خدای من، مهربان من، معبود من، دست سرشار از نیازم را تنها تو از اجابت پر می‏کنی. پرده اندوه و غربتم را فقط تو برمی‏دری. ندایم را تو پاسخ می‏گویی. فریادرس دردهای من تویی. نزدیک‏ترینی به من؛ نزدیک‏تر از من به من. جایگاهت بلند است و مقامت والا. ای بخشاینده‏ترین، ای مهربان.
زلال اجابت در عطشناک حاجات، ای روشنای مهربانی در کدورت غم و اندوه، جام نیاز بندگان به لطف تو پر شود. چشم اشتیاق خلق به سوی تو دوخته گردد و کفایت مهمّات خلق بر دوش توست. شکوه و زاری‏ام تنها به درگاه توست. یاری و مدد تنها از سوی توست. پس تو را می‏خوانم. ای خدای من، ای معبود من، ای پروردگار من، تو را می‏خوانم که بر محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله و خاندان پاکش درود فرستی و از غم و اندوه و از رنج و پریشانی رهایم سازی، آن‏گونه که غم و اندوه پیامبرت را از میان بردی. خدایا، آن‏گونه که رسولت را از اندوه رها کردی، گره از کارش گشودی و هراس و اندوهش را زدودی مرا نیز از اندوه رها کن و گره از کارم بگشا و اندوهم را بزدای...

ای تنها امید من، ای خدای سراسر لطف من، خاطر پریشانم را آرام دار. امورم را در دست گیر. نیازم را برآور و حاجات دنیا و آخرتم را روا ساز. خدایا، زنده بودنم را چون زندگانی محّمد و خاندان او قرار ده و مرگم را نیز. الهی، مرا در سلک آنان بخواه. در میان آنان برانگیز و میان من و امت رسولت لحظه‏ای، نه در دنیا و نه در آخرت، فاصله مینداز. ای مهربان‏ترین مهربانان. رحیما، آن‏که بَدم خواهد بد خواهی‏اش را به خودش وانه و آن‏که بر من حیله سازد حیله‏اش را از من باز گردان. خدایا گذران امورم را خود بر عهده گیر که تنها تو امورم را به کمال می‏رسانی و کفایت می‏کنی..

الهی، گشایش و رهایی تنها در دست توست که جز تو فریادرسی نیست و جز تو پناهی نیست. چه محروم و خسران زده است آن‏که جز تو پناهی جوید و فریادرسی طلبد و به درگاه غیر تو اشک ریزد و دری جز در خانه تو کوبد و به ریسمان نجاتی جز تو امید بندد. پس من تنها به تو امید می‏بندم تنها بر تو تکیه می‏کنم، به تو پناه می‏آورم و به ریسمان نجات تو چنگ می‏زنم، از تو یاری می‏خواهم و به لطف تو امید رستگاری دارم. الهی، به واسطه محّمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏و... و خاندانش به تو رو می‏کنم و از دریچه پربرکت آنان به تو چشم امید می‏دوزم و تنها و تنها تو را می‏خوانم....

خدای من، مهربان من، سپاس و ستایشم تنها از آنِ توست. شکرگزارم که همه خلق را کفایت کنی، که جز تو کس را توانی نیست...

حکیما، از هر اندوهی که به هراسم اندازد و از هر سختی و تنگنایی که رنجورم دارد و هر شر و بدی که به ترسم افکند و از مکر بدخواهان که هراسانم می‏کند، در امانم دار..

آمین..

بهترين کارها پس از ايمان به خداوند،مهرباني با مردم است...

خب دوستان.. توی زنده رود کسی من رو نمیشناسه..امیدوارم همیشه موفق و کامیاب باشید..هر از گاهی مینوشتم.. از تمام دوستانی که من رو قابل دونستند تشکر میکنم..خصوصا هادی عزیز تر از جانم .. پسر عموی گلم..

خداحافظ زنده رود..

خداوند مهر و ماه یار و یاور شما باشد..

یا حق..

