روز جمعه در لابلای جمعیت کنکوری ها، هیبت ها و شمایل ترسناک و بی تناسبی هم دیده می شد ! و من توی این فکر بودم که کنکور و شرکت کننده هاش و پدر مادرهاشون چه ربطی به این هیولاهای باتوم به کمر دارن ؟!  

این دختر و پسرهای نازنازی و تی تیش بدون استثنا با ننه باباهاشون راه افتاده بودن اومده بودن کنکور ! نمی دونین چه ترافیک و شلم شوربایی درست کرده بودن.  

چشمامو بستم و به استقلال خودم فکر کردم و یه تشکر ویژه بخاطرش از خدا کردم . نه اینکه پدر و مادرم کوتاهی کرده باشند ، من مخالف این وابستگی های مسخره و بچه گانه بودم. فکر کن دو نفر آدم رو علاف خودت کنی که چه خبره ؟ می خوای بری سه چهار ساعت سر جلسه ی امتحان بنشینی و از عالم بیرون و گرما و ازدحام و استرسش فارغ باشی و اون بنده های خدا پشت در حوزه ها این همه وقت سردرگم و حیران بمانند.  

واقعاً که !  

نمی دونید پشت در حوزه های امتحانی چه خبر بود ؟!  

ده برابر شرکت کننده ها پدر و مادر و اتومبیل ! ایستاده بودن تا نازپرورده ها از حوزه ها خارج شده و به آغوش گرم آن ها پناه ببرند.  

فکر کن این نی نی ها قراره مملکت گردان آینده شوند ! ( زرشک ) ...  

حالا اینا به من چه ؟  

یکی به من بگه اون هیولاهای باتوم به کمر توی شهر ، چرا ولو بودن ؟  

ربطی به کنکور که نداشت، اون ها پلیس عادی و 110 و سرباز و بسیجی نبودن ، اون ها شبیه گاردی های ویژه بودن که فقط زمان شلوغی و اغتشاش !! و تظاهرات و اعتراض ها آفتابی می شن .

مگه این روزها کسی اعتراضی هم داره ؟!!!!!  

نه بابا ، این ملت بی بخارتر از این حرفا شده اند. فقط وقت کنن دنبال برنج و پودر لباسشویی و شیر و این جور چیزها بدوند و از دهان همدیگه بیرون بکشن ، اینا رو چه به اعتراض ؟  

...  منم امروز صبح اومدم اینجا !! اینجا یعنی یکی از ادارات دولتی ، اینجا جایی ست که مثل سال های قبل تا ساعت نه و ده صبح هیچ جنبنده ای یافت نمی شود چه رسد به مراجعه کننده . اون وقت ما اومدیم خنک کننده ها رو روشن کردیم ، حدود صد تا مهتابی هم روشن کردیم ! ( دست من نیست ، کلید رو که می زنم همه ی اینا با هم روشن می شه !! ) کامپیوتر رو هم روشن کردیم دو دقیقه دیگه چای ساز رو هم می زنیم و یه چای نوش جان می کنیم ، که چی ؟  

هان ، که چیش دیگه بماند !!  

که دهن منو وا نکنین لطفا ً ...  

کاش این آقای رئیس جمهور ، که نکته سنجی و دقتش در امور مملکت،  کون عالم رو پاره کرده یه نیم نگاهی هم به این مسائل ریز و حاشیه ای می کرد تا ببینه آیا حضور ما این ساعت از روز اونم توی این شرایط لازمه ؟  

این صرفه جویی انرژی و هزینه ها و کوفت و زهرمار شامل حال این دیار نمی شه ؟  

آخه یعنی چی که ما به صرف این که یک ساعت از اون طرف زود تعطیل می شیم از این طرف صبح کله سحر ، بیاییم اینجا سماق بمکیم ؟  

می دونی از چی آدم کلافه می شه ؟ از این نظام ناهماهنگ دستگاه های دولتی !  

آقا یکی بیاد این حرفای ما رو بشنوه ، حالا فیلتر هم شدیم به درک !!! از غمباد گرفتن که بهتره ، یه وبلاگ دیگه هوا می کنیم ...  یا مثل این زاپاتای چشم سفید،  با فیلترشکن خوانده می شویم !!

