طبیب قلب بیمارم ،  نیومد

امید این دل ِ زارم ، نیومد

سفر، نفرین به تو، یارم  نیومد...

بهار رفت و تابستون شد ، نیومد

سه تا فصل زمستون شد ، نیومد

تموم ابرو بارون شد ، نیومد

شب تارم خروس خون شد ، نیومد

دلم یه کاسه خون شد ، نیومد

سفر، گفتی سه روزه بر میگرده

وقتی برگشت با من همسر میگرده

سه روز رفت و سه سال و چندروزه

سفر ، خیلی دلم داره می سوزه

طبیب قلب بیمارم ،  نیومد

امید این دل ِ زارم ، نیومد

سفر، نفرین به تو، یارم  نیومد...

این روزا خیلی دلم هوای  عسلم را کرده....مخصوصا دیشب...داشتم دیوونه می شدم...باورم نمیشه قلبم داشت از توسینه ام در میاومد...چه شب بدی بود...100بار این اهنگو گوش کردم ...اما اروم نشدم که نشدم...

(حکما شب عروسی اش بوده....)نه نه نه نه نه.......

سلام به دوستای گل زنده رودی ام......                                                                                     

چقدر دلم برای این  اتاقک زیر شیروانی ! اما دنج و راحت ، تنگ شده بود وبرای دوستای گلم ، تنگ تر........

تو این مدت هیچ اتفاق خاص و قابل عرضی!! رخ نداده و کما فی سابق زندگی ادامه دارد........       

فقط 2تا مسافرت  جنوب داشتم که جای همتونو خالی کردم............                                               

فعلا همین....!!!                                   

قبل از هرچیز ازهمه دوستان بابت نوشته ام  عذر میخوام....بی ادب و بی شرم نیستم  اما دلم داره خون گریه میکنه....

تا حالا شنیدید که دلیل درخواست طلاق ،  پافشاری زن بر پاک  ماندن باشه؟؟

 تاحالا شنیدید ، شوهری به زنش بگه من بچه رو میگیرم و پول میدم ، توبرو با مردای دیگه  حال کن !! وبیا برای من تعریف کن تا منم حال کنم!! ؟؟؟

 تا حالا شنیدید ، مردی یه هفته یه مرد گردن کلفت و نامحرم را بیاره خونش و پذیرایی کنه و پول بده  تا  ماساژور خانمش بشه؟؟؟!! و زن با دعوا وقهرو کتک خوردن ، مانع بشه؟؟

تا حالا شنیدید؟ مردی  به زنش بگه عذاب وجدان !! دارم که تو نمیری با دیگران خوش بگذرونی؟؟؟

تا حالا شنیدید؟؟؟............تا حالا شنیدید؟؟..... ..............تا حالا شنیدید؟؟...............................

نه اینکه فکر کنید یه مرد لا ابالی و  مفنگیه ها؟؟؟ طرف  تو شیراز و تهران و چند شهر جنوبی و... تجارت میکنه...کلی سرشناسه.........

خدایا .......داریم کجا میریم؟؟؟؟؟ کمک..............

در ابتدا ایستاده ام

  وتورا میبینم که

     تا انتها رفته و بازنگشته ای.

 رفتن خودانگیزه است

   وماندن

     تلاش برای حفظ گذشته

          آنچه در آینده نخواهد بود.

  توراهی یی

     به دیاری که آسمان آبی است

  اما

   من میدانم

              آسمان هرگز آبی نبوده است

  آنها

     که آسمان را آبی دیده اند

       بی شک

                         از پشت شیشه های آبی

                   آن را نگریستند

آسمان هیچ رنگی نیست

          جزرنگ دل آدمها

آن وقت که رنگ دلت آبی شد

                               آسمان را آبی خواهی دید

  بازگرد...............

     وبا خاطره های آبی ات زندگی کن.........

"ماندانا شجری”

به جز حضور تو،

هیچ چیز  ِ این جهان ِ بی کرانه را

جدی نگرفتم ...

حتی عشق را !                             

                                                    حسین پناهی

...........................................................................................................

منکه گفتم فروردین را با شادی و عروسی شروع کردم ...

اردیبهشت با سفر دوستان گل ِ انجمن جوانان زنده رود ودیدارشون  شروع شد.. خداییش جای همه دوستان خالی ...خیلی  خیلی خیلی یه عالمه خوش گذشت .

