انواع موسیقی
چنان که میدانید اولین معلم موسیقی بشر ، طبیعت بوده و انسان این صنعت را از او تعلیم گرفته و سپس در اثر هوش و ذکاوت خداداد رفته رفته آن را تکمیل کرده به طوری که امروزه تنها نمی توان گفت موسیقی صنعت است بلکه در عین حال حاضر هنر است و علم و زبان ، که ما امروزه شاهد این گفته هستیم که هنر مرکز زندگیست .
ارسطو فیلسوف بزرگ ، (فلسفه) را به دو شعبه تقسیم کرده :
فلسفه عملی و فلسفه نظری
فلسه نظری شامل ریاضی و طبیعی و علم الهی است و موسیقی هم یکی از شعب ریاضی به شمار میرود . فیلسوفان اسلام هم تقسیم بندی ارسطو را در کتابهای فلسفه ذکر کرده و موسیقی را جزء ریاضی محسوب داشته اند . پس موسیقی یکی از شعب ریاضی است و در حقیقت به جرأت میتوان آن را علم موسیقی گفت .
به طور کامل موسیقی به دو قسمت تقسیم میشود.
موسیقی سازی و موسیقی آوازی
عنصر اصلی موسیقی یعنی صوت و زیرو بمی اصوات در اثر نسبتهای ریاضی پیدا میشود . از طرف دیگر چون تمام قواعد موسیقی مانند ریاضی ، مسلم و بدون تغییر نیست و ذوق و قریحه سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد . پس میتوان آنرا هنر نامید . پس موسیقی در عین حال دارای دو جنبه است . جنبه های علمی و جنبه های هنری .
همچنین موسیقی را میتوان به زبان هم تعبیر کرد زیرا همان طوری که از زبان ترکیب حروف ، کلمات و جمله ها تشکیل میشود ، ازترکیب اصوات و صدا ها هم جمله های موسیقی پدید می آید .
موسیقی عملی عبارت از نواختن ساز یا خواندن آوازی است و موسیقی نظری شامل قواعدیست که بدان وسیله بتوانیم صدا هارا بنویسیم و آنهارا با یکدیگ ترکیب کنیم .
در مجالس جهت هر کس چه باید خواند و اجراء کرد :
اگر مردم مجلس مرطوب و سفید پوست باشند باید کم تر نغمات بم بنوازد چون عراق و راست و مخالف و نهفت ، و لازمیات این پرده آهسته بنوازد تا چون به گوش این طایفه آید بنابر تری که در دماغ ایشان است موجب بهجت و سرور این طایفه گردد از عیش بهره مند گردند . اگر مردم مجلس سیاه پوست و خشک اندام و لاغر باشند باید که ابریشمهای تند و تیز مضروب کند چون سه گاه ویزیزو زابل مغلوب و سلمک و هرچه بدین ها نسبت دارد تا باعث سرور ایشان گشته از سر هستی خویش خاسته جان و زر را از صاحب این فن دریغ ندارند. اگر مردم مجلسی معتدل القامه ، اصفر اللون باشند باید که ضارب نغمات معتدل ممتزج خواند چون عشاق و رهاوی و حجاز و گوشت و عجم.
اگر اهل بزم مردم دراز بالای گندمگون باشند باید زنگوله و نهاوندی و رهاوی و حجاز و بوسلیک و پنجگاه خواند.
اگر مردم مجلس کوتاه قد ، سرخ چهره و کبود چشم باشند باید نغماتی چند بنوازند که نسبت به مریخ داشته باشد چون ماهور ، نهفت ، گردانیه و نوروز خارا.
اگر اهل مجلس کوچک سر و بزرگ روی باشند دوگاه و حسینی نواز و اگر بزرگ سر و کوچک دندان باشند مخالف و عراق نوازد. و اگر بسیار بلند قد و سفید پوست باشند ماهور و حجاز خواند بر حسب کواکب سبعهء سیاره .
ازرساله موسیقی
بهجت الروح تالیف عبدالمومن
بن صفی الدین
گرد آوری و تدوین : جعفر سیامکی