکستون و یا بزارید در کوزه آبشو بخورید و یا پشت در قندون نصب کنید اما دست کسی ندید مخصوصا اهل اینترنت .

 خوشگلی ؟ که باش . هیکلت باربیه ؟ که باشه .( برو وصیت نامه چارلی چاپلین رو که برای دخترش نوشته بخون  )

2-      شماره تلفنتو به 2 دسته نده : 1- دوستای اینترنتی 2- دوستای غیر اینترنتی (جدی میگم)

حالا این وسط چهارتا نخاله پا نشن بگن پس چرا فلانی شماره تورو داره و تو شماره فلانی رو داری . اولا فضول رو بردن جهنم دوما اونایی که شماره دارن و دادن  جای مادر شما هستند یعنی سن و سالشون و تجربه هاشون و فهمشون بیشتر از شمای نوعیه .

3-      از یه دسته بترسید : دوستای غیر اینترنتی و از یه دسته خیلی خیلی بترسید : دوستای اینترنتی .

4-   خاک بر سرت و گلاب به روت ! نشین 6 ساعت از وقتت رو چت کن و حرف صدمن یه غاز بزن . توی چت روم هیچی قسمت نمیکنن . البته بعضی وقتا یه چیزایی رد و بدل میشه که خب  کمی تا قسمتی بی ادبیه و مربوط به پایین تنه میشه !

5-   آدم خوب و درست و حسابی هر جا پیدا بشه توی چت روم ها پیدا نمیشه . همشون یه مشت علاف هستن عین خودت . و شاید هم صد پله بدتر از خودت . البته استثنا هم هست در حد یکی دو درصد از صد درصد . چون قیافه ها رو نمیبینی و طرز حرف زدن و برخورد رو نمیبینی فکر میکنی یارو اونطرف یه جنتلمن با اسب سفید و شایدم با مرسدس مشکی متالیک  اسپرت  نشسته و   ... حالا بر فرض هم که قیافه طرف رو ببینی اخه تو ادم شناسی جوجه که با یه نگا و چهارتا کلمه طرفت رو بشناسی؟ ملت یه عمر با همزندگی میکنن دست آخر میفهمن که با پالون سفید اومدن و با پالون مشکی باید برگردن . اون وقت تو میخوای دوست جونت رو با وب کم و وبلاگ و چهار تا شعر و دری وری عشقولانه بشناسی ؟ زهی خیارررر باطل .

6-   بهتره که الان چاک و چوک کار رو بگیری . پس فردا که مجبور شدی از دست دوس جونت شکایت کنی و دودستی بزنی توی سرت و بگی گولم زد دیگه واسه عمت خوبه .

بی ربط به موضوع :

امروز توی پارک یه دختری رو دیدم که از بس خورده بود شده بود عین توپ بسکتبال !  قل میخورد و میرفت .

انقدر محو ور رفتن با موبایلش بود که سکوی جلوی پاش رو ندید و شاتالاق خورد زمین

یه لحظه با خودم گفتم الان اصفهان با جیش پی پی  یکی میشه . اما خوشبختانه نترکید و بلند شد یه نگا به اطرافش انداخت و نیشش رو تا بنا گوش باز کرد . ما هم که بیشعور !! چندتا متلک آبدار نثار هیکل چاق و بیریختش کردیم . هرچند دنده پهن تر از این حرفا بود .(مسافر نوروزی هم مسافرنوروزی های قدیم )

به هر حال همیشه توی مملکتمون اول تکنولوژی میاد و میره   و تازه بعد از دو سه دهه فرهنگش میاد . موبایل و اس ام اس بازی هم همینطور . چت و چت بازی هم همینطور .

رییس جمهورش هم همینطور . چهارسال اول خودش میاد , گند کاری هاش 20 سال بعد میاد روی آب ( خبرت نمیشد این پست رو سیاسی نکنی ؟ )

توصیه فاینال  :

آقایون و خانمهای محترم زیاد نگران استفاده از پاینن تنه نباشید . به موقش همه استفاده میکنید . به دیگر سخن : حول نشید ,  اون بخت برگشته ای که گفت : گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی حتما یه چیزی میدونست . اینم بدونید اینجا نه اروپاست نه امریکا . اینجا ایرانه و تو هم یه ایرانی که فرهنگت با اونها از زمین تا اسمون تومنی سه ریال توفیر داره .  پس اونی که توی ماهواره میبینی رو زیاد به دل نگیر , جو گیر هم نشو .  دوست دختر بازی و دوست پسر بازی رو با احتیاط و با در نظر گرفتن همه جوانبش انجام بدید مخصوصا اونایی که خانواده های مذهبی و نیمه مذهبی و غیرتی و ... دارن .

اصلا یکی نیست به من بگه مگه تو داروغه ای ؟ فضولی ؟ کلانتری ؟

به من چه ! برو هر گِلی میخوای به سرت بگیر . فقط بدانید و آگاه باشید که ملت پدرسوخته اند و شما جغله های تازه سر از تخم بیرون اورده رو خیلی خوب میتونن سرو ته کنن . اونا بیشعووووورررر شما هم که ماشالا همه رمانتیک و احساساتی و روم به دیفال خرررر .

 پس جانا  از خریت کم کن و بر عقل افزای .

کاملا بی ربط به موضوع :

ای عنکبوت شکوه از کم روزیت نکن :::: روزی رسان قویست :::: تار نازک است .

خوش باشید رفقا عیدتون هم مبارک دمبتون هم سچارک !

تحلیلی سح راب گونه !

