سلام
این سلام با سلام های دیگم فرق داره . این دفعه احساس پشیمونی خیلی بدی دارم خیلی بد ، واقعا بد و دعا می کنم دیگه هیچ وقت همچین احساسی پیدا نکنم .
خیلی اشتباه کردم . نباید اعتماد می کردم .
متوجه شده بودم وبلاگمو می بینه و فکرشو نمی کردم اینجوری اذیتم کنه !!
اصلا فکر نمی کردم از آب گلالود ماهی بگیره .
فکر می کردم درکم می کنه .
حالا که فهمیدم تمام تصوراتم اشتباه بوده ، تعطیلش کردم . برای همیشه.
می خوام اینجا واسه خودم باشم . دیگه نمی خوام غصه آدم های بی درک و بی محبتو بخورم . دوست دارم فقط و فقط به چیزایی فکر کنم که ارزشش رو داشته باشن . به آدمایی که وقتی درد دلمو می شنوند، عین یه دوست با هام برخورد می کنند .
............................
آخی .... حالا احساس می کنم آزاد شدم ، راحت شدم و می تونم یه ودفترچه خاطرات مخصوص خودم داشته باشم .