رسيدن

در صحراي بيكران نگاهت

راه را گم كرده ام

نا خواسته سر به آسمان بر مي دارم

توئي با آفتاب وجودت

راهنماي من

گرمائي لطيف از تو بر ميدارم

در كوله بار عشق ميگذارم

حال مي فهمم نگاهت چه ميگفت:

آري رسيدن به تو

مانند رسيدن به سر منزلگاه مقصودي است

كه از صحراي پر خطر عشق ميگذرد

طوفان صحراي تو

شن ريزه ها را به صورتم مي زند

لطافت ضربه ها را در وجودم

و سختي طوفان را در را رسيدن به تو

احساس ميكنم

ناگهان ماري مرا نيش ميزند

زهر اين مار در وجودم

نه ، مرا از راه باز نمي دارد

بلكه

قوتي مي گيرم و با نيرويي بيشتر

به سويت مي شتابم..

یا حق...

گوهر جان..

امشب از غم در نمي ايد صداي اشك من
شب چه غمگين تكيه داده بر عصاي اشك من

اين كه هر شب تا سحر آيد زچشمم اشك نيست
گوهر جانست ميريزد به دامانم چو شمع.

اشك را گفتم چرا ميريزي اي ديوانه؟
گفت روزن اميدي از اين گوشه پيدا كردم...

امشب...

اشک...

یا حق.

دلتنگی های مسافر...

سلام به اهالی زنده رود.

من بعد 2 سال  دوباره اومدم بنویسم....

..... ..... ..... ..... ..... ..... ...... ..... ...... ...... ...... ...... ......

بعد تو سال اومدم با تو شروع کنم....تو ....

هـمــیـن کـه شعــــــــــــــــر بخــواهـــد بیـــــآیــد از دهــــــــــنم

امان نمی دهی و می پری " تــــــــــــــــــــــــ ــــــو" در سخـنم


" تــــــــــــــــــــــــ ــو"یــی که شعر به من وحی می کنی فـلذا

چگونه غیر ِ" تــــــــــــــــــــــــ ـــــو" من حرف دیگری بـزنم؟


تمام شعر پُراست از"تو"، از"تو"،از"تو"، "تو" ، "تو"...

به نام " تــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــو" ست تمام ِ قباله ی دهـنم


" تــــــــــو"یــی که خالق ِ شعری ؛" تـــــــو" شمس تبریزی

بـــرای مــــولــــــــــوی ِ نابـــــــــــشـــاعـــری کــــه مـــنــــــم


بنابرین من اگر ، از" تــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــو" شعر ننویسم

سفـــــــــــــــــــــــ ـــــیدی ِ تن این صفحه می شود کـــــــــــفـنم


مخواه بی" تــــــــــــــــو" بمانم. مخواه بی" تــــــــــــو" مرا

کـه ســــــــــــاده دل نســــپـــردم کـه ســـــــــــاده دل بکـــنم


چـــقــــدر حـــــــــــرف زدم ! بهـــــتر اســــــت بـرخــــــیــزم

دوباره چــــــــــای بــــریــــزم کــه خـــشــــــک شــد دهــــــنم

یا حق...

تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری

شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن.....

یا حق....

با تو ام بيژن بخوان

نهيبی زد :
با تو ام بيژن بخوان بر او، بخوان از عشق و از مردی
و بيژن خواند و مرشد بی امان بر ضرب خود ميزد
کنون بشنو که می خواهم ز عشق خويش، پرده بردارم
من از چاه و سياهی حرفها دارم ...
شبی که در ميان چاه بودم
در دلم عشق منيژه ، دختر تورانی ملعون فروزان بود
ولی هرگز برای عشق خود
نفروختم ايران زمين پاک را حتی درون چاه سر بسته
سخن از بی هويت کردن من بود
اگر در چاه ناليدم
نيک دانستم که من ايرانيم آخر
اگر آنسو منيژه مورد خشم پدر گرديد
نيک می دانست که يارش از اَبـــــَر مردان ايران است
الا بيژن ، الا ای گردگرد ، ای مرد
چون کام عيسی درتن پوسيدگان جان می دهد ای مرد !
مرشد! بگو اينک چه می بينی در اين تاريخ ننگ آلود و خون آلود ؟؟
مرشد : بدان ، نعش هزاران رستم دستان به روی خاک می بينم
و در آنسو
خروش باد وحشی – باد نسيان را
که ميتازد و چنبر زده بر قلب اين آسوده "بی عاران"

قسمتی از ضلع هشتم
اثر مهدی شریفی

سلام عزیزان! عباداتتون مقبول حق.... دلم براتون و برای زنده رود تنگ شده بود.

خوشحالم اینجا در کنار شما هستم.

موید باشید!!!!

یا حق...