یه کوچولو چشم های خوشگلتون رو که بشورید و یه جور دیگه که نگاه کنید (البته یه جوری که خط دور چشمتون خدایی نکرده پاک نشه و قرمزی دور لبهاتون کمرنگ نشه و چاله و گودالهای صورتتون نمایان نشه !) به یک سری نتایج مجهولی میرسید .

میم مثل ننه !

روسری آبی – مهمان مامان – چه کسی اصغر را کشت !  ( اینا فیلم های یک ملت با تاریخ چندهزار ساله است .

این وبلاگ حدود 70 میلیون خواننده داره ! قبل از اینکه پاراگراف بعدی را بخوانید توصیه میکنم همین الان دو دست مبارک خود را بالا ببرید . بالا ... بالا .... بازم بالاتر .... خوبه  حالا با تمام قدرت بزن فرق سرت . آره ...  خاک برسرمون .

کافرانِ هالیوودی یه فیلم توی 60 روز  ساختن که 60 میلیون دلار هزینه برد .

فیلم در عرض 3 روز که از اکرانش توی سینماهای آمریکا گذشت 70 میلیون فروش کرد .

"300" از نظر منتقدان , فیلم متوسط ارزیابی شده . مورخان هم ادعا کردند که به تاریخ و تمدن ایران و ایرانی توهین شده .(نه بابا !)

خشایار شاه به شکل یک فرد همجنس باز به تصویر کشیده شده . پرشین ها هم که طبق معمول وحشی هستند و ...

فیلم از جلوه های تصویری بسیار خوبی برخورداره . و فعلا که رکورد دار فروش در افتتاحیه است .

آمار :روز اولی که دزدان کارائیب2 توی یونان اکران شد 220 هزار نفر این فیلم رو دیدن اما در روز اول نمایش فیلم "300"  325 هزار نفر یونانی این فیلم رو دیدن ! این در حالیه که فیلم از نظر منتقدین در سطح متوسطی بوده و در حد و اندازه های دزدان کاراییب 2 نبوده .

یه مشت وبلاگر ایرانی خشمگین شدن , بمب و نارنجک  گوگلی پرتاب کردند !  اعتراض نامه هم امضا کردند .

مهمتر از همه : همچنان انرزی هسته ای حق مسلم ماست و خوش به حال روسها گربه ناهار ایرونیها .

پی نوشت ها :

1-      نمیدونم چرا وقتی فیلم های هالیوودی رو میزارم کنار انیمیشن ها(تیزرهای تلویزیونی) مثل "داوود خطر و سیا" حس عجیبی بهم دست میده .

2-      هالیوودی ها خودشون رو هم جر بدن به پای شهرام جزایری ما نمیرسن . هر موقع تونستن بدون سرمایه صد میلیارد تومن دربیارن بعد ...

3-      بله آقای احمدی نژاد عزیز انرژی هسته ای حق مسلم ماست .

4-      آقایون بیان و یه کم از هالیوود یاد بگیرن . 70 میلیون رو در عرض سه روز زنده کردند . حالا شما خودتو جر بده و سد سیوند آبگیری کن و مترو وسط چهارباغ بزن و درخت قطع کن و نیروگاه هسته ای بساز .  به این میگن پروژه سود آور . لامصب توی 3 روز نمایش همه هزینه ها رو در آورد . ای ول داره کار این کافران از خدا بیخبر . خدارو شکر که جای همشون توی جهنمه . ما هم اینجا دعای کمیل میگیریم و با سر و ماتحت پرتاب میشیم توی بهشت برین !

5-      حالا بر فرض که به تاریخ ما توهین کردن . ما بدتر از اینا رو توی مملکت دیدیم که این چیزا دربرابرش ارزن و پشم هم نیست . (اینهمه  نویسنده و روزنامه نگار و دانشجو به درک واصل شدن !)

6-      خیلی ناراحتی ؟ خیلی اونجات میسوزه ؟  30 میلیون ایرانی که جمع بشن و نفری دو هزار تومن ناقابل بزارن روی هم 60 میلیارد تومن جمع میشه . سالی یکبار اینکار رو بکنید و پول رو بدید هالیوود ببینید چه فیلمی از ایران و ایرانی میسازه . قول میدم در عرض 5 سال نصف مردم دنیا میان تابعیت ایرانی میگیرن .

7-      میگی نه ؟ حالا نگا کن !!

8-      از ماست که برماست . بیخیال بابا میگذره مگه چقدر عمر میکنی که میخوای غصه این چیزا رو هم بخوری ؟ فکر دزدی و کلاه برداری و کم کاری باشید ( البته دور از جون هر چی مسئوله !!! )

تعجب :

پی نوشت ها بیشتر از خود مطلب شد !

آقاجونِ ما هم فیلم 300 رو ندید و رفت . روحش شاد عاشق این فیلم ها بود . هر موقع سریال های ایرانی رو میدید یه دو جین فوهش نثار همه مسئولان از بالا تا پایین میکرد .(البته فوهش ناموسی نبود !)

هنوز هم باورم نمیشه که رفته . خدا رحمتش کنه . تازه یکماه بود که دندون گذاشته بود و عشق نون خشکه خوردن داشت . یه گونی نون خشک توی کمدش داره . خودش نیست اما نون خشکه هاش اینجاست .  

یعنی واقعا دیگه نیستش ؟؟

یعنی اونی که من توی مرده شور خونه دیدم – زیر طابوتشو گرفتم دیگه بر نمی گرده ؟

جدی  یعنی این همه خاطره رو گذاشت و رفت ؟ به همین راحتی ؟ پس چرا هیچی نگفت ؟

پس چرا من دو سه هفته قبلش چند بار از جلوی خونه اش رد شدم اما نرفتم ببینمش ؟

این کجاش انصافه ؟

خداجون نمی تونم بگم مرده شورتو ببره اما مرده شور این دنیای فکسنی و بی ارزشت و این مخلوقاتت رو ببره .

