انگشتان دریا  دامان ساحل را می نوازد و ماهیگیر پیر خسته از سفری دراز در کشتی کوچک خود به خوابی سپید فرو میرود 

زندگی یک گل سرخ است

پر از عطر، پر از خار ، پر از برگ لطیف

یادمان باشد اگر گل چیدیم

عطر و خار و گل و برگ

همه همسایه دیوار به دیوار همند ...

به دلم می گویم عازم یک سفرم

          سفری دور به جایی نزدیک

                 سفری از خود من تا به خودم

                            شاید این بار سفر چاره ی کارم باشد

                                      شاید این وعده ی بیهوده به جایی برسد...

يكي هست كه خيلي دوستش دارم و نمي تونم ناراحتيش رو ببينم

اميدوارم كه هيچ وقت ناراحت نباشه و هميشه گل لبخند روي

لبهاش بمونه

زندگي سه چيز است : اشكي كه خشك مي شود لبخندي كه محو مي شود يادي كه مي ماند و فراموش نمي شود

آهاي بادهاي وحشي كدامين برگ خاطرات من را با خود برده ايد كه اين گونه بي تابم