سلام مادر

باز هم نامه ای دوباره برایت مینویسم . نمیدانم نامه های قبلی ام به دستت رسیده یا نه؟

من همه انها را برای خدا فرستادم تا به دستت بدهد.کجایی مادرم؟باز هم دلم هوایت را کرده است.

بس که چشم به در دوختم تا برگردی دیگر صدای در هم در امده و میگوید ...بس است دیگر

او دیگر هیچوقت نمیاید.

ولی هنوز من و خواهرم منتظریم .

میدانی مادر وقتی رفتی همه فکر کردند من و خواهرم گریه نکردیم ولی اینطور نبود.

من و خواهرم وقتی همه فکر میکردند مشغول بازی با عروسکهایمان هستیم برایت داشتیم گریه میکردیم.

مادرم من انروز در اتاقمان داشتم به جای تو موهای خواهرم را که درست همسن من بود شانه میزدم.مادر کاش میشد حتی برای یکبار هم شده موهای بلندم را شانه بزنی و دستت را روی سرم بکشی .کاش میشد

میدانی الان از خدا چه میخواهم مادر

از خدا میخواهم که دیگر نگذارد هیچ دختری مثل من وخواهرم بی مادر بزرگ شود

کاش روزی که تو رفتی ما هم میرفتیم

مادرم ولی بدان برای همیشه در قلب من و خواهرم خواهی ماند و هیچوقت فراموش نخواهی شد

دوستت دارم به اندازه ی تمام نفس هایی که تا کنون کشیده ام و بعد از این خواهم کشید

دخترت سوگل

میایم میایم میایم

با گیسویم.ادامه بوهای زیر خاک

با چشمهایم.تجربه های غلیظ تاریکی

با بوته ها که چیده ام از پیشه های ان سوی دیوار

میایم میایم میایم

و استانه پر از عشق میشود

و من در استانه به انها که دوست میدارند

و دختری که هنوز انجا

در استانه ی پر از عشق ایستاده

سلامی دوباره خواهم کرد

زندگی به من اموخت که اگر نمیتوانم اسمان باشم ابر هم نباشم

من هر موقع دلم میگیره دلم میخواد برم کنار قبر مادرم و فقط گریه کنم ولی حیف که این کارم نمیتونم بکنم چون حتی از قبر مادرم هم خیلی دورم خیلی

بعضی وقتها هم که دلم میگیره دلم میخواد برم کنار دریا و فریاد بکشم و بگم خدایا چرا من؟