اما نه یه احتمال وجود داره . شاید اینا همش خواب باشه . یه کابوس . نمیدونم

شاید چند دقیقه دیگه از خواب بیدار بشم و ببینم که همه چیز روبه راهه . آره ...

من دارم خواب میینم . اینا همش یه خوابه . مگه الکیه که بمیره ؟ مگه دست خودشه که همینطوری بزاره بره ؟ مگه کشکه ؟

نه ...

پس اونی که توی غسال خونه دیدم ... اونی که نوک انگشتاش سیاه شده بود ... اون کی بود ؟

پس اون امبولانسی که من سوار شدم جسد کیو میبرد باغ رضوان ؟

پس دیشب هفته کی بود ؟

نکنه خواب نیستم ؟ نکنه بیدارم و همه اینا واقعیت داره ؟

نه ... نه بابا چی میگی چرت و پرت نگو  الان صبح میشه و پامیشم .

هیچ کاری نمیکنم فقط تا صبح شد میرم خونه آقاجون و میبینمش . میرم و مثل همیشه میخندم و سلام میکنم و دست میدم

-          سلام آقاجون(باخنده)

-          سام علیکم و رحمه الله  چه عجب از توی خونه تکون خوردی (با خنده)

-          ...

Wow

من که شاخ در اوردم !

تا حالا عروسک زنده دیدید ؟

عروسکی که مدفوع میکنه و غذا میخوره !!!!

اینجاست !!!

------------------------------------------------------------

اگهی دعوت به همکاری با پورسانت عالی !!!!

*&^%$#@!@*)(&^@#$%$$%^@#!@#$$#!!!@#$%^&*

  توی ارشاد کسی رو سراغ دارید که از پول خوشش بیاد ؟ من یه کم پس انداز دارم میخوام به عنوان هدیه و یا به عنوان حق الزحمه بدم به یک مستحق توی ارشاد(شب عیدی ثواب داره) . مبلغش هم قابل توجهه . به جاش یه مجوز نشریه (غیر تخصصی و یا تخصصی) میخوام .

 حق الزحمه شما هم محفوظ .

 اگه کانال ارتباطی و یا شخص مستحقی توی ارشاد سراغ دارید لطف کنید بگید . ممنون میشم . البته میتونید توی مسنجرم پیام بزارید .

یه فرقون شن ! یه کامیون حرفی نگفته ! یه شبی یلدا

یادش بخیر توی یه شهرک بودیم یه دختر همسایه داشتیم اسمش یلدا بود . اهوازی بودن . سبزه خوشکل و ماه و مامانی . جواد داشتیم . ابادانی بود . مهدی راکی داشتیم قدش بلند بود و مهربون . مجید داشتیم دختر باز . علی . م داشتیم  و دادش کوچیکش – محبت برادر جواد (اونم از اون دختر بازهای تیره ای ) امیر داشتیم و شراره خواهر خوشگل و محشر و بد اخلاقش – علی گامبلالو داشتیم و خواهر ماهش شهره

داوود چاخان داشتیم ومامان روانیش ! آقای پیلتن داشتیم و دخترش مرجان !

داوود .ک داشتیم و پاهای خراب و داغونش از تصادف و یه عالمه خواهر قد و نیم قد .

یه مهدی دیگه داشتیم با یه گاری ابداعی توی وغ وغ زنون تابستون ..(هی یاد این یکی بخیر)

یه همکلاسی داشتم فامیلش نباتی بود یه پسر خوشکل سفید لاغر با صدایی دوست داشتنی ودرسخون . یادش بخیر

یه زمین چمن فوتبال داشتیم و یه شب نحس که ساعتم را توش گم کردم

دوتا زمین بسکت داشتیم و یه دنیا بسکت بازی

یه شبایی داشتیم کنار سکو های جلوی بلوک هامون . داستانهای ترسناک دست قرمزی کهمسعود تعریف میکرد . قایم موشک بازی هاییی که بعد از داستان ترسناک مسعود کوچیکه بازی میکردیم و میترسیدیم بریم توی جای تاریک !!!

مدرسه ای که توش از خانم معلم یه چک حسابی خوردم . که هیچوقت یادم نمیره .

هی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی

تموم شد و رفت . یادش بخیر

اصفانی اصفانی بخونش تا یه ذره گرمایی انتخابات از سر و کولد بیوفتد !

(راهنمایی:  " از " را با کسره الف بخوانید و کلا به اکثر کلمات کسره بدید !!! البته زیاده روی نکونید)

راستی بچا میگم انتخابات بود !!!!

توجه کردین ؟

بینبیم بچا شوما به کی رای میدن ؟

به دارو دسه سید خندان که اومد و گفت اصلاحات ؟ همونی که خوشکل بود ؟ همونی که میخندید ؟ همونی که تو دوره ریاست جوم هوریش زدن زن و بچه مردم از نویسنده و دانشجو رو کشن و  آ  جیکشم در نیمد ؟ 

بیبینم به اصول گرایان رای میدید ؟ به دولتی ها ؟ به دور وبری های احمدی نجات ؟

به همینایی که گفتن آبی مفتی – تیلیفونی مفتی – پولی نفت میاد سر سفره غذا

همینایی که میگن پاسداری خونی شهداییم . وای اگر فلانی حکمی جهادم بدد شورت واسه ممل امریکایی نیمیموند !!!

