روز عشق و زندگی مبارک

گفتی
شاعر که شوم میآیی

تا حسرت
تمام قناری ها را
بیازمایم

تا دیوار
سپید ترانه
از نگاه رویایی ام
سبز شود


تا مسیر کوچ
تمام لک لک ها را
به خاطر بسپارم

تا دلتنگی
تمام ابر های غریب را
ببارم

و
من
عاشق
شدم

(شوخی)

دیشب به دارش کشیدم و او همچنان می خندید .بی تاب بودم و نگران و عرق از سرو رویم می بارید.شاید به خاطر این بود که اولین جنایتم را مرتکب می شدم, دیشب می اندیشیدم که آرامشم در راه است و حالا این خنده های موذیانه به زوالم کشیده اند. دیشب به دارت کشیده ام و چه بی دل مانده ام اکنون.

از شوق در پوستم نمی گنجم.فقط 2 روز مانده تا این انتظار کشنده ی شیرین پایان یابد.و من خویش را سپرده ام به سرنوشت و تو. و اضطرابم را در دستهای عرق کرده ام پنهان کرده ام و چشمهایم......
آه ,نمی خواهم جز تو چیز دیگری را ببینند.
دیشب را با اندیشیدنت به صبح رساندم و با او از تو گفتم, گفتم و گفتم ولبخند شیرینش را حس کردم. میدانم دوستت دارد شاید بیشتر از من. و میداند دوستم داری شاید بیشتر از او.
دیگر توان مخفی کردن خوشبختی را ندارم.عجیب است که با فریاد جارش نمی زنم, باورش برایم غیر ممکن ولی ملموس است.
دو روز دیگر و نمی دانم اولین کلمه چه خواهد بود, اگر بتوانم سخنی بر زبان آورم.

دوباره به برگه نگاهی کرد, همان برگه ای که از چند دقیقه پیش زندگی او را از دیگران متمایز کرده بود. باورش غیر ممکن می نمود ولی حقیقت داشت. لحظه ای اندیشید و گفت کابوسیست که به زودی از آن رهایی خواهد یافت .
به او فکر کرد و به دیداری در پارک ,مانند همیشه لبخند و میهمانی دست ها و حرف های عاشقانه ای که فقط چشم ها قادر به بیانش بودند.چگونه بگوید که دیگر نمی تواند حتی به او بیندیشد . همه چیز با بی رحمی تمام شده بود تنها برایش خاطره ای می ماند و حسرتی از آنچه که می توانست مال او باشد.
آهسته زانوانش خم شد و استواری اشک به لرزش دستانش خنده زد. بر آینده اش کلمه ای خط بطلان کشیده بود ;

Positive

حالا او بود و خاطره ی تزریق خون های آلوده ی وارداتی و هزاران سوال.

بی خوابی منو بد جوری ریخته به هم .و اون چشمهای مهربونت که هیچ ربطی به به اون تیکه سنگ سیاهی که جای قلبت کار می کنه نداره, حسابی کلافه ام کرده.سایه ی نگاهت و شب چشات شبمو بارونی کرده لحظه هام از تو پر و خالی میشن و من هر 3 ثانیه باید به این مخ ماهی گلیم فشار بیارم که تو رو
دیگه ندارم.
و این یعنی یک شروع تازه از تنهایی و لحظه های خالی از انتظار.ثانیه ها سنگین می گذرند حتی سنگین تر از نفس هایی که امیدی به برگشتشون ندارم .از خودم می پرسم چرا اینجوری خودمو درگیرت کردم؟ اون هم من همیشه فراری از وابستگی !!!!!!!.
(بریده هایی از نامه های یک عاشق ماهی )


پ.ن1:به ماهی ها بیشتر توجه کنیم.
پ.ن2(که خیلی تکراریه)ماهی ها هم عاشق می شوند.
پ.ن3:جای یک ماهی باشین بارون رو چطوری تشبیه می کنین؟اونهم شب بارونی رو.

پرواز را که بشنوی

پنجره ای می گشایی

تا انتهای افق

و حجم سینه را

از آسمان

چنان پر میکنی

که هزاران چلچله

 به تحسینت نشینند

تا

بهاریه ای باشی

از سوخته ترین زمستان دلم

(شوخی)

شاید نبینی ام,شاید نشنوی ام.

 

اما همیشه با توام اگر,در قلبت جایی داشته باشم.

 

وحسم می کنی نزدیکتر از خودت به تو.

 

به عشق شک نکن.