اینقدر که هرچی به این سلولهای خاکستری پر ملاتم !! فشاراوردم تا بتونه این خوشی را تو قالب کلمه بریزه و یه پست درباره اش بزنم،  نتونست.( کاملا طبیعیه!!!)

از قدیم هم گفتن : شنیدن کی بود مانند دیدن؟

چت و وبلاگ و اشنایی مجازی هم کی بود مانند دیدار؟؟

رویا، شازده، زاپی، ماهانی ، واشنایی با اقایان حق وردی-که بسیار باشخصیت و محترم بودند- و ازهمشون  ممنونم.

  دیروز هم  با دوستان با تور به شهرستان میمند رفتیم ... جاتون خالی . وقت گلاب گیری بود...یه اتوبوس دختر وپسر... (دخترا نفر اورده بودند و پسرا نفربر!!! .. اکثریت دانشجو دانشگاه ازاد بودندو جوجه جغله..و کله هاشونم پر باد!! از 7.5صبح که راه افتادیم اینا زدند و رقصیدند وبا هم کل کل کردند ...)

خیلی خوش گذشت . اخرش هم با یه عالمه گلاب ناب و عرقیات بیدمشک و نسترن و...برگشتیم  خونه.فقط یه سختی داشت اونم ، هوا بشدت گرم بود یعنی هرکی میخواد لاغر بشه حتما دوبار ازاین راه بیاد و بره.صد رحمت به سونا!!

  18اردیبهشت هم یه عروسی دیگه دعوت شده ایم ...عروس و داماد  فعلا رفتند حج عمره ، از حج که برگشتند عروس خانمه را 7قلمه میکنند با تاج وتور میبرن وسط مهمونا و موزیک و رقص و... چی بگم والا!! ادم نمیدونه قسم حضرت عباس را باور کنه یا دم خروس؟ ( به تو چه دختر، سرت به کار خودت باشه)

چشم خودم نزنم ، میترسم  خرداد همه اش از دلم در بیاد...

 من قراره مثبت بین باشم !! ادم باید از خوشی ها هم بنویسه وزندگی که همه اش غم نیست ، بی انصافیه اگه از خوشیهاش هم ننویسیم.

روز ششم فروردین ، عقد دختر خاله ام بود .شب هم یه پارتی دعوت داشتم .یه دلم میگفت برم ، یه دلم میگفت نرم.........مونده بودم چکار کنم؟ این دلم میگفت برو ...برو خوش باش ..مردی از بس خودتو گرفتی ...پوسیدی...بی خیال شو ...برو ..برو...برو............

اون دلم میگفت  نه شیوا ..نرو ..تو که اهل این برنامه ها نیستی ...خجالت بکش ...اخر پیری و معرکه گیری؟؟

خدا خوشش نمیاد...تورو چه به این قرتی بازیها؟؟؟ ...نرو...نرو....

خلاصه از دوستان اصرار و از من  انکار ( دوست ناباب!!) تا بالاخره  تسلیم شدم  و گفتم باشه میام....

وچون خیلی اهل حرکات موزون نیستم ، خیالم راحت بود که مثل بچه حوا !! میشینم و فقط نگاه میکنم...( اینم توجیه رفتنم!!!)

حدودای ساعت 8شب با هزار بدبختی و به بهانه عقد دوستمه و اگه نرم ناراحت میشن وکاریش نمیشه کردو همه، این ایام عقد و عروسی دارن وایشاالا خوشبخت بشن و...............خداحافظی کردم و یه چادر ملی روی لباس مجلسی پوشیدم و با کفشای 50سانتی !! وقیافه بزک ودوزک کرده....یه اژانس گرفتم و راهی خونه دوستان شدم .......

چند تا خیابون اون طرفتر ، با یه پراید – مهمان نوروزی  - تصادف کردیم ......حالا الاغه بیار باقلا بار کن...

راننده ها پیاده شدند و شروع به بازرسی ماشینشون کردند و بلافاصله خیل عظیم کارشناسان علاف!!! برای اظهار نظر درباره چگونگی وقوع تصادف و ........دور ماشین جمع شدند و منم گل منگولی و خوشگل!!! تو ماشین نشسته بودم و هی به خودم بد بیراه میگفتم....