بیبینم نکوند نرین رای بدیندا ! خونی شهدا میوفتد گردندون . بیبینید حالا که بخور بخورس آ  ما باید بین بد آ بدتر یکی را انتخاب بوکونیم خب اونی که بدترس را انتخاب نیمیکونیم . ما بده را انتخاب میکونیم .

اونایی که میخوان رای ندن . اقاجون نیازی به رای دادنی تو نیس . اینا تازه راشا یاد گرفتن میرن از این و واون ور از در و دهاتایی که تالا برق ندیدن آدم میارن و رای میگیرن .

حالا شوما چه خوددا جر بدی چه جر ندی حکومت کاری خودشا میکوند  . مگه حکومت مسخره شوماس که معتل شوما بشد ؟ !!! چه خبرس میخی (این کلمه را با فتحه بر روی " خ " بخوانید ) یه رای بدی ؟ (کلمه "بدی" را با کسره روی رو حرف "ب" و "د" بخوانید )

پس شد چی چی ؟

1-     یه دسه به چپیا رای میدن

2-     یه دسه به راسیا رای میدان

3-     یه دسه هم میگن گوری باباشون آ رای نیمیدن !

فقط یه چیزی این وسط وازح؟ واضح ؟  آ مبرهنس

که ربعی قرنس که هیش کدوم از اینا هیش گوهی برا مملکت که نخوردن هیچ

هر چی جوونی به درد بخور آ درست و حسابی هم که داشتیم یا رفتند اون ور یا به زور ریغی رحمتا سر کشیدن یا خفه شدن .

حالا دیگه چاراتا جوونی لاشی و شوشی عین من و تو موندیم اینجا آ داریم به خیال خودمون زندگی میکونیم

خدا بیامرزد اقاجونما . میگفت زاپی این زندگی که ما میکو نیم زندگی که نیس !! سندگیه !!!

سنده هم که بعضی از مراجع اصفانی ترجمش کردن به جیش پی پی (همون قهوه ایه)

حالا راهکار چی چی یس ؟

والا ما که خبری مرگمون از سیاست و سیاسی بازی سر در نیمیاریم .

اون روزا  دوره رضا شا آ پسری ور پریده و بی ناموس و وطن فروشش ممد رضا  ور میداشتن کمیته مجازات درست میکردن آ این و اونا تلور ؟ ترور؟ میکردن

اما دوره این کارا گذشتس

دیگه با این اداره محترم اطلاعات و امنیت کی میرد تو غار ؟؟ ببخشید کی میرد ترور بوکوند ؟

راسیاتش اینجاس که میباد دس به دومنی اوس کریم شد که یه معجزه ای چیزی بوکوند آ این مردم با هم متحد بشن . آلبته قبلش باید خدا یه معجز دیگه هم بوکوند آ اینم اینس که مردوم فرهنگشون ا شعورشون آ فهمشون آ درکشون  آ همه چیزشون از این رو به اون رو بشد . که با ین وضعی موجود آ وضعی تیلیویزون آ مطبوعاتی که برا ما دوروس کردن آ هر چی دلشون میخواد میریزن تو این کله مردوم  وضع از این بهتر نیمیشد .

.

.

.

آقا جون

آقا جون

من این فرقون شنا را کوجا خالی کونم ؟

آقا جون...

.

شبی با پدرررررررر !!!

حکایتی غریب اما آشنا

شبی با پدرررررررر !!!

دوش وقت سحر پای از تخت عافیت بیرون نهادندی و همی سوی bedroom  پدر اینا , چون مار گزیده ای آسیمه سر  و آشفته روانه شدندی .

در آن حالات گیج و ویجی مادر را نظاره نمودم همی بر کاناپه ای ولو گشتندی و در آنسوی  پدر به تنهایی در اطاقی بخسبیده بود و بالشتی را در اغوش وگرفتنده بود !

با خود گفتم ای بختت نگون  پسر ,  باز هم جدال این دو یار به فرجام نیک وصال ندادندی و هر یک جداگانه در گوشه ای بخسبیده اند . این چه رسم و ایین شوهر داری و همسرداریست ؟

ای تیره بخت , من ,  که همانا الگویی نیک سیرت و درست پندار چون این پدر و مادر همچون تحفه ای از سوی بارگاه الهی به من پیش کش گردید .

ای بختت سیاه نگون بخت پسر

ای بختت سیاه

در همین افکار بودندی که خود را طبق رسم دیرین و عادت پیشین بر در یخچالی با مارک آنتی فیریز !!! رسانیدیم  . چه کنیم دیگر زندگانی کارمندیست و از سردخانه های امروزی که همانا ساید بای ساید و  آب یخ کن دار است در سرای محقر  ما خبری نبودندی .

از زور سرما جیش در مثانه مان در حال ماسیدن بود لیک حس رفتن به مستراح و اجابت مزاج در وجودمان نیست بود  .در را گشودیم و  به اندرونی یخدان سرکی دزدانه افکندیم . هاله ای از نور به سان انوار الهی به فصای تاریک مدبخ افکنده گردید پروژکتور وار !

طبقه زیرین پر بود از زردک(هویج خودمون) و گوجه های خونین رنگ . نا امید نگاه را از طبقه زیرین به طبقه وسطین کشانیدیم لیک انجا نیز جز قابلمه ای ماست اندود و پیاله ای از پس مانده خورش بادمجان شب چیز اضافتی نبودندی  .

در این هنگام به یاد سخن بزرگ مردی پاستور نام افتادندی که همی گفتندی سعادتمند کسیست که به مشکلات زندگی لبخندی زند ملیح وار !!