کسی ایمیل این احمدی نژاد رو نداره به من بده ؟! به خدا دعاتون می کنم ...  

هر چند می دونم :  

گوش اگر گوش اونو ، ناله اگر ناله ی ماست  

آنچه البته به جای نرسد ، فریاد است ......

یادت باشه هر وقت دلتنگ شدی، به آسمان نگاه کن. کسی هست که عاشقانه تو را می نگرد و منتظر توست.

اشک های تو را پاک می کند و دست هایت را صمیمانه می فشارد.

تو را دوست دارد فقط بخاطر خودت.

یادت باشه هر وقت دلتنگ شدی به آسمان نگاه کن، اگر باور داشته باشی ستاره ها با تو حرف خواهند زد، باور کن که با او هرگز تنها نیستی.

فقط کافی ست عاشقانه به آسمان نگاه کنی ...

***************************

همین الان ناگهان دلم گرفت !!

به وسعت تمام آسمان

به قدمت حکایت غریب عاشقی

خیلی دلم می خواد هر چی توی دلم هست بریزم بیرون و خودم رو خالی خالی کنم اما انگار راست راستی حرف های دل جاش فقط توی دله.

راستی هیچوقت فکر کردی چقدر به من بدی کردی و اگه نبخشمت خدا هم نمی بخشدت ؟!

فکر کردی زخمی که بی پروا به دلی می زنی تا کاملاً خوب نشه از غضب خداوند کریم در امان نخواهی بود ؟

یه شب اومدی گفتی ببخش ، گفتم بخشیدم اما نگفتم این بخشیدن فقط از سر زبان است دلم تا وقتی زخمه نمی تونه ترو ببخشه.

از خدا خواسته ام هر چی سرم آوردی دنیا سرت بیاره ! یه وقت فکر نکنی این نفرینه ها ؟ نه عزیزم ، این حرارت آتشی ست که ناجوانمردانه در قلبم نشاندی و وقیحانه سر به زیر انداختی و رفتی . گفتی : خیال نکنی تخم دو زرده کردی ، مثل تو زیادند !! و حتی بهتر از تو که اگه چوب توی آستینشون کنم صداشون در نمیاد !!

و باد خبر آورد که چه تخم های دو زرده و سه زرده ای که برات کردند و رفتند !

نمی دونم چرا امروز تمام این دلتنگی ها یکباره بر ذهن و قلبم هجوم آورد ؟

ای کاش مغزم از همه ی اینها تهی می شد ، می خوام از ظلمی که در حقم کردی بگذرم اما خیلی سخته، فقط خدا کمکم کنه که بتونم.

راستی این همه دم از مسلمانی و ایمان و اعتقاد به حق می زنی، تا بحال به این فکر افتادی که اگه بنده ای از بنده های مظلوم خدا نبخشدت چی می شه ؟

نه ، تو که برات مهم نیست عزیزم. تو به زبان مسلمانی و شعار ایمان و ترس از خدا رو سر می دی پای عمل که پیش میاد از هر گبری گبرتری. مسلمون واقعی اگه حس کنه کسی ازش دلگیره و دلش غصه داره شب ها از عذاب وجدان خوابش نمی بره ، تو که راحت سر روی بالش می ذاری و بی دغدغه شب هاتو صبح می کنی غافل از چشمی که هنوز گهگاهی از فرط حسرت و دلتنگی بارونیه و خدا خدا می کنه .

راستی یادت باشه هر وقت خواستی بری مکه بیا حلالیت بطلب وگرنه وقت و پولت رو هدر دادی حتی با حضور یک ناراضی توی زندگیت ...

پيرمردی در حال نوشتن نامه ای بود که نوه اش پرسيد :
پدر بزرگ، درباره ی چه می نويسيد؟
درباره ی تو پسرم، اما مهم تر از آنچه می نويسم، مدادی ست که با آن می نويسم. 