اخرش دیدم اینا میخوان صبر کنند پلیس بیاد  . به راننده اشاره کردم  اقا من دیرم شده ... اونم با عذر خواهی  ، یه ماشین را نگه داشت و منم با سرعت برق!! پریدم تو ماشین وگفتم اقا دیرم شده لطفا از خیابونای پر ترافیک نرید....

وقتی رسیدم خونه دوستم ، اونا هم عصبانی که چرا دیر کرده ام وبا زحمت جریانو گفتم و راضیشون کردم

سبد گل هم برداشتیم و رفتیم ....

به منزل دوست میزبان  که رسیدیم ، استقبال خیلی گرمی از ما شد و کلی تبریکات عید و ماچ وموچ وخوش امدیدو...مارو بردند داخل یه سالن که دور تا دورش صندلی چیده بودند و گروه ارکستر یه گوشه داشت  مینواخت!!

چراغهای اصلی هم خاموش کرده بودند و چند تا چراغ هالوژن روشن بود و هر10دقیقه یه بار این توپای نور گل منگولی میچرخید صورتمونو نورانی میکرد.....کل مهمونا حدود 40نفر بودند که یه ده تایی وسط مجلس داشتند میرقصیدند وعرض اندام میکردند و بقیه فقط داشتند میخوردند...شیرینی و میوه و بعضی ها هم تو این لیوانهای گنده!! نوشابه طلایی میخوردند!!!( نمیدونم چرا اینقدر کف نوشابه ها زیاد بودند!!؟؟؟)

خلاصه منم که از پارتی چیزای دیگه ای شنیده بودم ، هاج وواج نگاه میکردم وبه دوستم گفتم این چه جور پارتیه؟؟ که دوست میزبانمان اومد کنار دستمون و شروع کرد به معرفی...اون اقا با خانمش دختر پسر عمه بابای ننه امه ...اون پسره اونجا نشسته ، پسر خاله امه..اون دوتا...اون چهارتا....خلاصه دیدم همه اینا فامیلاشونه.......و این یه مهمونی خانوادگیه که فقط جووناشون اومده بودند و غریبشون ما چهار نفر بودیم.

همه هم لررررررر....البته لر فرنگی!!.....

- یکی از پسراشون هم دوست دخترش را اورده بود- منو میگی؟؟؟ از عصبانیت داشتم میمردم ، با حرص گفتم الهی خفه نشید!!! منو به زور اوردین تو مهمونی خانوادگی؟؟؟ دم بریده ها ، من کلی زجر کشیدم تا خودمو راضی کردم بیام پارتی!! کلی دروغ به هم بافتم !! کلی پول گل دادم...کلی.........

- خب اگه میگفتیم مهمونیه که نمیاومدی ...ما هم میخواستیم دور هم باشیم ...تازه میخواستیم یه کم حالتو بگیریم!! وگرنه ما کدوممون اهل پارتی هستیم که توروهم  به زور ببریم؟؟؟ اینجا بیشتر خوش میگذره تا عقد.

بیچاره اینجا شاید یکی عاشقت !! شد و سفید بخت شدی!!!!!!

یه نیشکون از پهلوی بغل دستیم گرفتم و گفتم این فعلا داشته باش بعد خدمتتون میرسم!!!!!!!

هیچی دیگه کمی رقص دیدیم و شامی خوردیمو کلی هم نگاهمون کردند ونگاهشون کردیم و ساعت یک شب اومدیم خونه.

خداراشکر پارتی رفتنمونم به خیر گذشت!!!

  دیدیم شب عیده و سال نو داره تشریفشو میاره . وطبق گفته بزرگان ، علاوه بر خانه تکانی ، دل تکانی هم لازمه. پاشدم  و دل ِ را برداشتم و بردم تو حیاط  ، اویزونش کردم به طناب و با چوب فراموشی ! هی زدمش ...هی زدمش...( دق عقلم را خالی کردم...عقلم میگفت نه، دل گوش نمیداد ...حقشه بزنمش!!)

بیچاره دلم!!!

 دادو فریاد میکرد ..میگفت تو که میدونی من چیزی ندارم ...زود ناراحت میشم و قهر میکنم ، اما زود هم میبخشم و اشتی میکنم ....دیگه چه را میزنی؟ گفتم یه چیزی اون ته ته گیر دادی  . میزنمت تا اونو از خودت  دور کنی ...