نگاه های خود را با هزاران امید و آرزو به طبقه سه یومین افکندیم . لیک ...

در دل هزاران لعنت بر روح بزرگ پاستور نامی که گفته بودندی سعادتمند کسیست که بر مشکلات زندگانی لبخندی زند ملیح وار , فرستادم و برایش آرزوی آتشی سوزان از درگاه باریتعالی نمودم تا دیگر حوس جاری نمودن جملات صدمن یه غاز ننماید .

سرافکنده و نا امید درب یخدان کذایی را با قدرت تمام بر هم زدندی محکم وار !!

انچنان که خواب از سر و کله ابوی پریدندی و همی سوی صدا روانه شدندی .

در استانه خروج از مدبخ بودندی که ناگاه ابوی را در جلوی خود رویت نمودم .

با خود گفتم حکمن این روح ابویست که سرگردان در خانه به دنبال روح مادر چرخ زنان میچرخد ! حکمن روح ها نیز غریزه جنسی دارند ! چه بسا شدید تر و اتشین تر از جسم ها !!!!!

تاکنون با خود زیاد اندر احوالات روح ها اندیشیدم که آیا آنان نیزد همانند جسم هایشان در سایت های پورنو و زبانم لال سک سی چرخ و تاب میزنند یا اینکه ...

بگذریم ...

پدر بر من نظارتی افکند همچون سواری که بر یابوی خویش نظارت کند !

من نیز طبق عادت دیرین لخت مادر زاد با شورتی گل من گلی و مامان دوز دیدگان را بر دیدگان غضب آلودش دوختندی .( دوختنی شیک تر و محکم تر از دوخت کت وشلوار های ورساچی و ماکسیم و هاکوپیان و ...)

و در این هنگامه بود که مذاکره ای شنیدنی میان این پدر و پسر روی داد , ترکمن چای گونه  !

فادر : هان ای پدر سوخته چه میکنی در این شب تیره و تار ؟

پسر : اس کی یوز می پاپا . ناتینگ به خدا

فادر : تو غلط نمودندی ای چس سفید . این چه حرکاتیست . این چه جامه ایست که بر تن آویزان نمودندی ؟

پسر : مای فادر ... مای فادر ... دونت اسپیک لودلی . ننه بیدار میشد یه وخت .

پدر  دیدگان خود را درشت نمودندی و نگاهش را غضب الوده تر نمود . خوناشام وار !

پسر : dear father  آی وانت اسپیک وید یو . do u have time for me ?

پدر : خبر مرگت همی کپه مرگت را بزن . نیمه شب مرا بیدار نموده ای سی گفتمان ؟ پسره جوعلق ؟!!

پسر : کودکانه وار پای بر زمین کوبید و سر را کج نمود و به حالت لوس وار در زیر لب گفت : اوهو ...اهو ... میخوام ... اهوم

پدر : با خشم و غیض بگفتندی : بنال بنال ببینم چه مرضی گرفته ای در این نیمه شب برفی و یخ بندان بنال .

پسر :

مای فادر

آی ... آی وانت ... I want … .... خجالت میکشم بگم آخه !!!

پدر : بیشتر بر افروخت و باد کرد بوقلمون وار

پسر : خب ... اخه چیطور بوگم ؟

My heart …

I need ...

آی ام alone

پدر : هان ای ور پریده سخن راست گوی . چه بلغور مینمایی ؟

پسر : من زن میخوام . just marrid !!!!!!!!

( در این هنگام پسر حس نمودندی که مثانه اش از زور سردی رو به شعله ور شدن نمودندی!!! و عن غریب جیش سرتا پایش را فرا خواهد گرفت سونامی وار !!!!

پدر : همچون گوزنهایی که صدو اندی سال بر دیفال اتاق آویزانند و همانند برگهای خزان زده و زرد پاییزی خشک شده اند , بی حرکت ماند .

اندکی این دو موجود عجیب الخلقه (فادر و سان) چشم در چشم هم  دوختند گویی جن زده اند یا نکیر و منکر را به دیدگان خویش دیدند  !

 سکوتی وهم انگیز ناک تر از سکوت شب اول قبر بر ورودی مدبخ همی حکم فرما بود !

اندکی بعد ...

فادر : گت آوت ... دهنت هنوز بوی میلک میده ! چیکن

پسر : oh father no … mmmm… I want …. I want  FATI

فادر : هیش دخلی به ما ندارد . برو بگیر ببینم چه گلی میخوای به سرت بزنی

پسر : همی خوشحال و اندکی متعجب از این جواب پدر گرامی ! بگفتندی :

OHHH !!! FATHER !!!! REALY ???? I LOVE YOU FATHER  I LOVE YOU ….MMM MUCH

فادر : با دست چپ همی لپ راست خویش را که در اثر ماچ و بوسه های بی امان پسر آغشته به تف گردیده بود , پاک نمودندی و همی بگفتندی :

خب  گفتمانت همین بود فرزند ؟ به خاطر همین مرا از خواب بیخواب نمودنی جوعلق ؟!!

پسر : اوه DEAR  فادر آی نید سام مانی !!! ABOUT 10 میلیون تومن !

FATHER GIVE ME 10 MILYON TOMAN PLEAS .

فادر : شات آپ ... شات آپ چیلدرن آف داگ . شات آپ .

10 میلیون تومن ؟؟؟؟ بگو یه پاپاسی .

پسر : اوه فادر . آر یو کیدینگ ؟ آر یو جوکینگ ؟؟ یو آر مای دی یر فادر . یو آر وری لاولی اند دست و دلباز . آی ام یور سان . ای ام تک فرزند .

