خوب بعد از يه وقفه طولاني حالا ادامه بحث:

اولا اگه تازه اومدين اينجا حتما يه مروري روي بحثهاي قبلي داشته باشين.

ببينيد، خيلي از آدمها در دنياي حقيقي مجبور به طي  مسيري ميشن كه واقعا توي اون مسير استعداد يا علاقه ندارند. ديني رو انتخاب ميكنند كه جامعه به اونها تحميل كرده. شغلي رو انتخاب مي كنند كه از اونها انتظار ميره. حتي در مورد ازدواج هم مقيد به شرايط جامعه هستند. خوب البته برخي آدمها در برخي موارد شجاعت به خرج ميدند و آزادانه انتخاب ميكنند اما حتي همين آدمها هم مقيد به انتخابشون ميشند. كم پيش اومده كه كسي مثلا بعد از اينكه پزشكيش رو گرفت بره رشته ادبيات رو شروع كنه! اما خيلي ها دلشون مي خواد كه يك همچين كاري بكنند.

حالا شرايط رو توي دنياي مجازي بسنجيم. اونجا اولا شخصيت آدمها يكتا نيست برا همين فرصت بروز استعداد در زمينه هاي گوناگون رو پيدا مي كنند. از طرفي جامعه مجازي يك جامعه بازه و به راحتي ميشه توش مهاجرت كرد.درست مثل كساني كه از يه فوروم ميرند به يه فوروم ديگه يا وبلاگشون رو عوض ميكنند. در ضمن ارتباطات خيلي مخفي تره و برا همين مفاهيم ترس و تقيد معني نداره. آدمها خيلي راحت با هم آشنا ميشند و راحت از هم جدا مي شند.

اما از طرفي هم يك هجوم اطلاعاتي به سمت كاربر هست كه اون رو به سمت يه سردرگمي ميكشونه. ممكنه يك نفر سالها به دنبال استعداد خودش بگرده و تو هيچ كاري خبره نشه! يا مثلا دچار ضعف شخصيتي بشه به اين دليل كه مقيد به رعايت اصولي نبوده و سر از يك بي قيدي فكري در بياره! اعتماد توي اين دنيا تقريبا بي معنيه و پايه روابط روي بي اعتمادي گذاشته شده.

 و در نهايت چيزي كه مي شه گفت اينه كه استفاده از امكانات اين دنيا و مسئله چند شخصيتي در برخي زمينه ها سازنده و در برخي ديگر كاملا مخربه!

حالا ميخوام شما از جنبه هاي مثبت و منفي اين دنيا بيشتر بگيد. اميدوارم بحث بتونه گرم بگيره چون جلوتر مباحث جدي تري مطرح خواهد شد.

جاري باشيد،
اميرپويان،
زنده رود.

قبلا راجع به مسئله چند شخصيتي در دنياي مجازي سوالي رو مطرح كرديم. تا حالا مادرهايي رو ديديد كه دلشون ميخواد بچه هاشون دكتر بشن؟ شايد نديده باشين كه بعضي ها بچه هاشون رو حتي مجبور ميكنند كه گرايش خاصي رو تو درساشون ادامه بدند. بعد جلوتر كه ميريم تو جامعه هم خيلي پيش مي آد كه كسايي به خاطر مسايل زيادي از بروز شخصيت دلخواهشون اجتناب ميكنند. مسايلي از قبيل انتظارات اجتماعي ، فشار اطرافيان ، غرور شخصي ، بيم از تحقير ، عدم اطلاع رساني كافي و غيره. حالا همين شخص در دنياي مجازي خيلي راحت ميتونه جنبه هاي مختلفي از استعداد درونيش رو فقط با ساختن شخصيت هاي مجازي گوناگون بروز بده و متجلي كنه. ميتونه با شخصيتي موسيقي دان ، عالم ، شاعر ، نويسنده ، هنرمند ، مهربون  و يا در عين حال جنايتكار ، متقلب ، خشن و يا با شخصيتي آلوده  ظاهر بشه! اينجوري هر كس ممكنه از خودش توي يك زمينه استعدادي بروز بده كه تو دنياي واقعي مجبور بوده اون رو مخفي كنه.

حالا باز همون سوال مطرح ميشه كه آيا خوبه آدم در بروز شخصيت هاي گوناگون از خودش كاملا آزاد باشه يا نه؟ با هم بيشتر اين مسئله رو بررسي خواهيم كرد. اميدوارم نظرات شما هم ياريگر ما بشه در اين بحث.

جاري باشيد
امير پويان
زنده رود 

خوبه که اين احساسمونو خوب بررسي کنيم ببينيم آيا دنياي مجازي واقعا جواب قانع کننده و بي‌اشکال به اين نياز هست يا نه.

بياين به جاي ديدن اين داستان از ديد گويندگان از زاويه‌ي شنوندگان بهش نگاه کنيم. تو نگاه اول بازم پيشرفت ميبينيم؛ من اينجا نميخوام اين پيشرفت رو توضيح بدم (Amirp اين کارو برامون ميکنه D: خودتونم ميتونين يه کم روش فکر کنين.)

به هر حال يه محاسبه‌ي ساده نشون ميده که همون طور که با همون زحمت، حرف شما رو ده هزار برابر بيشتر ميشنون، هر کسي هم به نسبت حداقل ده هزار برابر بيشتر ميشنوه. و چون زمان آدما براي شنيدن اونقدا تقيير نميکنه(!!) نتيجش اينه که تو دنياي مجازي حجم وسيعي از اطلاعات به آدما سرازير ميشه که بيشتر اونا (آدما) بخش وسيعي از اون (اطلاعات) رو بدون تحليل و طبقه بندي، همينطور سطحي ميپذيرن.

(اين فقط يه پيش بيني نيست؛ همين اندازه از دنياي مجازي ما رو به اينجا کشونده. چند نفر از شما اين پيام رو دريافت کرده که: طبق قرار داده !Yahoo با IUTSKFHWWWIO يا همون شرکت مخابرات نميدونم چيچي! ايران، هر کي اين پيام رو تا ... به 20 نفر Forward نکنه IDش مسدود ميشه و در اين صورت.... اين يه پيام جزييه امّا گرفتنش از هر دوستي يه حقيقت تلخ رو به يادمون ميندازه.)

ادامه دارد...

من و عليرضا مدتها با هم هوش مصنوعي کار کرديم و تا حالا دنياي مجازي جذاب ترين موضوع بحث من و اون بوده. به نظر من عليرضا اصولاً با پيشرفت دنياي مجازي- که واقعاً به طرز باور نکردني داره به تکامل مي رسه- مخالفه. ولي من فکر مي کنم که اين دنيا، دنياييِه که بايد هر کس هر جوري که مي تونه در تحقق و تسريع وقوعش تلاش کنه و وظيفه ما جهت دهي صحيح به حرکتشه. البته حرفي که زدم خيلي دقيق نيست و عليرضا خودش بهتر ميتونه عقايدش رو بگه. به هر حال از وقتي بحث دست نوشته ها مطرح شد، من و عليرضا تصميم گرفتيم که اول يکمي مباحث علمي دنياي مجازي را براتون روشن کنيم و حداقل استانداردهاي حرف زدنمون را براتون بگيم و بعدش هم شروع کنيم به ادامه بحثمون. اميدوارم که بتونيم از راهنمايي ها و نظرات شما هم کمک بگيريم.

 پس وعده ما همين جا، همين صفحه.

امير پويان