آمد بهار خرم و آمد رسول یار

مستیم و عاشقیم و خماریم وبیقرار

اينجا براي از تو نوشتن هوا کم است

                              دنيا براي از تو نوشتن مرا کم است

اکسير من نه اين که مرا شعر تازه نيست

                        من از تو مينويسم و اين کيميا کم است

 سرشارم از خيال ولي اين کفاف نيست

                      در شعر من حقيقت يک ماجرا کم است

 تا اين غزل شبيه غزلهاي من شود

                          چيزي شبيه عطر حضور شما کم است

 گاهي تو را کنار خود احساس ميکنم

                             اما چقدر دلخوشي خوابها کم است

 خون هر آن غزل که نگفتم به پاي توست

                                  آيا هنوز آمدنت را بها کم است