سـلام... 

و در چنین روزی من متولد شدم!!!!! 

یکی میگه یکسال بزرگتر شدی

یکی میگه یکسال پیرتر شدی

یکی میگه یکسال دیگه تجربه کسب کردی

یکی میگه یکسال به مرگ نزدیکتر شدی 

یکی هم اصلا براش مهم نیست و هیچی نمیگه!!

یکسال بزرگتر شدم ... یکسالی که نمی دونم توش واقعا تونستم « بزرگ» بشم یا نه؟! ... تونستم همونی باشم که هستم؟ ... تونستم بعضی از عیب هام رو برطرف کنم؟ ... تونستم کسی رو نرنجونم؟ ... تونستم دل کسی رو شاد کنم؟ ...

نمی دونم ... باید فکر کنم ... شاید اونجوری که می خواستم باشم، نبودم....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سـلام...

سـلام...

خدایا قدرتم را دو چندان کن

نه در بازوانم،

قلبم را قدرتی بخش

تا ناملایمات زندگی را آسان تر تحمل کنم،

تا بدانم عشق چیست

و چگونه عشق بورزم؟

خدایا قدرتم را فزونی بخش نه چشم هایم را و نه زبانم

بلکه فکر و اندیشه ام را

تا بدانم کیستم و چیستم

تا از دوش ناتوانی، باری را برگیرم

تا دست سردی را گرمی بخشم

تا دردمندی را آسوده سازم.

خدایا قدرتم را افزون کن

نه در گستاخی و نه در گزافه گویی

بلکه روحم را

تا بدانم انسانیت چیست و کجاست

تا بدانم کوتاه ترین راه برای انسان شدن و ماندن چیست.

خدایا کمکم کن

من تمنای قدرت دارم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدا بیشتر از آن چه قصه ها می گویند مهربان است.

خدا بیشتر از آن چه مادربزرگ ها می گویند بخشنده است.

خدا بیشتر از آن چه می گویند است!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کتاب های روان شناسی را

خط به خط می خوانی

 در انتظار معجزه؟؟!!

ببین پیامبر قلبت چه می گوید،

نویسنده ها امام زاده نیستند!!!!

=============================

_* سلام...  باز اومده نیومده ادای فیلسوفا رو درآوردی که؟؟!!

- کی؟؟ من!!! اصلاً به من می خوره فیلسوف باشم؟؟!! حرفا می زنیا!!!! من بتونم خودمو راه ببرم، خیلی هم هنر کردم.

_** سلام...  شده تو یه بار جوری حرف بزنی که ملت 60 ساعت آی کیو نسوزونن؟؟!!

- ای بابا، اصلاً کی میگه من حرف می زنم؟؟!! نوشتن که دلیل بر حرف زدن نمی شه!!!! تازه همه اعتراض می کنن که چرا کم حرف می زنی!!!!

اصلاً خودت بگو: من چیکار کنم؟؟؟!!!

در برخورد با هر دگرگوني در زندگي،

شايد بگويي كه نه، تاب نخواهم آورد.

اما مي آموزي كه كنار زدن مشكلات يكي پس از ديگري،

چندان هم دشوار نيست.

دشواري زماني خواهد رسيد كه از برخورد با مشكل بگريزي.

آنگاه است كه باز مي گردد و تو را به مبارزه مي خواند.

دگرگونيها گاه بسيار دردناكند،

اما به ما مي آموزند كه مي توانيم تاب بياوريم و نيرومندتر گرديم.

                         ================

به زمین و زمان

بی دلیل و گران فخر می فروشی!

برای جبران کمبودهایت.

و آن گاه که علتش را می پرسم

تو هم ...

قیمت بنزین را بهانه می کنی!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

_*به نظر شما  معلومه كه اولي از هاووس هولدر و دومي ازش نيست!!!!!