فادر : هان ای چیلدرن آف داگ . مگر ما با تو حساب شوخی و جوک داریم ؟ ببند آن گاله ات را تا همی نزدیم وسط آن دو پایت . جوعلق !!!

پسر : فادر ؟؟؟؟؟ پس من چیطوری زند بیگیرم ؟ فاطی  فاااااااطی ی ی ی

فادر : در این هنگام گوش پسر را بگرفتندی و همی 360 درجه بپرخاندی و  تا دم در اتاق در معیت پسر برفتندی و درب اتاق پسر  را باز بکردندی و وی را بحولانید به داخل اتاق و بگفتندی :

ای فرزند گمشو و همی کپه مرگت را بگذار تا فیس  FACE))  سگ من آپ نیامده .

پدر این را بگفتندی و درب اتاق پسر را شاتالاق به هم کوبیدندی و غر غر کنان در اتاق خود برفتندی .

 سکوت همه فضای دخمه پدری را وگرفته بید .  آن سو مادر بر روی کاناپه ای  جدا بخسبیده بودندی و این سو پدر بالشت در آغوش بگرفتندی و پسر نیز در آرزوی فاطی چشمان خیسش را بر روی هم بیاوردی و همی خواب رفتندی و خواب های رنگین بدیدندی .

پایان

هر گونه نتیجه گیری اخلاقی اجتماعی و احیانا سیاسی از این نوشته ممنوع و با متخلفان طبق قانون برخورد خواهد شد .

این داستان :

دختر پادشاه !!!

آخ امان از این یه لقمه نون وگوشت که به خاطرش آدم چه اضافه کاری هایی که نمیکشه !!!

آخ امان از این یه لقمه نون و گوشت که آدم از سر و ته چه مواهبی مثل خری که از جلوی یک باغ  پر از خرمالو رد میشه ,  باید بگذره ! ( تشبیه را حال کن )

گفتم خرمالو هوس کردم یه لیوان شیر و خرمالو بزنم ! آخ که چه حالی میده این شیر و خرمالو . م م م م م م به به به

دیروز رفتیم خیابون !

واسه مارکو یه گوشی برداشتیم اونم توی این بازار بی در و پیکر که چلغوز گوسفند هم پیدا نمیشه چه برسه به گوشی !

بعدش هوس بستنی کردیم ! رفتیم سراغ یه آبمیوه فروشی و بجای بستنی شیر موز خوردیم !

شیر موزه  که از گلو پایین رفت باز زدیم به خیابون و رهسپار خونه شدیم !

توی راه خونه  چشمون به مغازه  یه خشکبار فروشی خشک شد .

زدیم کنار انجیر و پر زرد آلو گرفتیم .

یه کم از انجیر و پر زرد آلو خوردیم و بازم به راهمون ادامه دادیم !

همینطور که طی طریق میکردیم چراخ !!! گرمز شد !

واسادیم

اونطرف چراخ که بشه اونطرف چهار راه یه میوه فروشی بود که 60 تا لامب 700 وات روشن کرده بود.

باز این چش لامصب ما دید و دل واموندمون خواست . اگه بابا بزرگ خدا بیامرزم زنده بود دادو هوار گذاشته بود سرمون که :

 بچه چه مرگته آخه ؟ دائم یا  داری میخوری ! یا عین زن حامله همش یا هوس میکنی یا ...

خلاصه آقایی که شما باشی و خانمی که شما باشی نور این 60 تا لامپ 700 واتی توی این شب سرد و تیره و تار چله زمسون همچین افتاده بود توی خربزه ها که دل الاق را هم به هوس مینداخت چه برسه به زاپاتای قصه ما !

اونطرف چار راه جستیم پایین و خربزه را هم در طرفت العینی خریدیم .

جای دشمنتون خالی خربزه را  خونه زدیم زمین و بعد از انجام فرایض شکمی سجده کردیم و خدا رو صد کرور شکر کردیم که امروز هم از دلواپسی در اومدیم و شرمنده شکم وامونده نشدیم و نخورده و گشنه از دنیا نرفتیم !

ساعت حدودای 11 بود که چشای  درشت و خوشکلم که پشت اون ابرو های پرپشت جاخشک کرده بود خوابش گرفت  !!!! الهی فدای اون چشای درشتم بشی خواننده عزیز !!!!!

خلاصه رفتیم برای انجام فرایض  جیش بوس لالا .

هوس کردیم مسواک بزنیم بعد از 6 ماه !!

مسواکه رو زدیم و عین چریکای جنگ ویتنام , شبیخون زدیم به رختخواب !

ما هم که همتون میدونید !!! عادت داریم لخت بریم سراغ پادشاه و دخترش !!!

 اما همینکه رفتیم زیر پتو یخ زدیم !

ای خدا اخه تا کی این رختخواب ما یخ کرده باشه ! پس کی میخواد بیاد این رختخواب رو گرم کنه !

هی ی ی ی ی ی ی جوونی .

حالا اینجاشو بخوووووون :

هیچی دیگه میخوام بگم ببین این زاپی قصه ما چقدر افکارش شکمیه که زیر پتو هم ول نمیکنه !

آقا ما هنوز سرمون را روی بالش نزاشته بودیم که یه هو مثل فشنگ از جا پریدم و دو دستی زدم توی سر خودم !

خاک بر سرم ! با این همه ادعا و دبدبه و کبکبه , اینهمه منم منم و اهن و تولوپ ! چطور یه الف بچه ما رو با یه شیر موز خام کرد !!!!! 