دل با تمام وجودش داد زد....عمرااااااا....اونو ببخشم؟؟؟ برای دیدن عذابش  دارم روز شماری میکنم...

ببخشمش؟؟

-         باید ببخشی

-         نمی بخشم

-         باید ببخشی...به زور کتک...

-         نمی بخشم!

-         بیشتر که زدمت ، می بخشی!

-         بکشیم هم نمی بخشم...........

دیدم نه خیر با خشونت و زور نمیتونم دلِ ِ را راضی کنم گفتم بهتره ازدر مهربانی وارد بشم و با زبون خوش  خرش کنم که ببخشه...

-         ببین عزیزم ،قربون چشای خوشگلت برم، قربون ناز نگات برم، فدای  نازکی ات بشم، دنیا دوروزه ، دنیا محل گذره ، تو ببخش ...خداخودش حقتو میگیره. شگون نداره سال نو با کدورت شروع کنی...بخشش از بزرگان است...در عفو لذتی است که در انتقام نیست...اصلا اگه ببخشی احساس بزرگی میکنی ...خلاصه هرچی شعار و پند و نصیحت بلد بودم ، تو گوشش خوندم.....

            اما مثل این بود که یاسین تو گوش خر خونده باشم ............مرغش یه پا داره 

-         نه نع نع نع نع نع نع ............حقمه ، نمی بخشمش ....سال نو که هیچی  ، به یه کره زمین دیگه هم که بریم نمی بخشمش !!!!!.......نمی خوام ببخشمش....

-         به جهنم!!!!!!!!نبخش ...حقیر...کوچیک...ضعیف...

حالا منظور؟؟؟؟.... اصلا دوست ندارم کینه ای باشم و دل وروحم کوچک باشه ، اما نمیدونم چرا نمیتونم این یکی را ببخشم؟؟؟؟..............خدایا درکم کن!!

 من اعتراض دارم ..........این چه وضعیه؟؟؟؟؟ این خدا جون هم مارو دست انداخته !!!!

این همه دعا میکنیم ....قربون صدقه اش میریم....نذر و نیاز میکنیم ..... احیا میگیریم... گریه و زاری میکنیم  ...  تا یه دعامونو مستجاب کنه . اما  خدا خان اصلا نمیشنوه!!!!!تحویل نمیگیره........نگاهمونم نمیکنه که بگه  با من بودین؟؟؟؟  اما اااااااااااااااااااااااااااااا......

چیزایی که مهم نیستند و مثل یه هوس  زود گذره  و زیر لب زمزمه میشه ، تو هوا میقاپه!!!

میگی نه؟؟ نگا کن!!! ( وای منم از زاپی یاد گرفتم )

چند شب پیش ساعت 8.5شب که از کتابخونه برمیگشتم  ، هوا هم  سرد بود ومنم دستام یخ کرده بود  ، چند دقیقه  - فقط چند دقیقه-  زیر لبی گفتم ... آخ کاش الان یه جفت دست گرم !!! بودو دستامو گرم میکرد...

 یه آهی هم کشیدم گفتم ، عسل ، کجایی؟؟؟ اگه دستم برسی  میکشمت!!!! خدا تو کجایی؟؟؟

بعد فورا  جبهه را عوض کردم و  سرم را بالا گرفتم و با اعتماد به نفسی – کاذب- گفتم.... دستهایت را در نهانخانه جیبت بگذار... تا که محتاج نباشی به کسی دست دهی!!!!!!!

بعدش تاکسی  سوار شدم و رفتم........بین راه از جلو خونه یه دوستی که خیلی بهش محبت کرده بودم  و یه دنیا  پستی و...  جواب گرفته بودم، رد شدیم ..... تو دلم چند تا نفرین قلمبه اش کردم ..... اما زود پشیمون شدم !!!

 توی  دلم به خدا گفتم ، فقط یه تلفن به من بزنه و بفهمم که در چه حاله و ندامتشو بشنوم برام کافیه ...

 چکنیم دیگه خداجون ، ما دلمون بزرگه..........    تو این افکار غرق بودم  که یهو متوجه شدم پسری  که کنارم  نشسته ، دستشو به طرفم دراز کرده و داره یه چیزی میگه..........