چند روز پیش جاتون خالی یه توفیق اجباری حاصل شد و بنده رفتم موسسه نجوم اصفهان !
البته این توفیق واقعاً اجباری بود و من خوشحالم از این گونه توفیقات اجباری .
رفتم خواهرم رو برسونم و بمونم تا شب که می خواد برگرده با مشکل مواجه نشه ، خودم هم فیض بردم !
وقتی رسیدیم جلوی مرکز ازش پرسیدم ببینم من باید تا 10 شب توی ماشین بنشینم تا تو برگردی ؟!!
گفت : نه می تونی بیای داخل !
( کلی ذوق کردم یواشکی ) ...

به حق جاهای نرفته ، این آسمون هم عالمی داره ها .

روی یکی از دیوارها یه قاب بود با این مضمون :

                         « آسمان، جواب پرسش هایی ست که زمین ز پاسخش می لنگد » !

خیلی از این جمله خوشم اومد و منو توی افکارم غوطه ور کرد ...

تا کلاس شروع می شد من یه دل سیر، عکس های زیبا و حیرت انگیز آسمونی رو تماشا کردم. یه عالم سنگ و اجرام آسمانی و دستگاه های جور وا جور و کتاب و عکس دیدم.
یه دستگاه هم اونجا بود که میزان انرژی آدم رو می سنجید ، بنده با کمال افتخار کلی انرژی ( اونم از نوع مثبتش !!! ) داشتم .

داشتم دربدر دنبال سیاره ی خودم می گشتم تا بالاخره توی یه ویترین پیداش کردم ! پلوتو ...
بمیرم براش !
من آخرش نفهمیدم چرا از منظومه حذف شد !!
حیف این سیاره به این خوشگلی با این اسم زیباش نبود ؟!
واقعاً که !
خلایق، هر چه لایق ...

کلاس شروع شد ، منم یه گوشه از آخر کلاس نشستم و به حرف های استاد گوش دادم ، یه مجله هم دستم بود گاهی نگاهی بهش می انداختم .

لااقل فهمیدم که یوری گاگارین کی بوده ؟
و قدش فقط 156 سانت بوده !!! ( خاک به سرم فکرشو بکن ، ده سانت از من کوتاه تر !!!!!!!!! )
راست می گن این کوتاه قدها نصفشون توی زمینه ها ! اعجوبه ای بوده واسه خودش.
خوشگل هم بوده حیف قدش کوتاه بوده !

خلاصه ...

کلاس که تمام شد همه رفتن روی پشت بام به قول خودشون : رصد داشتن !
یه تلسکوپ گنده گذاشته بودن وسط بام و دانش پژوهان عزیز از داخل آن ماه و چاله چوله هایش را رویت می کردن.
وقتی خوب همه دیدهاشون رو زدن ، خواهرم اومد گفت : می خوای تو هم ماه رو از نزدیک !! ببینی ؟
خوشحال شدم ، هر چی باشه دنیا دیده به از ندیده ست !!
گفتم : می شه ؟
گفت : آره ، بیا
از استاد اجازه گرفت و ...

وای عزیزم ! چقدر قشنگ و دیدنی بود.
بالاخره منم نمردم و ماه رو از نزدیک دیدم ... بدجوری به یوری گاگارین و انوشه انصاری حسودیم شد !!
ختم کلام بگم که : غروب دل انگیز و شب زیبایی بود. ای کاش هیچوقت هیچ روزی از زندگی مون مث روز قبل نباشه !!! مردم از بس هی صبح بیدار شدم اومدم سر کار و عصر برگشتم توی اتاقم و شب خوابیدم و ...


پ.ن.

1.    دیشب تو را ز خوبی نسبت به ماه کردم
       تو خوبتر ز ماهی، من اشتباه کردم !!

2. آدم وقتی از تکرار مکررات خسته می شه، حتی این ثانیه های ساده اما تازه هم به وجدش میاره . پس بیایید واسه بهتر گذشتن این عمر ، برای خود ثانیه های ساده و بی دغدغه بسازیم ...