میبینی تو روخدا مردم چقدر ناتو شدن ! طرف گوشی خریده , گوشی نو کرده , خدا تومن پول بی زبون خرج کرده اونوقت از زیر شام دادن قسر در میره !

گوشی رو برداشتم و زنگ کشش کردم . گوشی رو برداشت

گفتم : مرتیکه هیچی ندار  پاپتی   آسمون جل بی همه چیز لاپاسانی تا دیروز فرق پشکل گوسفند با گوشی رو نمیدونستی ! خودم آدمت کردم !!! زیر دست و پال و پر و پاچت رو گرفتم ( به غیر از باسن)

حالا واسه من آدم شدی ؟

نفله ؟

یه کاره ؟

بزن ناقصت کنم اوشگول ؟

امونش ندادما. یه چیزی میگم یه چیزی میشنوی و میخونی !

دادم دمش

تا خورد دادم

تا میخورد دادم

بدبخت هاج و واج مونده بود . به پته پته افتاده بود بیچاره !

گفت : چته ؟ پاچه میگیری ؟ !!! نصفه شبی مسکرات خوردی ؟؟؟ هار شدی ؟؟؟

گفتم : تو خجالت نمیکشی یه شام ناقابل منو دعوت رسمی کنی ؟ خاک تو سرت کنن با این رفاقتت .

خلاصه یه سری حرفای دیگه زدیم که دیگه به شما مربوط نمیشه !

 نتایج اینهمه زنگ و زنگ کشی و زنگ کشون  , یک شام مفصل در مکانی نامعلوم شد .

اینم از شام .

دیگه خیالم راحت شد و سرم را راحت گذاشتم روی متکا و رفتم سراغ دختر پادشاه !!

حال میکنید چطوری حال میکنم ؟؟؟؟

فدای تک تکتون !!! مخصوصا برو بچ میلیونی انجمن !!!!!

الهی وانت بشم ... میدون بشی  ...  دورت بگردم

خبر اورژانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ---- خبر اورزانسی ----

.

کومپانی ! زاپاتا با افتخار اعلام میکند :

تولد یگانه رویای عالم زنده رود

بزرگ رفیق و یار و دوست فابریک خودم  را به عموم شیعیان - مسیحیان - کلیمیان - زرتشتیان - لامذهبان - مشرکان- کافران - صهیونیصم بین الملل - مافیای آدم کش - باند تبهکاران و ادم ربایان - ریاست محترم دانشگاهها - وزرای کابینه دولت مهر و عدالت - رییس جمهور محبوب - معدنچیان زحمتکش - قیرگونی و اسفالتی ها - رفتگران - مهندسان - دکتران - پرستاران - متخصصین بی هوشی و مدهوشی - باده نوشان - ساقیان - و کلیه اراذل و اوباش محله و بسیجیان و آدم حسابی ها و بزرگ وبلاگر زنده رود (زاپاتا) و اعضای محترم انجمن معظم جوانان زنده رود

تبریک و تهنیت عرض کرده و ورود افتخار امیز ایشان به 59 سالگی را به فال نیک میگیریم .

ببخشید دیگه عکس گل نداشتم بجاش انگور گذاشتم . اما لامصب با ادم حرف میزنه این انگوره !!!

.

از خداوند تپل  برای ایشان سلامتی و تندرستی و جیب پر پول و یک دستگاه پرادو مشکی متالیک آرزومندم .

امید است در پرتو عنایات اینجانب سالهای خوب و خوشی در زنده رود پیش رو داشته باشند .

هدیه ای ناقابل به مناسب فرارسیدن این روز فرخنده خدمت ایشان و کلیه اعضای محترم انجمن تقدیم مینمایم .

.

.

هدیه ویژه :

یک دستگاه وبلاگ به نام "انجمن جوانان زنده رود" در بلاگفا به همراه پسورد بخش مربوطه به کلیه اعضای محترم.(جزییات هدیه را در مسنجرهای خود دریافت خواهید کرد)

.

.

.

.

.

دیگه چیکار کنم من ؟؟؟؟؟؟؟

6 ماهه کار و زندگی انجمن و تحویلش به اعضا رو  عقب انداختیم واسه خاطر تولد خانم خانما !

دیگه چیکار کنم من ؟؟؟؟؟ 

اونایی که هتل آسمون شام میخورن بیان توی کامنت دونی ثبت نام کنن . رویا گفته میخواد یه شام مفصل و شاهانه به مناسبت تولدش بده .

(البته از این شامها بنده 28 تا دونه طلبکارم و هنوز موفق به وصولشون نشدم )

 .

چه مدرسه های بالای شهر چه پایین شهر چه نیمکت اول چه نیمکت آخر ! هر دو مدلش رو تجربه کردم . اما هیچوقت توی اون روزا یادم نمیاد که درس زندگی گرفته باشیم ! یا بهتره بگم درس زندگی گرفته باشم !

ماجرای اون دوخط موازی رو میخوندیم و چند دقیقه بعد ته کلاس داشتیم هر هر و تیر تیر به عکس فلان جای آقای مدیر میخندیدیم . یا چند دقیقه بعد با بچه درس خون کلاس مینشستیم و چهارتا کلمه اختلاط درسی میکردیم !

اما یادم نمیاد درس گرفته باشیم !

اما الان ... یکی دو سالیه دارم حس میکنم زندگی یعنی چه ! نمیدونم! شاید دوان بلوغ فکری من از 18 سال به 24 سال و 25 سال رسیده ! یعنی انقدر دیر ؟ ؟ ؟

شایدم طبیعیه !

