زندگی در عین سادگی در نهایت پیچیدگی به چشم میاد. یا شاید هم پیچیده است و ما گاهی وقت ها ساده می بینیمش.

یا این ما هستیم که اون رو پیچیده می کنیم.

نظر شما(یا بهتر بگم)، برداشت شما چیه؟

پی نوشت: دوستان جواب این پست برام مهمه

اگه میشه دقیق و واضح جواب بدین!!

سلام سلام به دوست های گلم
اول بگم بدون کادو ورود ممنوع چونه هم نزنید!
بهتون تبریک می گم که این افتخار و داشتین که یه همچین دوست گل و با شخصیتی نصیبتون شده!
به مامان و بابای مهربونم هم تبریک می گم که خدا دسته گل به این قشنگی تو این روز عزیز و مبارک بهشون داده
راستی بگم من همه جور شیرینی دوست دارم اگه می خواین مهمونم کنین. واقعا خدا همه ی برکت و نعمت شو یه جا امروز به زمین فرستاد.

حالا دست ها همه بالا بالا بالا بالا به افتخار خودمممممممم
تولدم مبارکککککککککک
خواهشا زیاد شلوغ نکنین
کیک به همه تون می رسه
فقط بدون رقص کیک به کسی نمی دم! 

                               


بفرمایید نوش جان

خوشحالم از اینکه یه سال دیگه رو هم تجربه کردم.
خدایا ازت ممنونم که این اجازه رو بهم دادی
امیدوارم بتونم شکرگذار و قدرشناست باشم

حالا کادوی کی رو اول باز کنم

سلام به دوست هاي گلم
ممنون از رهاي عزيزم و آیناز مهربونم که منو به اين بازي دعوت کردند.
سرنوشت را نمي توان از سر، نوشت.
من هم از برف و بارون، نینا، شبزده، طيبه شقايق ، عقاب سیاه، پرشیسا و محمدرضا دعوت مي کنم.
(براي توضيح اضافه بايد بگم که توي اين بازي بايد جمله اي شش کلمه اي در وبلاگ خود بنويسيد و در این پست لینک بدید و از 5 نفر هم دعوت کنید.)

سلام ... سلام

کم کم شمارش معکوس داره شروع میشه. 3 ساعت

سال 86 هم کوله بارش رو جمع کرده و کم کم داره ندای خداحافظی سر میده

خدا رو شکر سال خوبی بود. با وجود اتفاقات تلخ، تجربه های بسیار با ارزشی برای من داشت.

امیدوارم سال 87 یه سال استثنایی باشه برای همه مون

انقد اتفاقات خوب بیفته که نتونیم تصور کنیم!

خوب دوست های گلم امیدوارم بهترین سال رو پیش رو داشته باشین و عید خیلی بهتون خوش بگذره

سر سال تحویل ما رو هم از دعای خیریتون فراموش نکنین

امیدوارم همه ی روزاتون عید و لبتون همیشه خندون باشه

"سال نو مبارک"

خيلي وقته از دل خودم براتون ننوشتم

دلم براي زمان بچگي تنگ شده.

چه دوران قشنگ و شيريني بود. حيف که چه زود گذشت

بدون اينکه از کسي چيزي به دل بگيريم با تمام وجود شاد بوديم. اگر هم ناراحت مي شديم راحت مي گفتيم و نمي ذاشتيم توي دلمون بمونه و ناراحتي هاي ديگه به وجود بياره.

با هرچيز به ظاهر کوچيکي انقدر خوشحال مي شديم که انگار دنيا رو بهمون دادن

هيچ وقت سعي نمي کرديم که باعث شکست خوردن و خورد شدن شخصيت ديگران بشيم.

خسته شدم از اين همه کينه و دشمني

از آدم هايي که هيچ بويي از انسانيت نبردن و خيلي هم ادعاشون ميشه.

خسته شدم از نقش بازي کردن. از تظاهر به شاد بودن

دلم مي خواد خودم باشم. براي دل خودم زندگي کنم. راحت و آسوده بدون هيچ نگراني و دغدغه اي

بدون اينکه بخوام فکر کنم ديگران ممکنه چي بگن يا چطور فکر کنن. تصميم گرفتم بگم : بذارهرچي دوست دارن بگن. هرطوري که مي خوان فکر کنن.

مهم خود آدمه. اگه همين فردا يه کمکي ازشون بخواي کدومشون ميان دوباره نظر بدن و خودي نشون بدن؟!