جغدی روی كنگره های قدیمی دنيا نشسته بود. زندگی را تماشا می كرد. رفتن و ردپای آن را و آدمهایی را می ديد كه به سنگ و ستون، به در و ديوار دل می بندند. جغد اما می دانست كه سنگ ها ترك می خورند، ستون ها فرو می ريزند، درها می شكنند و ديوارها خراب می شوند. او بارها و بارها تاج های شكسته، غرورهای تكه پاره شده را لابلای خاكروبه های كاخ دنيا ديده بود. او هميشه آوازهایی درباره ی دنيا و ناپايداری اش می خواند و فكر می كرد شايد پرده های ضخيم دل آدمها، با اين آواز کمی بلرزد.
روزی كبوتری از آن حوالی رد می شد، آواز جغد را كه شنيد، گفت: بهتر است سكوت کنی و آواز نخوانی. آدم ها آوازت را دوست ندارند. غمگين شان می کنی. دوستت ندارند. می گويند بد یمنی و بدشگون و جز خبر بد، چيزی نداری.
قلب جغد پير شكست و ديگر آواز نخواند.
سكوت او آسمان را افسرده كرد. آن وقت خدا به جغد گفت: آوازخوان كنگره های خاکی من ! پس چرا ديگر آواز نمی خوانی؟ دل آسمانم گرفته است.
جغد گفت: خدايا ! آدمهايت مرا و آوازهايم را دوست ندارند.
خدا گفت: آوازهای تو بوی دل كندن می دهد و آدم ها عاشق دل بسته اند. دل بستن به هر چيز كوچك و هر چيز بزرگ. تو مرغ تماشا و انديشه ای ! و آن كه می بيند و می انديشد، به هيچ چيز دل نمی بندد. دل نبستن سخت ترين و قشنگ ترين كار دنياست. اما تو بخوان و هميشه بخوان كه آواز تو حقيقت است و طعم حقيقت تلخ.
جغد به خاطر خدا باز هم بر كنگره های دنيا می خواند و آنكس كه می فهمد، می داند آواز او پيغام خداست.

خداوندا :
برای همسايه كه نان مرا ربود، نان !! برای عزيزانی كه قلب مرا شكستند، مهربانی !! برای كسانی كه روح مرا آزردند، بخشش !! و برای خويشتن خويش ، آگاهی و عشق می طلبم ...

خدا وکیلی قشنگ تر از اینجا کجای آمریکا و اروپا پیدا می کنید ؟!!!!!!!!!!!

نمی دونم چرا اینقدر به این فنجون قهوه گیر دادم و ازش خوشم اومده ؟

به نظرم خیلی خوش تیپ و با شخصیته !!   

راستش از همون اول که آقاهه گذاشتش جلوی دوستم ، بد جوری چشمم رو گرفت.

آخه واسه ما سفیدشو آورد، واسه اون نارنجی گل باقالی شو !!

اولش یه کم بهش حسودیم شد !!  اما بعد دیدم ...

( به تو چه !! مگه نگفتم توی کار دیگران و افکار و عقایدشون باریک نشو   )

کاش آدم ها به جای فضولی در کار دیگران  و باریک شدن در امورات زندگی ملت ، یه کم به خودشون و رفتارشون و کارهای عار و ننگی که ازشون سر می زنه و شاید متوجه هم نیستن ، خیره می شدن !

آدم فضول : بیا و به جای دخالت های بی جایی که در کار همکارت می کنی در صورتی که هیچ ربطی به تخصص و حرفه ات نداره، به جای روفتن ! زیر پاش و خودشیرینی های ناجوانمردانه و از میدان به در کردن اون بنده خدا، میخ شدن به در نیمه باز خونه ی همسایه !! فکر کردن به اینکه این خانم و آقا که دستشون توی دست همه به هم محرم هستن یا نه !! دوستن یا نامزد !! زن و شوهر یا هفتاد پشت غریبه ، دید زدن از پنجره ی آشپزخونه اونم نه هر از گاهی بلکه مداوم و صرفاً به خاطر فضولی ! ، سوال کردن های مکرر از جزئیات و ریزه کاری های زندگی دیگران ، نظر دادن های بی جا و بی مورد در مورد کارهای اطرافیان ، یه کم سرت رو بکن توی لاک خودت ببین توی اون خراب شده چه خبره ، خره ؟!  

بعضی ها واسه خوشون کور و واسه بقیه بینا هستند ...