مهم نیست .

اصلا مهم نیست

مهم اینه که تازه زندگی داره چهره خودشو نشون میده !

"دیروز" از سرنوشت دو خط موازی که هیچ وقت به هم نمیرسن میخوندم

" امروز" از فاصله !

"دیروز" و "دوخط موازی" برام مثل داستانی بود که قبل از خواب باید برای یه بچه بگی تا خوابش ببره و باهاش خوابای خوب خوب ببینه !

اما امروز

"امروز" و " فاصله" برام حقیقتی شدن که دیگه مثل داستان قبل از خواب نیستن که صبح ازم جدا بشن !

حقیقتی که از چند وقت پیش مثل سایه دنبالم بوده و هست وخواهد بود !

و این فاصله !!!!

فاصله

فاصله

شاید اولین باری باشه که عظمت یک کلمه را اینطوری درک میکنم !

فاصله

آره همین کلمه 5 حرفی

ف الف صاد لام ه

اما به اندازه یک دنیا معنا . یک دنیا ماجرا . یک دنیا حرف .

اگه یه کم عمیق تر فکر کنیم میبینیم که نقش فاصله در زندگی ما و در دنیای ما حکم اکسیژن برای ماهی رو داره !

اکسیژنی که ماهی قادر به دیدن اون نیست اما حسش میکنه . اکسیژنی که ماهی با اون هم به زندگیش ادامه میده و هم با اون از زندگی خلاص میشه !!!

فاصله های لعنتی

فاصله های کسل کننده

فاصله های عذاب دهنده

فاصله های خوب

فاصله هایی که باید باشند

فاصله هایی که کاش نبودند

فاصله های چندسانتی

فاصله های چند متری

فاصله هایی که حد ندارند

فاصله هایی که معنا ندارند

.

.

.

فاصله

ف الف صاد لام ه

فاصله بین من و خربزه خنک توی یخچال

فاصله منو هلوهای آبدار توی یخچال

کاش تنها دغدغه ام همین فاصله های آبکی بود ! همین فاصله های خربزه ای و هلویی و هندونه ای !!!

دلم حوس خرمالو کرده

کسی خرمالو سراغ نداره ؟

.

اینم چون حرف دلم بود از وبلاگ جنگ کش قرض گرفتم !!

قشنگه.........خیلی پرمعنا ست و امید بخش .

دريافت زندگي ، با ايمان به قدرت انتخاب

لحظه هايي پر حاصل برايم ساخته

در ميان برگهاي خزان زده­ي زندگي ام

گام هايي بس بلند بر ميدارم

چرا كه نميخواهم برگهاي زرد شكست را ، اين تجربه هاي ارزشمند را

لگد مال كنم

ايمان داشتن كه پايان  آغازي ديگر است

يا ابلهانه پنداشتن كه پايان يعني پايان

همان اندازه محسوس و ملموس است

كه در مرثيه مرگ يك برگ  كهنسال گريستن

يا شاد بودن

كه برگهاي كهنسال پوسيده و زرد

غذاي خاك هستند ، آرام و متواضع

تا برگي جوان پس پشت اين خزان بتواند آسوده ببالد

در بوم بلند و آبي و انتها ناپيداي روزگار

به آتشي كه آشكارا زبانه بكشد اميدي ندارم

اما آنچه هميشه اميدوار كننده و اطمينان بخش است

شكوه آتش هايي است كه زير خاكستر زبانه ميكشند

چرا كه دليلي  مثل خود نمايي ندارند ، جز سوختن و ساختن

ساختن لحظه هايي گرم

براي فردا ،

ايمان داشتن كه  تمام نسل ، يك پيكر است

در اين لحظه ها ـ‌ من ـ بودن واژه اي غريب ميشود

چرا كه بايد دانست  در انتهاي راه

در وسعت آخرين گام

آنچه ساخته شده براي فرزندان است

از بهار سال بعد انتظاري ندارم

جز اينكه مهربانتر از سالي كه گذشت باشد

تا فرزندانم  سينه هايشان پر هواي تازه شود

نه  سوخته در هُرم  فجايع

نميخواهم در سفري كه پيش رو دارم

در راهي ، شهري ، كه قادر به حس كردن آن نيستم

شاد باشم يا غمگين

نميدانم در شهري ديگر ، دنيايي ديگر

چه چيز در انتظارم خواهد بود

اما آنچه ذهنم را از رخوت بي قراري رها ميكند

آرامشي است كه از عبارت ها آموختم

وقتي وجودي نا پيدا مرا وا ميدارد در وصف پس پايان

بگويم شهري ، دنيايي

همين كه ميگويم شهري

ايمان من شده

كه چيزي هست !

بودن آن بهار برايم مثل  لمس كردن  شكوفه­ي سيب  آشكار است

اما آنچه وسواس سخت لحظه هايم شده

درك چگونه بودن است

ما ز ياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود ِآنچه ما پنداشتيم

تا درخت دوستي کي بر دهد

حاليا رفتيم و تخمي کاشتيم

.

گفتگو آيين درويشي نبود ,  ورنه با تو ماجرا ها داشتيم

.

شيوه چشمت فريب جنگ داشت

ما ندانستيم و صلح انگاشتيم

نکته ها رفت و شکايت کس نديد

جانب حرمت فرو نگذاشتيم

گلبن حسنت نه خود شد دلفريب

ما دم همت بر او بگماشتيم

چون نهادي دل به مهر ديگران

ما اميد از وصل تو برداشتيم

گفت خود دادي به ما دل حافظا

ما محصل بر کسي نگماشتيم

.

****