(البته منظورم به دوست هاي گلم نيستا يه وقت به دل نگيرين)

دوست دارم يه طور ديگه به دنيا نگاه کنم. دوست دارم بدونم يه پرنده که تو اوج آسمون پرواز مي کنه  و باد بال هاشون نوازش مي کنه، چطور به دنيا نگاه مي کنه

آرزو داشتم مثل اون پرنده مي تونستم با بال هاي به ظاهر کوچيک به بالاترين نقطه ي آسمون پرواز کنم.

يه پرنده ي آزاد و رها نه پرنده ي خسته

                            به " لوئيزا مي آلکوت" نويسنده کتاب زنان کوچک پيشنهاد داده شد که به جاي نويسندگي بهتر است برود در خانه کلفتي کند!

                            "بتهوون" نمي توانست ويولن را درست در دستش نگه دارد و ترجيح مي داد  به جاي پيدا کردن مهارت در نوازندگي، آهنگ هايي را تصنيف کند. معلم موسيقي او اعتقاد داشت که او "هيچي" نمي شود.

                            پدر و مادر خواننده مشهور اپرا "اريکو کاروزو"، دلشان مي خواست پسرشان مهندس شود و معلم او معتقد بود او نفسش در نمي آيد، چه برسد به اين که بتواند بخواند!

                            سردبير يک نشريه، "والت ديسني" را به علت " نداشتن خلاقيت " اخراج کرد. او بارها قبل از اينکه ديسني لند را بسازد، ورشکسته شد.

                            معلمان "اديسون" معتقد بودند که او بچه کودني است!

                            "اينشتين" تا چهار سالگي نمي توانست حرف بزند و تا هفت سالگي نمي توانستبخواند. معلمانش معتقد بودند که او خنگ است و دائم خيالپردازي هاي احمقانه مي کند. او را از مدرسه بيرون کردند و در دانشکده پلي تکنيک زوريخ نپذيرفتند.

                            "پاستور" شاگرد بسيار متوسطي بود و در درس شيمي، هميشه 13 مي گرفت!

                            درس "نيوتن" در مدرسه بسيار بد بود!

                            پدر "رودن" مجسمه ساز معروف مي گفت:" بچه من يک احمق به تمام معناست." او 3 بار در امتحان ورودي مدرسه هنر رفوزه شد!

                            "تولستوي" نويسنده جنگ و صلح به خاطر بي استعدادي از دانشگاه اخراج شد. در ورقه اخراجش نوشته بودند که او هرگز نخواهد توانست چيزي بخواند يا بنويسد!

                            "هنري فورد" قبل از اينکه موفق به اختراع اتومبيل شود، 5 بار ورشکسته شد.

                            "چرچيل" در کلاس ششم دبستان رفوزه شد. او در سن 62 سالگي و پس از عمري شکست و عقب نشيني، نخست وزير شد.

                            18 ناشر از چاپ شاهکار بي نظير"ريچارد باخ" يعني جاناتان مرغ دريايي خودداري کردند تا سرانجام در سال 1975، 7 ميليون نسخه از اين کتاب به فروش رفت.

باز هم از اينکه بگويند " نمي توانيد " نااميد مي شويد؟

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

حتما تا حالا این سوال براتون پیش اومده که برای چه به این دنیا آمده ایم، برای چه زندگی می کنیم و چرا آفریده شده ایم.

من تا حالا به جز جواب های متداول و تکراری به نتیجه ای نرسیدم.

اگه سرنوشت آدم ها و تمام وقایع و حوادث روزگار از روز ازل تا قیامت مشخص است،

پس چرا آفریده شده ایم؟چه لزومی داره وقتی که خدا تمام مقدرات عالم رو تعیین کرده جهان ادامه پیدا کنه و به زندگی ادامه بدهیم؟

نظر شما چیه؟

 مردي پايين کوه ايستاده بود و با حسرت به قله نگاه مي کرد. صاحبدلي از کنارش گذشت و با کنجکاوي دليل نگاه حسرت بارش را پرسيد.

مرد گفت: " دلم مي خواست مي توانستم ان بالا باشم. "

صاحبدل پاسخ داد: کافي ست هم زمان با اين آرزو دلت نخواهد اين پايين باشي.