نگاش کردم .... گفت دستتو بده من گرم کنم!!!!!!!!!!!!!!

- من استینمو تا نوک انگشتام اورده بودم – هاج وواج  نگاش کردم  دیدم محبت !! تو چشماش  دایره زده!!!

خلاصه ما هم که دست به چشم غره رفتنمون خوبه ، نگاهی  با عصبانیت بهش کردم  و قبل از اینکه  چیزی بگم ، گفت .. برو بابا ...  خوبی هم بهتون نیومده !!!!!!!!!!!

منو میگی ، مونده بودم چی بگم به این پسره جسور............که خوشبختانه پیاده شد و رفت.......

عجب روزگاریه!!!!!!!

گفتم خدا ااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟ گفتم دست گرم، اما نه اینجوری......  نشنیدی گفتم ، عسل!!!! ..........حالا هم بعد عمری که شنیدی ، اشتباهی شنیدی؟؟؟؟؟

اومدم خونه و هنوز باخودم درگیر این ماجرا بودم که .......تلفن زنگ زد و اون دوست!!!! با صدایی غمگین گفت سلام!!!!!!!!!! – جلل الخالق،  خودمم؟؟؟-

گفتم چرا زنگ زدی؟

-         میخوام باهات حرف بزنم .

-         حرفی برا گفتن نیست

-         تورو خدا ، قطع نکن ....

-         خوش میگذره؟  اوضاع زندگیت چطور؟

-         با بغض گفت ، تو که از حال و روز من خبر داری ... چه خوشی؟ 

-         به هر حال من حرفی ندارم و خدا حافظ......وگوشی قطع کردم.

عجب.......................!!!!!!!! 

کاش چیز دیگه ای از خدا خواسته بودم؟..........

نکته اموزشی : مواظب دعاهای زیر لبی تان هم باشید......!!!

الوعده  وفا......... جای همه خالی رفتم زیارت  عزیز دل ( عزیز دل برادر نه هااااا...)  شب یلدایی ساعت 7شب  با دوستم رفتیم حافظیه

دیدم بله.......چقدر دخترو پسر....!!!.( استغفراله ...خواهر وبرادر) 

همه دور قبر حافظ نشسته بودند و دستشون یه دیوان حافظ بود و فال میگرفتند...... چند تا دسته گل و شاخه گل هم گذاشته بودند رو قبر حافظ...

( ما هم خسیس!!!! دست خالی رفته بودیم)    صدای شجریان هم که دیگه تو محوطه غوغا میکرد......

فاتحه ای خوندیم و  ایستادیم کنارو،  کتاب حافظو باز کردیم و گفتیم :

 ای حافظ شیرازی        تو کاشف هر رازی          ما طالب یک فالیم      بر ما بنما  رازی

و به نیت رویا جون  کتابو باز کردم .......

گر من از سر زنش مدعیان اندیشم               شیوه مستی و رندی نرود از پیشم

زهد رندان نو اموخته راهی بدهیست            من که بدنام جهانم چه صلاح اندیشم

شاه شوریده سران خوان من بی سامان را     زانکه در کم خردی از همه عالم بیشم

بر جبین نقش کن از خون دل من خالی              تا بدانند که قربان تو کافر کیشم

اعتقادی بنما و بگذر بهر خدا                         تا در این خرقه ندانی که چه نا درویشم

شعر خونبار من ای باد بدان یار رسان              که زمژگان سیه بر رگ جان زد نیشم

                            من اگر باده خورم ورنه چکارم با کس

                           حافظ رازخود و عارف وقت خویشم 

شاهد:

حجاب چهره جان میشود غبار تنم          خوشا دمی که  از ان چهره پرده بر فکنم

چنین قفس نه سزای چومن خوش الحانیست    روم به گلشن رضوان که مرغ ان چمنم

بعدشم برا خودم فال گرفتم .........

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد....................نفس ببوی خوشش مشکبار خواهم کرد

   .

   .

   .

بعد موقع برگشتن ، جلو درب  یه پیرمرد با موی سفید و بلند......اومد جلوم و گفت نیت کن دخترم و یه فال بردار .......

منم برداشتم به نیت رویا خانم  خوشگل ..........واین شعر بود: