با درود
در جواب دوست عزیزی بنام تورج عاطف در سایت پارس فوتبال دات کام .
در ابتدا حرف از امید زدند که جای بسی خوشحالی است ولی متاسفانه امید در جایی که دروغ فرهنگ است تنها ناممکنی است که در دنیا وجود دارد .
مرا یاد جمله ای زیبا از کوروش کبیر انداختند که یر مزار بدون گنبد و طلا و جواهر ش نوشته بود .
خدایا ایران و ایرانی را از شر دروغ مصون دار.
راستش تاسف عمیقی دارم از اینکه بگویم امان از شر دروغ که گریبان ایران و ایرانی را گرفته و سنت شده .
و بیشتر تاسف شدید من از این سطحی نگری ماست که آرزوهایمان در حد رفتن به جام جهانی و اصلا ورزش و ... و اینطور گونه ها شده است چه بسا تمام کشورها حتی ضعیف ترینشان چه از نظر فرهنگ و عمومی این روال ها را طی کرده اند و لی ما!!!!!!! سقف آرزوهامان بسرمان میخورد.
اما جوابیه دوست من .
امید اول : در واقع از اول پوچ بود که امید رفتن به جام جهانی داشتیم اگر شما منطقی مینویشتید باید مینوشتید که مثلا با دعا و توسل نمیشه به جام جهانی رفت ( تسبیح و انگشتر و سلام و صلوات اگر روزی صدبار بگید شاید تاثیر داشته باشد که بفهمند ربطی ندارد .).ولی برای بقاء در نوشتن خیلی ها را نباید نوشت میدانم ولی شما باید راهی پیدا کنید تا طوری بنویسید که بالاخره منظور اصلی نوشته شود و شما هم بمانید هرچند از شماها طرفدار فوتبال دو قطبی که بیشتر طرفدار قطبی!!!!!! کلاش و دلال و بیسواد هستید ( با سکوتتان بیشتر خیانت کردید ) و هنوز خیانتتان داره ادامه پیدا میکند ( البته منظور حذف قطبی نوعی نیست چرا بعد از قطبی باز هم قلعه نوعی است میگی نه بشین و تماشا کن سیستم تکراری و فاسد است .). راه حل شما نیز اشتباه است فدراسیون را مقصر میدانید نه پشت صحنه فدراسیون را مثلا زمان دادکان خوب بود با اونهمه استقلال رای ( بخوانید دیکتاتوری کامل در یک جهت اونهم مثلا ارزشی !!!! و تخلف های بیشمار ).
امید دوم : همه دنیا فهمیدند پرسپولیس قطبی و کاشانی بر اساس چه پارامترهای تقلبی قهرمان شدند برای تک تک حرفهام اونقدر دلیل و سند دارم که اگر بخواهید بشنوید در خدمتان هستم .و فشار واقعی دقیقا روی اون سه تیم بود و نه تیم پیروزی اینهم را بر اساس دلیل و برهان میگویم . یاد زمانی افتادم که ملوان اگر درست یادم باشد خیبر خرم آباد را برد و رفت جام باشگاههای آسیا و به هر تیم آسیایی که رسید کمتر از پانزده تا نزد ولی بعد از مرحله اول بخاطر پرداخت نشدن هزینه های تیم قهرمان جام حذفی توسط فدراسیون که گفتند میخواستید قهرمان نشوید اگر پرس پول لیس و استقلال قهرمان میشدن بما پول هم میدادند شما که پول ندارید چرا قهرمان میشید غلط می کنید پول ندارید اصلا فوتبال بازی میکنید .
امید سوم : یادم می آد در وبلاگم قبل از اینکه صحبت از سر مربیگری علی دایی در تیم ملی باشد گفتم کاش علی دایی سرمربی تیم امید شود تا آرزوی حدود 40 ساله ما بر آورده شود هرچند ریخت علی دایی را نمیتوان تحمل کرد . ( منظورم ریخت ظاهری اش نیست بل ریخت و طرز بازی فوتبالیش است و دروغگوییهاش است ) تا خانه از پای بست ویران است پس خواجه نمیتواند امید به تیم امید ببندد که از همین الان دارند شاه غلام کشون راه می اندازند مثلا آقای افشارزاده چه کاره حسن است که در مورد شاه غلام اظهار نظر کند .یا حتی کفاشیان .ولی متاسفانه میکنند .باز یاد بازیهای مقدماتی المپیک1992 بارسلون اسپانیا میافتم و آن حسن حبیبی عزیز و کار بلد می افتم و آن تیم رویایی المپیکی مان که چه راحت به تیم کشور 200000 نفری امارات خوردیم ( اونزمان 45000000 نفر بودیم ) و خورده شدیم و تحقیر اون تا بحال پاک نشده .