_**به نظر شما اصلا نظر شما(+خودم) مهمه ؟

_***به نظر شما... ؟ بابا يه نظرم خودتون بدين

سلام...

کودک از پي مادرش روان بود و پسته مي خواست

زن آهسته ناليد "پول از کجا بيارم من"

کودک دويد در دکان، پايي فشرد و پسته خواست

دکاندار گوشش گرفت: "صاحبت کو زبان بسته"

مادر دستش رو کشيد: "بيا آبروريزي نکن بچه"

کودک سري تکان داد

زن از رنج زندگي با خود انديشيد

و پسر از پسته؛ نوشابه و بستني

"ديروز گردوي تازه ديده و چشم پوشيده؛ و امروز پسته"

کودک از پي زن روان بود

زن با چشم هاي پر از باران اشک که خشمش را شسته بود نگاهش کرد

ناگاه جيب کودک را پر ديد: "واي دزديدي؟"

کودک چو پسته مي خنديد با يک دهان پر از پسته.

                                                                              (برداشت از شعر سيمين بهبهاني)

سوال این کودک امروز و جوان آینده:

چه کسي آيا مقصر است؟

خودم ؟

پدرم و مادرم که مرا به دنيا آوردند و به قولي "پس انداختند"؟

خدا؟

شنیدم که دوست و دشمن بر سه قسمه:

دوست شما کسی است که اولا:ً دوست شما باشد،  ثانیاً: دشمنِ دوستِ دشمن شما است،  ثالثاً: دشمنِ دشمن شماست.

و

دشمن شما کسی است که اولا:ً دشمن شماست،  ثانیاً: دوستِ دشمن شماست،  ثالثا:ً دشمن دوست شماست.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ما همیشه در حال فراموش کردنیم

از خودمان گرفته تا خدا

......

ادامه اش نمی دهم

خودت فکر کن چرا؟

_{*******************}

_* فرا رسیدن عید سعید غدیر خم، عید ولایت و امامت رو به همه دوستان عزیز تبریک میگم.

_** پیدا کردن ارتباط این عرایض!!! با خود شما

_*** سلام...  تو شام چی خوردی امشب؟؟ مطمئنی ر.و. ا. ن. گ. ر. د. ا. ن  توش نبوده؟!!

- چی بگم وال.. از پَزندش، باید پرسید!!!!

سلام...

یه شبی از همین شبها، ماه شب چهارده داشت مثل همیشه توی آسمون خودنمایی می کرد و چند قدم اون طرفتر، یه ستارۀ کوچیک هم با کلی حسرت، به قرص ماه نگاه می کرد. ماه با شکوهی تمام، نور مهتابش رو به رخ می کشید و توجهی به نگاههای ستاره نمی کرد.

ماه با خودش گفت: من ماهم، پرنور و درخشان، تنها و بی نظیر بین این همه ستاره؛

اما برعکس، دل ستارۀ کوچیک ما شکسته بود. احساس حقارت می کرد از اینکه اینقدر کوچیکه. دوست داشت زودتر صبح بشه و خورشید خانوم خودش رو برسونه، چون اون موقع دیگه مجبور نبود نگاههای سنگین و مغرورانه ماه رو تحمل کنه.

شبها از پی هم گذشتند و ستاره اصلا حواسش نبود که شب به شب، پرنورتر میشه. یه شب ستاره زیر چشمی نگاهی به ماه انداخت، اما باورش نمی شد. باور نمی کرد که قرص کامل ماه تبدیل شده بود به یه هلال نازک نازک که باید دقیق می شدی تا ببینیش!  ماه حتی خجالت می کشید به ستاره نگاه کنه. دیگه اون ابهت و عظمت رو نداشت و کوچیک شده بود. اما حالا این ستاره بود که با یه چشمک، نگاه خیلی ها رو به خودش جلب می کرد. خیلی از آدمهای روی زمین داشتن اونو با انگشت به هم نشون می دادن.^*

¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

* فقط نتیجه اخلاقیش با خودتون!!

