باور کردنی نیست.... در و دیوار این خونه ی قدیمی همه جاش بوی خاطره می ده!هر دری رو که باز می کنم ،هر جایی که مینشینم تصویر یه خاطره ای جلوی چشام نقاشی می شه....قد و قامت و قوس و چهره ی مهربون بدنت که بهم لبخند می زد.....پنجره هایی که منتظر حرکت دستات بودن واسه باز شدن! کوچیک که بودم چقدر دلم میخواست سرجای بابابزرگ درست روبروت بشینم و به حرف های شیرینت گوش کنم.....از هیچ کاری توی تموم دنیا بیشتر از کمک کردن بهت خوشحال نمی شدم....خنده ی شوقت دلم رو پر از شور می کرد و بوسه هات قلبم رو پر از عشق..... حتی گذشت این همه سال هم تنونسته با دوریمون ،یک ذره از عشقم بهت کم کنه ،مامان بزرگ! دیروز توی اولین سالگرد بابابزرگ سر جاش نشسته بودم و درست زیر همون پنجره که همیشه جای تو بود حسّت می کردم.... بابابزرگ هم حیف شد!....تازه داشتم باهاش آشتی می کردم که فهمیدم مریض شده.....تحمل دیدنش رو توی اون شرایط نداشتم . یادش که می افتم........توی اون شب آخر حیاتش،توی حیاط موندم و بالا نرفتم. ولی وقتی که همه از سرخاک رفتن بهش گفتم.....گفتم که خیلی نامرده الان رفته!!!اصلا همین کارش باعث شد دوباره باهاش قهر کنم!تا اینکه مثل قبل اومد و با یه ناز کوچولو ......!!البته تو خواب..... الان ،اینجا همه جاش بوی شما رو میده....از عینک بابا بزرگ تا تابلوی یوسف و زلیخا و... توی تموم ِ فضای خونه صدای تو رو میشنوم مامان بزرگ که نازم می دی...صدای جریز و ویریز ِ نیمروی صبحانه!صدای مهربونت وقتی قشنگ ترین خاطرتو واسم تعریف کردی....چقدر خوشحال بودم که شما هم عاشق هم بودین.... حتی ماجرای اون سوسکه هم یادمه!باورت میشه؟!!! تموم این دنیای بزرگ ،چقدر کوچیکه.......چقدر زود گذشت.....باورم نمیشه....چقدر زود بزرگ شدیم ،اون هم به چه قیمتی!!! عاشقانه شاد و بهروز باشید

                        

گاهی اوقات که آسمان دلش برای ستاره ها می گیرد

 دلم به حال باران می گرید

 دلم می گیرد

 که رد ّ پای خاطرات مبهم شب را

 به بهانه ای می شورد

  

 

 

 

 

 

 

آسمان که پرستو را کوچ می دهد

 دلم به بهانه ی مبهمی می گیرد

 شاید آن سرزمین دور

 آن ور این دشت کبود

 شهری بود

 که دریاچه اش تلالو می داد نور

 برای این پرستو های کور

 دلم می گیرد

 دلم می گرید

//عجب طوفانی است امشب!//....................................پارسا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

عاشقانه شاد و بهروز باشید

                

ببین

چه غروبی برایت سفارش داده ام

با ابرهایی که از خواب تو، تولید میشوند.

کنار مزرعه های کلمبیا ایستاده ام

و پیش خودم فکر می کنم

این قهوه

تا بخواهد شیرین شود

دل هزار خورشید خندان را، پیاله کرده است!

که از تو دورم

و نمی دانی

عصرها که سایه ات،هی کوچک می شود

من از ترس دیدنت

در پناه مزرعه نشسته ام

پشت به آفتابگردانهایی که قهوه ای شده اند!

.....

ببین چه غروبی برایت سفارش داده ام

و این خورشید بزک کرده

نمی داند

که نمی تواند جایی دیگر طلوع کند

آه....نمی دانی

غروب که میشود

به فاصله ی انگشتانت فکر می کنم

که وقتی تو را از هجوم آفتاب حفظمی کنند

چقدر برای نقاشی مناسبی

و بعد

برای کشتن من

وقتی شعرم تمام می شود!..............شعر از محسن راد

خستـــــــــــــــــــــه ام!!!

در انتظار صبحی جدید....

عاشقانه شادو بهروز باشید

مردی که خیلی عاشق بود ،پشت شیشه آسمان خراش نشسته بود و سیگار می کشید.

مرد آنقدر عاشق بود که وقتی آخرین پک را به سیگارش زد یادش رفت که باید  ته ِ سیگارش را پایین بندازد نه خودش را!!!!

می دانم غمت بهر چه هست

با من بخواب

در بسترم

در خواب ظلمت دیده ام

با من بخواب و

چشم ببند

به روزهای بی ثمر

چشمان خود خالی کن از غم شب نامه های تلخِ من

از غم جدا باش و نبین

آتش گرفته قلب ِ تو

من سال هاست باخته ام

قلبم،میان آتشی

مدت هاست که بی دلم

امّا ببین که خفته ام

در خواب ظلمت دیده ام........................پارسا

دلم خیلی گرفته....فرصت شد موقع خلوت دل با خدا،یادی هم از من بکنین!

عاشقانه شاد و بهروز باشید

 

چه فانتزی مسخره ای!!

آنقدر روی هجای ماقبل آخر تکیه کردم

که یک آن من شدم ما!

پس چطور توصیف کنم

دوست داشتن را

بدون واژۀ «عشــ   ــــشـــق »........................................................................................پارسا

 

عاشقانه شاد و بهروز باشید

 

ملودی آهنگ قدیمی شادمهر داره تو گوشم میرقصه...یه نگاهی میکنم تو آیینه ....خدای من چقدر بزرگ شدم!!!...با این آهنگ ها من بزرگ شدم....خندیدم ،گریه کردم!!...چقدر خاطره پشت ثانیه ثانیه ی این آهنگ هاست!اما الان جز احساس محبت و عشق برای نوجوونی که کنج اتاقش لم میداد و این آهنگ ها رو گوش میداد چیزی تو دلم حس نمی کنم!......

 

چقدر زندگی زود میگذره......

 

امروز رفتم و قدیمی ترین عطرم رو دوباره خریدم!عطر خاطره های من!!چند سال میگذره؟!!!نمیدونم!!!!قدر ِ بزرگ شدن من و کلی تجربه!!شاید هم قدر ِ یه چشم به هم زدن!

 

من عاشق خاطره ها و عطر نجیبشون هستم.

 

دل من سیا ست ولی

 

                        آبی رو خیلی دوست دارم

 

                                                        روزهای روشن آفتابی رو خبلی دوست دارم

 

با هوای تو...توی کوچه های دلواپسی...غروب مبهم سرخ آبی رو خیلی دوست دارم...

 

با خیال تو...اگه باشه...خیالی ندارم...شب تا صبح گریه و بی تابی رو خیلی دوست دارم...می دونم یه روز میای....عمریه بی قرارتم.....انتظار تو و بی تابی رو خیلی دوست دارم......

 

دوست دارم طناب ماه رو بگیرم و بالا برم

 

                                              واسه این شب های مهتابی رو خیلی دوست دارم!

 

سال نو مبارک

 

عاشقانه شاد و بهروز باشید

 

من آن رود پر جنب و خروشم

 

که عشق نیلوفر مرا خاموش کردست

 

گهی صبر توشه ی راهم نمودم

 

گهی ز ِ بی صبری کینه توزم

 

 

 

زمان دریای پر جنب و خروش و

 

من اینکه در میان چنگالش اسیرم

 

 

زنده ماندم تنها به یک عشق

 

و آن ،این نیلوفرانند

 

که گرداگرد این مرداب شکفتند................................پارسا

 

 

عاشقانه شاد و بهروز باشید

 

عید و آسمون شب، پُر از شهابِ رنگیه

 

عقربه‏ها نگه دارید، چه لحظه‏ى قشنگیه

 

یه روز رویایى و خوب، میونِ تقویمِ خدا

 

یه شبِ بارونى و خیس، شبِ مناجات و دعا

 

لحظه‏هاى نجیبِ عشق، موسیقى زلالِ آب

 

ترنمِ ترانه‏ها، توى دقیقه‏هاى ناب

 

از دلِ گلدسته‏ى سرو، صداى آشنا میاد

 

صداى عشق و عاشقى، صداى ربّناى باد

 

نغمه‏ى زیباى اذون، كنارِ آهنگِ قنوت

 

لحظه‏ى ذكر و زمزمه، لحظه‏ى عرفان و سكوت

 

عید و مهمونىِ نور، جشنِ خوشِ پرندگى

 

لحظه‏ى لمسِ آسمون، تو اشتیاقِ بندگى

 

جشن صفا و دلخوشى، تو معنویتِ حضور

 

تبسّم فرشته‏ها، جوششِ چشمه‏هاى نور

 

وقتشه كه از دلمون، سیاهى رُ خط بزنیم
رو بومِ چشمِ همدیگه، طرحِ مُحبت بزنیم..................... شایا تجلی


سلام به همه ی دوست های عزیزم.....عید مبارک قربان رو به همه شاد باش میگم و براتون بهترین ها رو آرزو میکنم....

 

فک کنم که پست امروزم طولانی ترین پستم باشه!!!!.....

 

تقریبا ً یه سال پیش تو همچنین روزهایی ...........

 

وقتی شنیدم چه بیماریی داری بی اختیار اشکام از گونه چپم شروع کرد به جاری شدن.چقدر تلاش کردم که هیچ کس اشک هامو نبینه....اما حتی موقع نماز هم گونه چپم زودتر خیس میشد!!

 

چه روزهای سختی بود...حتی وقتی مامان رخت آفیت پوشید و تو هنوز تو بستر بیماری بودی باز هم....

 

اون روز که با بابابزرگ اومدیم عیادتت....اون روز دومین روزی بود که از بیماری بابابزرگ خبر دار شده بودیم...اما مثل اینکه خودش هنوز نمیدونست که باید ....چقدر کنارت گریه کرد و من چقدر اشک هامو غورت میدادم...آخه این چهارمین باری بود که اشک هاشو میدیدم....و هیچ وقت اینطوری ندیده بودمش....خدا رحمتش کنه

 

خوش به حالت که همه اینقدر دوستت دارن....اما من از همه بیشتر دوستت دارم...از همه بیشتر چون اسطوره ی عشق منی.....خوش به حالت که اینقدر آدما رو دوست داری...

 

الان یه سال میگذره....خدا رو شکر که خبر سلامتیت رو شنیدم ...5شنبه که اومده بودم پیشت..بعد از مدت ها از ته دلم خندیدم....با این وجود نمیدونم چرا یاد ترانه گوگوش افتادم که میگه"بعد هر شادی غمه!!"

 

ترانه رو خفه کردم وباز هم خندیدم.من این خنده رو آسون به دست نیاورده بودم

 

خدای بزرگم بخاطر درسی که از صبر و بردباری بهم دادی علی رغم همه گلایه ها و شکوه هام ازت ممنونم....صمیمانه ممنونم....

 

یه تشکر ویژه هم از آقای فرهی که تو تغییر حال خودم هم خیلی کمکم کرد....

 

این هم آخرین ترانه ای که تو دفترم به اسم اسطوره ی عشقم  نوشتم........باز هم تقدیمش میکنم به ایشون با نهایت عشقم...

 

 

 

از تو میگم

 

اسطوره ی رویاییم

 

عشق ِ بی چون و چرا

 

فرشته ی زمینیم

 

تو که توی ترانه های دفترم

 

همیشه چکاوکی

 

دوباره آروم و بی صدا میگم

 

دوست دارم

 

فرشته ی زمینیم

 

تو که عاشق ِ عاشق بودنی

 

تو که عاشقی و

 

عاشق بودنت، بهونه نیست

 

تو که خوب میدونی

 

چقدر برام عزیز و محترمی

 

میدونم،خوب میدونم

 

هر چی باشه تو هم یه آدمی

 

با اینکه از جنس خدایی و مهربونی

 

ولی غمت مثل زمینی هاست

 

با اینکه تو لحظه لحظه ی زندگی

 

اسطوره ی عشقم بودی

 

با اینکه یاد گرفتم

 

اون همه عاشقی رو

 

ولی خوب می دونم

 

همون یه اشتباه

 

که شده بود درد ِ دلم

 

درس زندگیمه

 

شده مثل یه کتاب

 

توی گنجه ی دلم

 

شاید هم عقل و منطقم

 

 

فرشته ی زمینی ام

 

اسطوره ی عشق خدایی ام

 

من روز و شبم به عشق ِ تو

 

پر از لحظه های خوب ِ دعا شده

 

حالا این آخرین درس ِ منم از زندگیت

 

عاشقی خدا شده

 

دعا واسه بنده ی عاشق خدا شده

 

 

توی تموم ِ لحظه های ساکتم

 

یا توی دیدن ِ چند بارت

 

دلم گریه می خواد

 

می ترسم تنها بشم روی زمین

 

بدون اسطوره و صدای نفس هاش

 

 

گریه هام جنس خدایی شده و

 

واسه تو که عاشقی

 

آبی ترین قرمز عاشقی شده

 

مثل ِ این رنگ سبز

 

که برات مقدسه

 

روی دیوار دلم

 

نقاشی شده

 

تا این جدیدترین درس ِ تو ،هم

 

یادم نره

 

 

همه خوب می دون بعد از خدا

 

برای من دیدن ِ تو زیارته

 

مثل ِ مادر دل ِ من پر از عشق و محبته

 

 

توی نقاشی های دفترم

 

کنار ِ گل های نرگسم

 

فقط خودت چکاوکی.............................................پارسا

 

 

خدا رو شکر!

 

 

یه بار دیگه فرا رسیدن این روزها که همه جا جشن و سرور ه رو شاد باش میگم و امیدوارم روزهای خوش یمن و مبارکی در پیش رو باشه.....

 

عیدتون مبارک

 

عاشقانه شادو بهروز باشید

 

 

آنگاه که واژه ها مردند

 

خدا در دامن زمین دمید

 

زمین آبستن شد و

 

من، فارغ شدم به یک مردن