امید چهارم :
گردش واقعی مالی این کشور را هرگز نمیتوان حتی حدودی معین کرد چون نه حسابی است نه کتابی .
حساب و کتاب و قانون را در چین دنبال کنید و ببینید کجای این دنیای اقتصادی با اینهمه کمبود منابع انرژی که طراح و سازنده ورزشگاه آشیانه پرنده المپیک پکن در چین ( به گفته اکثر کارشناسان یکی بعجایب جهان اضافه گردید ) را سربریدند بجرم اختلاس ولی فلانی راننده امام بوده با اونهمه اختلاس میلیاردی آزاد و راننده اش را اعدام کردند . بودجه دولت و وجود یارانه ها و حالا حذف آن بدون کارشناسی خود نمود بی حساب کتابی است .
امید پنجم : هنوز از شما نشنیدم که شان نزول این منشور اخلاقی را گفته باشید که خود سمبل بی اخلاقی و بی قانونی است و شده است تریبون ریزش آبروی اشخاص و ... جمع نشدن این آبروها و تهمتها . و هدف اصلی گردانندگان این منشور از یاد بردن حذف تیم ملی فوتبال از آوردگاه جهانی از ذهن مردم عادی و نیمه عادی و...
امید ششم : پهلوان زنده را عشق است . ما موندیم تا بمیرند بگیم تسلیت .
امید هفت : باحترام هفت سینتان آخذین سین را دوست تر میدارم .نمیدانم چرا این جمله شریعتی یادم آمد که :
خدایا بیشتر دوست دارم بزرگواری گول خور باشم تا کوچکواری گول زن.
در اخر بدوست نظر دهنده تان هم کلامی میگویم که همیشه حکومتها دنبال تیمی هستند بتونند هم توش دزدی کنند ( البته بیشتر دزدی سیاسی ) و هم بتونند با الطافی غیر قانونی یا فرا قانونی که در عین حال وظیفه ذاتی شان نیز است بتوانند مردم عامی را تهییج کنند برای کشاندن به میدانهایی که بیشتر در آن حماقت موج میزند تا عقیده . یاد نامه فوق سریع یک نفر به علی ابادی افتادم که سریع تکلیف خصوصی شدن پیروزی را مشخص کن . شبیه این را قبلا شنیده بود شوهر یه زنه از زنش که تازه ازدواج کرده بود می خواست در عرض یکماه بچه دار شود و بدبخت زنه میگفت امکان ندارد میگفت یکی از حیوانات اینکار را کرده مگه ماز اونها چی کم داریم !!!!.
نمونه هایش بسیار است .مثل رئال مادرید اسپانیا در زمان فرانسیسکو فرانکو در مقابل تیم مردمی بارسلونا.
همچنین در کشورهای دیگر هم هست . و نمونه بارزش در ایران ما .
تاج ( همان استقلال )قبل از انقلاب ما و شاهین ( همان پرسپولیس) قبل از انقلاب .
اصلا کجای دنیا دیدید که حاکم طرفدار تیم مردمی باشد .
پس نتیجه اخلاقی این که اگر حاکم طرفدار و هوادار و اسپانسر تیمی بود اون تیم دیگر مردمی نیست بلکه جایی است برای ... کردن عوامی که فوتبال را بخاطر فوتبال پاک دنبال نمیکنند بل برای اشخاص دنبال میکنند .
یاد روزی افتادم که علی پروین پرسپولیس را برده بود به ته جدول و احتمال سقوطش زیاد شده بود ولی مردم باز میگفتند سلطان علی پروین . من یک میهمان خارجی داشتم که بمن گفت اصلا این طرفداران قرمز فوتبال ایران این بازیها را میبینند و اصلا نتیجه ها را میفهمند و یا برد و باخت را میفهمند یا فقط علی پروین را میبینند من که جوابی نداشتم .