اولين قدم براي رسيدن به قله آرزوها و پروازدر آسمان بي انتهاي معرفت و انسانيت و رسيدن به موفقيت، اميدوار بودن به آينده و غنيمت شمردن فرصت هاست.

                                                                استوار باشيد

شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی والفرقان

باز هم این ماه عزیز رسید. قشنگ ترین ماه سال

لحظه افطار، صدای ربنا، زمزمه دعا، صدای اذان که دل رو به لرزه در میاره...

هر لحظه ش دوست داشتنیه

شب های قدر، شب هایی که هزاران هزار نفر بخشوده می شوند و سرنوشت ها رقم می خورد.

ماهی که خدا برای چندین و چندمین بار دوباره فرصت بازگشت رو به بنده هاش میده. خدای مهربونی که به هر بهانه ای می خواد بنده ش رو به خودش نزدیک کنه،برای اون ثواب بنویسه و اشتباهاتش رو پاک کنه.

ماهی که خدا سفره رحمت و برکتش رو پهن می کنه.

درباره این ماه عزیز خیلی شنیدیم.

حتی نفس کشیدن، خوابیدن و کارهای روزمره هم برای روزه دار ثواب داره.

بیایم و امسال یه تحول اساسی توی خودمون ایجاد کنیم. کاری کنیم که این ماه رمضون با ماه رمضون های سال های پیش فرق داشته باشه. و اثراتش رو بعد از تمام شدن این ماه عزیز حفظ کنیم.

امیدوارم که همه مون بتونیم از لحظه لحظه این ماه عزیز بیشترین استفاده رو ببریم.

                                               ما رو هم از دعای خیرتون بی نصیب نذارین

انسان یعنی چی؟

تا حالا به معنی این کلمه فکر کردی؟

انسان یعنی فراموش کننده. از ریشه عربی نسیان گرفته شده. کسی که زود همه چیز رو فراموش می کنه.

کاش می شد برمی گشتیم به چندین سال پیش در واقع به دنیای پیش (چون نمی تونیم برای برگشتن به اون عالم چندین سال به عقب برگردیم.)

کاش می شد بر میگشتیم به عالم  زر.

خیلی دوست داشتم بدونم اون زمان چه اتفاقاتی افتاد. چه عهد ها و سوگندهایی بسته شد میان خدا و تمام موجودات عالم

واقعا کاش اون زمان رو یادمون بود.زمانی که همه انسان ها، امامان، پیغمبران و خلاصه همه مخلوقات عالم حضور داشتند و همه سوگند خوردند که حق را یاری کنند. همیشه پشتیبان عدالت و درستکاری باشند و با بی عدالتی و ظلم مبارزه کنند.

اما چند درصد از این مخلوقات به عهد خود پایدار و باقی ماندند؟ شاید حتی به یک درصد هم نرسه.

البته من نمی تونم آمار دقیقی بدم و قضاوت کنم. حتی نمی تونم بگم کدوم این آدم ها کار درست رو انجام دادن.

متاسفانه  ما آدم ها وقتی از یه دوران رنج و سختی بیرون میایم ممکنه برای مدتی قدر این لحظات  آرامش رو بدونیم و هنوز مزه تلخ سختی زیر زبونمون باشه.

اما بعد از گذشتن مدتی، همه چیز از یادمون میره و دوباره روز از نو، روزی از نو. البته منظور، به خودمه.

اگه اشتباه نکنم یکی از فیلسوف ها می گفت: اگه سختی ها و مشکلات و پستی و بلندی های زندگی نباشه، دیگه راحتی و آرامش معنایی پیدا نمی کنه. در واقع تفاوت بین اون ها مشخص نمی شه.

 خوشبختی، فاصله یک بدبختی تا بدبختی دیگر است.

واقعا هم همینطوره. توی این دنیا هیچ کسی نیست که غمی نداشته باشه. حتی شاد ترین فرد در نظر ما هم، یک غم بزرگ توی دلش داره.

ولی مهم اینه که چطور با این مشکلات روبرو بشیم و خودمون رو نبازیم.

همیشه اشتباهات توی زندگی آدم هست. اما هر وقت برای بهتر شدن و برطرف کردن مشکلات قدم کوچیکی برداریم به موقع است.

 میگن ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه ست.

البته هر چی زودتر سعی کنیم بهتره. و بهره بیشتری از زندگی مون بردیم.

امیدوارم که همه مون قدر لحظه هامون رو بدونیم.           

                                                                           "پرنده خسته"