تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست

تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام

تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

تنهائي رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار

خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند

"تو خراب و من خراب... بگو آبادی کجاست؟"

می خواهم از این آیینه ها خانه بسازم

یک خانه برای تو جداگانه بسازم

یک خانه صحرایی بی سقف پر از گل

با دورنمای پر پروانه بسازم

من در بزنم باز کنی از تو بپرسم

آماده ای از خواب تو افسانه بسازم؟

شاید به سرم زد، سرظهری، دم عصری

در گوشه آن مزرعه میخانه بسازم

وقتی که تو گنجشک منی، من بپرم باز

یک لانه به ابعاد دو دیوانه بسازم

می ترسم از آن روز خرابم کنی و من

از خانه آباد تو ویرانه بسازم

تذکر::

من هنوز عاشق نشدم!!!!!!!!!!

این و برای وقتی نوشتم که عاشق شدم

سوء تفاهم پیش نیاد!!!!!!!!

هرگز نگو که دوست داری...

                  اگر حقیقتا به آن اهمیت نمی دهی.....

                                              درباره احساست سخن نگو...

                                                                              اگر واقعا وجود ندارد.....

هرگز دستی را نگیر...

                   وقتی قصد شکستن قلبش را داری.....

                                                  هرگز نگو همیشه...

                                                                 وقتی می دانی که جدا می شوی.....

هرگز به چشمانی نگاه نکن...

                    وقتی قصد دروغ گفتن داری.....

                                             هرگز سلامی نده...

                                                      وقتی که می دانی خداحافظی در پیش است.....

               به کسی نگو تنها اوست...

                                                وقتی در فکرت به دیگری فکر می کنی.....

...قلبی را قفل نکن...

.....وقتی کلیدش را نداری.....

آرزوي تازه مي خواهم...

من براي زنده بودن جستوجوي تازه ميخواهم

خالي ام ازعشق وخاموشم.هاي وهوي تازه ميخواهم

خانه ام گل خانه ياس است.رنگ وبوي تازه مي خواهم

اي خدا بي آرزو موندم آرزوي تازه ميخواهم

عشق تازه حرف تازه قصه تازه كجاست

راه دورخانه ي تودر كجاي قصه هاست

تا كجا بايد دويد از كجا بايد گذر كرد تا به شهر تو رسيد

اي خدا بي آرزو موندم آرزوي تازه ميخواهم

همين امشب فقط امشب فقط هم بغض من باش

همين امشب فقط امشب خود عاشق شدن باش

در آوار همه آينه ها تكرارمن باش

همين امشب كليد قفل اين زندون تن باش

رو گلدون رفاقت بريز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت

اي جان جانان اي درد ودرمان اي سخت وآسان آغاز و پايان

ببار اي ابر كم برمن ببار و تازه تر شو

ببار و قطره قطره نم نمك آزاده تر شو

تو اين باغ پر ازبرگ و پر از خواب ستاره

اگه پر ميوه اي پر سايه اي افتاده تر شو

رو گلدون رفاقت.

کوچک که بوديم چه دل هاي بزرگي داشتيم

اکنون که بزرگيم چه دلتنگيم

کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند

اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد

و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم

سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست!!!؟؟؟

تا به حال فكر كردي چرا نيلوفر رو آب مي شكفه ؟  تا به حال به اين گل قشنگ ، كه انگاري يه رازي تو دلشه خوب نگاه كردي ؟ تا به حال زير نور مهتاب به سايه روشن گلبرگاي نيلوفر كه رو آب مي رقصند ،زل زدي؟ مي دوني ماه خاطرشو خيلي مي خواد! اصلا مي دوني چرا ريشه هاي نيلو فر به جاي اينكه تو خاك باشه رو آبه! نه بند زمينه ، نه قفل آسمونه ، تنها و رهاست. مي دوني كه نيلوفر تو بركه هاي آروم و ساكته نه تو رودخونه هاي پر جنب و جوش! وقتي دلت ياد گرفت چه جوري آروم بگيره ، چه جوري ساكت بشه ، رو صفحه زلال و صافش مي توني شكفتن گل نيلوفر رو ببيني. وقتي ديديش يه حسي مثه عشق تو وجودت جون مي گيره .  بعد از اون لحظه مثل نيلوفر آب از سرت گذشته واسه هميشه عاشقي....... 

همش آرزو می کردم آسمونی پر ستاره

همش آرزو می کردم دیگه هیچ ابری نباره

همش آرزو می کردم خواب چشمات و ببینم

همش آرزو می کردم که یه روز بی تو نمیرم

همش آرزو می کردم بدی دستات و به دستم

همش آرزو می کردم نگی یک روز از تو خسته ام

همش آرزو می کردم تو بشی برام بهانه

همش آرزو می کردم که نگی راهی نداره!

حالا از روزی که رفتی دیگه آرزو نکردم

حالا از روزی که رفتی خودمو زندونی کردم

حالا از روزی که رفتی آسمون همش می باره

حالا از روزی که رفتی هیچ جا نیست یه تک ستاره