سلام

(خواهش می کنم از کسانی که لطف می کنند و این مطلب را می خوانند و نظر می دهند یک خورده با دقت تر ، حتی اگر شده دو روز یا حتی بیشتر برای این موضوع فکر کنند اخه با جمع نظراتتون می خوام تصمیم بگیرم )

با دفتر خاطراتم چکنم؟

راستش مقدمه چینی که بلد نیستم .بنابراین مستقیم سر اصل مطلب

نزدیک به 14 دفتره که توش همه چی نوشته ام از فوتبال تا سیاست تا اون روزهای سوم راهنمایی تا اون روزهای پشت کنکوری 14 عید 14 پاییز و همه بود ونبود و احساسم و البته همه اش هم ترس این رو داشتم که روزی که نباشم و یکی که من نمی دونم کیه این دفاتر رو بخونه و حالا راستش بعد از 14 سال اون حس قوی تر شده و من موندم توش با این همه دفتر چیکار کنم دلم هم نمی یاد بهمین راحتی اتش بزنم به همه چیز اخه وقتی بر میگردم و اون سالها رو می خونم می بینم چقدر تغییر کرده ام خودم اطرافیانم حتی می بینم یک چیزی که اون روزها ارزوم بوده حالا برام خنده داره و الی اخری که شاید بتونید حدس بزنید

راستش قبلناش فکر می کردم بدهم دست یک کسی که خودم انتخاب می کنم اما می بینم بعد از 14 سال هنوز کسی رو پیدا نکرده ام البته این روزها دارم فکر می کنم یک وصیت نامه بچسبونم روی همه شون و تاکید کنم که پس از مرگم انها رو بسوزانند بدون اینکه بخوانند.

نمی دونم چند نفر از شماها خاطراتش رو می نویسه و نمی دونم دفتر چندمتون هست اما ...من کلی دلشوره دارم .

ممنون .