يه طاقه پارچه مشكي

يه آگهي ترحيم

يه دسته گل روي دري هميشه بسته.

يه قاب عكس رو ديوار

ساعت هميشه خوابيده

گلدون و پنجره ام كه دل شكسته.

يه مرد بي هويت

يه نامه ي وصيت

يه حلقه توي دست مرد خسته........

.......................................

يه عشق نيمه كاره

اشكهاي باز دوباره

يه قبر بي ستاره ميون يك شهر.

يه سيني خرما از سنگ

يه آدم غريبه

سرده ولي ميسوزه باز توي تب...

سلام

دلم براي زنده رود خيلي تنگ شده بود

و براي همه ي دوستاي عزيزم

از همه ي كساني كه به يادم بودن ممنونم.

فرشته , نوشين , بانوي شب, طيبه , روياي زنده رود,  رها,  ترانه هاي ايناز, سارا  , آج انار , آرام,  باد , پارسا,  ققنوس  ,شايسته-ناز snasi  ,sababoy,از همتون ممنونم كه به يادم بوديد...

به ياد داود عزيزم كه الآن بين ما نيستش و توي بهشته.خوشا به حالش.قبرش بوي گل و گلاب ميده.

.............................................

نيستش

نميدونم كجاست

چه ميكنه

ولي ميدونم كه ندارمش

هيچ وقت نخواستم كه تورو با چشمات به ياد بيارم

نمي خواستم كه تورو توي گمترين آرزوهام ببينم

نمي خواستم كه بي تو به ديوارا بگم هنوزم دوستت دارم.

آخه توي هول و ولاي پريشوني تورو نداشتن

اي بي مروت

ديگه دلي ميمونه

 كه جور دل كبوتر بتپه كه با شما از جون زندگيش بگه

بگه كه هنوز زنده است

هنوز زنده است........

اگه صدا صداي منه

نفس اگه نفس تو

بذار كه اون خوش غيرتاش بدونن

كه دل

دل بابايي ديگه دل نيست

ديگه دل نميشه

نه ديگه اين واسه ما دل نميشه

نه ديگه اين واسه ما دل نميشه

دكتر مجتبي معظمي با دكلمه ي پرويز پرستويي

اون روزي رو  يادم مياد/ كه من بوي گند مي دادم

رو تخت مرده شور خونه/ منو ماساژم مي دادن.

نميدونستم چي شده/ دنيام ديگه تموم شده

نمي تونم جم بخورم /عمرم ديگه تموم شده.

فرقي نداره واسشون/ مردن و زنده بودنم

هي مي زنن تو سرشون/ كه بگن عاشق منن.

اما ديگه راحت شدم/ از هرچي درده رد شدم.

از اونايي كه الكي / ميگفتن دوست داريم رها شدم.

اينجا پر از صداقته/ زندگي خيلي راحته

هيچكي نميتونه بگه/ كه عاشقي يه عادته........

سطرهاي خيس ترانه

شب شعريت بارون.

شب فقر شاعري با

اسم مستعار قارون.

شب بي ميلي مهتاب

شب غربت ستاره

شبي كه به جز من و تو

حرف تازه اي نداره.

شب ما, شب بريدن

خسته و خلوت و خالي.

شب ما, شب پريدن

تا حقيقتي خيالي.

شب  سر درگمي دل

شب آژير تخيل

دو تا چشم بي تكلف

با يه قلب آسمون جل.

كم كم از خودم مي برم

دلم انگاري خماره.

آسموني تر از ابر,و

ابدي تر از ستاره.

حالا ترس من از اينه

منو ناشنيده رد شي.

با من خسته نسازي

با من غمزده بد شي.

كفش پا برهنگيمو

دلم از پا در مياره.

پاي خودم ميزارم

به تو مي رسم دوباره...

روايتي از پويا بياتي

گفتند اعتراف كن

و من اعترافي نداشتم.

گفتند به خودت نگاه كن

و لب و دندان هاي من خونين بود.

گفتند بزنيدش تا حرف بزند

و نمي دانستند كه اين خون از همان زدن هاست.

من تنها گرگ كنعان بودم

و نمي دانستم كه اين ديار گرگ بسيار دارد!!!

احسان رضايي

من مرگ را زيسته ام

با آوازي غمناك

غمناك

و به عمري سخت دراز  و سخت فرساينده...

احمد شاملو

يك هبوط ديگر

در شبي ظلماني

از بهشتي زيبا

به جهاني تاريك

چشمهايم واشد

پر تلاطم از شب

پرم از وهم و خيال

در خلاء افتادم

پر درد و آشوب

گريه ي نا همگون

گريه هايي پنهان

همه خندان اما!!!

...............................

تولدم مبارك

حضرت  موسي (ع)عرض كرد:خداوندا مي خواهم آن مخلوق را كه خود را براي ياد تو خالص كرده باشد و در طاعتت بي آلايش باشد ببينم.

خطاب رسيد:اي موسي برو در كنار فلان دريا تا به تو نشان بدهم آنكه را مي خواهي.

حضرت موسي رفت تا رسيد به كنار دريا.

ديد درختي در كنار درياست و مرغي بر شاخه اي از آن درخت كه كج شده به طرف دريا نشسته است و مشغول به ذكر خداست.

موسي از حال آن مرغ سوال كرد.

مرغ در جواب گفت: از وقتي كه خدا مرا خلق مرده است در اين شاخه ي درخت مشغول عبادت و ذكر او هستم و از هر ذكر من هزار ذكر منشعب مي شود.

غذاي من لذت ذكر خداست.

حضرت موسي سوال كرد: آيا از آنچه در دنيا يافت مي شود آرزو داري؟

عرض كرد: آري .آرزويم اين است كه يك قطره از آب دريا را بياشامم.

حضرت موسي تعجب كرد و گفت:

اي مرغ ميان منقار تو وآب دريا چندان فاصله اي نيست.چرا منقار را به آب نميرساني؟

عرض كرد:مي ترسم لذت آن آب مرا از لذت ياد خدايم باز دارد.

پس موسي از روي تعجب دو دست خود بر سر زد...

....................................................

چقدر خداي بزرگي داريم.

بزرگ و با گذشت.

هرچقدر گناه ميكنيم باز هم با آغوش باز ما رو مي پذيره.

خدايا مارو ببخش.

و يك لحظه هم به حال خود ما رو وامگذار.

اگر تو بيايي دلهايمان بهاري مي شود.

زمستان سخت و تاريك از دلهايمان رخت خواهد بست.

تا به كي انتظار؟

بيا مهدي شب هجران سحر كن...