** خوب سلام... حالا این دو موضوع چه ربطی به هم داشتن؟؟!!

- فکر کنم ربطشون توی بی ربطیشونه!!!!

تا شاخه های آن درخت.

اینجا پنجره های آرزو بازند

درخت و آسمان

هر دو از چهارچوب پنجره پیدایند

انگشت اشاره ی  او

هنوز بر توست

و اگر نباشد آن اشاره،

تو نیست می شوی!!

آمده ای برای خلق کردن

برای روایت کردن

آمده ای برای رسیدن به جواب سوالهایت

برای امتحان بزرگ عشق

برای دیدن خودت

برای پیدا کردن حقیقتش

آمده ای برای دوباره بزرگ شدن

برای مسئولیت لبیکت

که تو بروی و فقط صدایت بماند

پس هر سال

به خاطر لطف بزرگ او

یعنی بودنت

خوشحال باش !

چون او هم خوشحال است

و هر سال تخمین بزن

سـلام...

 گفته بودم چو بيايي غم دل با تو بگويم        چه بگويم كه غم از دل برود چون تو بياي

اين شعر خطاب به كيه؟

آفرينJ خطاب به زنده رود هست. آدم تا مياد شروع كنه به نوشتن؛ همه چي يادش ميره.

- يه وقتهايي هم آدم نمي نويسه چون يه عالمه حرف براي گفتن داره اما نمي دونه از کجا شروع کنه؟ از چی شروع کنه؟ از کی شروع کنه؟

- يه وقتهايي هم مطابق شعر بالا، دچار حالت جوگرفتگی میشه و همه چیز یادش میره!!!

و اما

1- همیشه در پی سود خویش باش!

2- جز خویشتن، هیچ کس را محترم مدار!

3- حریص باش و هرچه را می توانی تصاحب کن!

4- بدی کن اما وانمود کن که نیکی می کنی!

5- خسیس باش!

6- خشن و درنده خو باش!

7- چون فرصت به دست آوردی دیگران را بفریب!

8- دشمنانت را بکش و اگر می توانی دوستانت را نیز!

9- در رفتار با مردم  به زور توسل جوی، نه مهربانی!

10- همه تلاش خود را بر جنگ متمرکز ساز!

شرافت، بدترین سیاست هاست .... زور و قدرت از عدالت مطلوب تر است ...

دروغ، از حقیقت قوی تر است ......  ریاکاری، صفتی ارزشمند است .....

¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

** یه کم به دور و برمون و البته خودمون نگاه کنیم، توی جامعه و بین مردم چقدر این تفکرات وجود داره؟

*** مورد چهارم را دوباره بخونید !

سلام...

این مطلب رو قبلا جایی خونده بودم گفتم شما هم بخونید٬ خالی از لطف نیست.

چغدر صخط عثط قلت نوشطن

چغدر خندح دار عثط قلت نوشطن 

چغدر جالب عثط قلت نوشطن،

ظیرا کح طو می طوانی

اکس عُل اَمَل خانندح عط را

مُشخس ببینی.

عما حمح عش را حم کح نمی طوانی قلت بنویصی

ظیرا کح:

نیاموختح ای کح حمح را چگونح قلت بنویصی

طو نمی طوانی

چون دیگر میلی به نوشطن نخاحی داشت ... .

اصرار من هم

رای یاد آوری است.

چقدر سخت است غلط نوشتن

چقدر خنده دار است غلط نوشتن

چقدر جالب است غلط نوشتن،

زیرا که تو می توانی

عکس العمل خواننده ات را

مشخص ببینی.

اما همه اش را که نمی توانی غلط بنویسی

زیرا که:

نیاموخته ای که همه را چگونه غلط بنویسی

تو نمی توانی

چون دیگر میلی به نوشتن نخواهی داشت ... .

اسرار من حم

ـ راستی اینجوری نوشتن هم عالمی داره ها٬ با دیدن این نگارش آدم یاد زبونهای زرگری و سوسکی و ... می افته٬ مثل اینه که بخوای با کسی رمزی حرف بزنی.

                                     ************************

 r میگن:

                 لقمان را گفتند ادب از که آموختی؟  گفت: از بی ادبان.  

   r این جمله ی قصار هم از من:

               درست نوشتن از که آموختی؟  از غلط و غلوط نویسان!!!!!

سلام... 

 خدا رو شكر كه عمر، وفا كرد و من يه بار ديگه تونستم چند خطي اينجا بنويسم.

 

راستش من فكر كردم كه زنده رود منو فراموش كرده، چون دستنوشته هام ارسال نمي شدن، بعدش دوست عزيز جناب آقاي هرندي لطف كردن و اون متن آزمايشي رو گذاشتن تا يه تستي بشه و الان، من شخصاً اينجام. از دوستان عزيز هم كه كامنت گذاشتن، ممنون.

ياد دوستان عزيزي كه در گذشته اينجا قلم مي زدند به خير، دوستان عزيزي كه بعضي هاشون هنوز مي نويسن، بعضي ها حضورشون كمرنگتر شده و بعضي ها كه جاشون اينجا خاليه:

 

ليداي عزيز، عمو اروند عزيز،  شيداي عزيز، عسل گيسوي عزيز، آيناز عزيز، رعناي عزيز، سوگند عزيز، كوچولوي شيطون، دختر همسايه، پريساي عزيز، پاييز سرخ عزيز، ترنم عزيز، فصاحت سكوت، محمودرضاي عزيز، هومن عزيز، اميرپويان عزيز، گلستانه، جاسوس، فريد، قاصدك عزيز، طاووس، بي سوات عزيز، و ..... دوستاني كه جاشون، واقعا خاليه. البته از نسل قديم رهاي عزيز كه كاملا فعاله.

 

هرچند كم سر مي زدم ولي تا جايي كه وقت اجازه مي داد نوشته هاي دوستان رو مي خوندم. اميدوارم دوستان عزيز، در هر جايي كه هستن هميشه سلامت و همواره موفق  باشن و دوستان جديدي هم كه اومدن همگي تو كارشون موفق باشن.

×××××××××× 

او خوشبخت بود زيرا هيچ سؤالي نداشت. اما روزي سؤالي به سراغش آمد و از آن پس خوشبختي ديگر، چيزي كوچك بود. او از خدا معني زندگي را پرسيد. اما خدا جوابش را با همان سؤال داد. خدا گفت: اجابت تو همين سؤال توست. سؤالت را بگير و در دلت بكار و فراموش نكن كه اين دانه اي است كه آب و نور مي خواهد.

 

او سؤالش را كاشت، آبش داد و نورش داد و سؤالش جوانه زد و شكفت و ريشه كرد. ساقه و شاخه و برگ. و هر شاخه سؤالي و هر برگ سؤالي.

و  او كه تنها يك سؤال داشت، درختي شد كه از هر سرانگشتش سؤالي آويخته بود. و هر برگ تازه، دردي تازه بود و هر بار كه ريشه فروتر مي رفت درد او نيز عميق تر مي شد.

فرشته ها مي ترسيدند. فرشته ها از آن همه سؤال ريشه دار مي ترسيدند.

 اما خدا مي گفت: نترسيد، درخت او ميوه خواهد داد و باري كه اين درخت مي آورد، معرفت است. فصلها گذشت و دردها گذشت و درخت او ميوه داد و بسياري آمدند و جوابهاي او را چيدند. اما در دل هر ميوه باز دانه اي بود و هر دانه آغاز درختي و هر كه ميوه اي را برد، در دل خود بذر سؤال تازه اي را كاشت.

    ‍”اين است قصة زندگي آدم ها“     اين را فرشته اي به فرشته اي ديگر گفت.