giovanni battista gaulli

گرچه واژه باروک معانی گوناگونی همچون نامانوس . پر زرق و برق . و بسيارپرتزيين داشته است اما تاريخ نويسان امروزی آن را فقط برای اشاره به سبکی ويژه در هنر کار می برند . توصيفی ساده انگارانه اما کار آمد از سبک باروک آن است که هنر باروک چهارچوب اثر بوم و سنگ يا صدا ــ را از کنش و حرکت انباشته می کند . نقاشان پيکره سازان و معماران باروک خواستار شکل بخشيدن به توهمی محض ــ مانند صحنه نمايش بودند.چنين سبکی يکسره باب طبع اشرافيت بود که خود نيز به ساختار يی کامل و يکپارچه می انديشيد .

برای مثال کاخ ورسلی مقر لويی چهاردهم در فرانسه آميزه ا ی بسيار شکوهمند از نقاشی پيکره سازی و معماری باروک و نماد ثروت وقدرت سلطنتی بود.

سبک باروک در موسيقی در دوره ای ميان سال های ۱۶۰۰تا ۱۷۵۰ ميلادی شکوفا شد. گئورگ فردريش هندل و يو هان سباستيا ن باخ دو آهنگساز سترگ بک باروک بودند . مرگ باخ در ۱۷۵۰نشانگر پايان اين دوره است . ديگر استادان موسيقی باروک کلوديو مونته وردی ــ هنری پرسل آرکنلجو کورلی و آنتو نيو ويوالدی تا سده بيستم به دست فراموشی سپرده شده بودند . اما پيداش تکنيک ضبط ولانی در اواخر دهه ۱۹۴۰ محرک ((احيای باروک)) شد که توانست اين هنرمندان فراموش شده را به دوستداران موسيقی بشناسند.

دوره ی باروک به سه دوره ی فرعی تقسيم پذير است :با روک آغازين (۱۶۰ـ۱۶۰۰)باروک ميانی(۱۶۸۰ـ۱۶۴۰) و باروک پايانی (۱۷۵۰ـ۱۶۸۰)گرچه امروزه آثار پايانی باروک معرف ترين آثار اين سبک هستند اما مرحله ی آغازين باروک يکی از انقلابی ترين دوران های تاريخ موسيقی بوده است.در اين دوره بودهکه مونته وردی (۱۶۴۳ـ۱۵۶۷) کوشيد تا سودا و تضاد درا ماتيک بی سابقه ای در آثارش بيافريند . آثار موسيقی به ويژه در ايتاليا بر مبنای متن هايی بسيار پر شدر واحساس ساخته ميشد و حال وهوای چنين متنی بر موسيقی حاکم بود . با چنين تا کيدی بر کيفيت نمايشی وکلام شگفت آور نيست که آ هنگسازان ايتاليايی دوره ی آغازين باروک اپرا را پديد آوردند نمايشی که همراه ارکستر با آواز خوانده می شد . سر مشق خط هايی ملوديک اين آهنگسازان ريتم وافت و خيز گفتار بود.

Francis Boucher

اروپادرسده ي چهاردهم عصر هرج و مرج وآشوب دچار جنگ هاي صد ساله (۱۳۳۷تا۱۴۵۳) و مرگ سياه ـ طاعون (حدود۱۳۵۰)بود که يک چهارم جمعيت آن را به کام خود کشيد .
قدرت نظام فئودالي واقتدار کليسا تا اين زمان کاستي گرفته بود.
از۱۳۷۸تا۱۴۱۷دو رقيب همزمان ادعاي زمامداري مي کردند ودر دوره اي نيز پاپ ها سه نفر بودند.
حتي مسيحيان پارساو مومن نيز سردرگرم شده بودند.
آثار ادبي اين زمان مانند افسانه هاي کانتر بري (۱۴۰۰-۱۳۸۷)از چاسر و دکامرون اثر بو کاچو (که پس از ۱۳۴۸نوشته شده)بيشتر به واقع گرايي آشکار و ملموس زميني مي پرداختند تا به پرهيزگاري و پاداش آسماني .
در چنين شرايطي اين نکته که در سده ي چهاردهم موسيقي غير مذهبي مهم تر از موسيقي مذهبي بوده؛شگفت آور نيست.
آهنگسازان به نگارش موسيقي پلي فونيکي(موسيقي چند صدايي)مي پرداختند که بر سرودهاي گرگوريايي مبتني نبود و در بردارنده ي آوازهاي باده گسارانه(مشروب)و قطعه هايي بود که در آن صداي پرنده پارس سگ و هياهوي شکار مي شد.
تا اوايل سده ي چهاردهم نظامي نو براي نگارش موسيقي تکامل يافته بود و آهنگساز مي توانست کم و بيش هر الگوي ريتميکي را در نگارش مشخص کند.
در اين زمان ضرب ها همچنان که به سه ضرب و دو ضرب نيز تقسيم مي شدند.
وقفه آهنگ که پيشتر به ندرت به کار مي رفت ـ به صورت يک رسم ريتمک در آمد.
دگرگوني سبک موسيقايي در سده ي چهاردهم چنان ژرف بوده است که نظريه پردازان موسيقي از موسيقي فرانسوي و ايتاليايي اين دوره با عنوان (هنر نو)(به لاتين آرس نوا)
ياد ميکنند.
به عنوان نمونه از موسيقي سده ي چهاردهم يک آواز عاشقانه از گيوم دو ماشو بزرگ ترين آهنگساز فرانسوي اين دوره است.......

Name:brosepic
 
موسيقي غالب در قرون وسطي كه با فرو پاشي امپراطوري روم آغاز شد مذهبي بود.
قرون وسطي به عصر تاريكي و آشوب و جنگ معروف است . دوران تفتيش عقايد و انگيزاسيون دوراني كه سه طبقه ي اصلي اشراف دهقانان و روحانيون به طرز بارزي از يكديگر متمايز بودند موسيقيدانان در خدمت كليسا بودند و زنان از آواز خواندن در كليسا محروم بودند و به خاطر سلطه ي حاكميت كليسا براي سالهاي متمادل موسيقي مذهبي تصنيف مي شد.
عليرغم بكار گيري سازها براي همراهي موسيقي بخش مهم موسيقي قرون وسطي آوازي بود .يكي از دلايل اين امر روي خوش نشان ندادن كليسا به ساز بود.از حدود ۱۱۰۰ميلادي به بعد سازهاي زيادي مورد استفاده قرار گرفت كه برجسته ترين آنها ارگ در آغاز بسيار زمخت و خشن بودوبه تدريج انعطاف پذير شده و توانايي اجراي موسيقي ظريف پلي فونيك(موسيقي چند صدايي)راپيداكرد.
تا قرن ششم نت وسيستم نت نويسي به وجود نيامده بود. در اين زمان بود كه پاپ گريگوراول دستور داد تا شيوه اي براي ثبت موسيقي ابداع شود...ادامه دارد...  

   

بشرازتاريخ زندگي خويش درمسائل گوناگون فرهنگي اجتماعي ودرجهت پيشرفت زندگي خويش
بهره جسته است.
موسيقي نيزبه مثابه عنصري از پديدهاي فرهنگي داراي تاريخي بوده است بلنداي
عمرانسان که موسيقي عصر حاضر راتحت تاثير قرار داده وبه آن شکل بخشيده است.
امروزه ب امکانات نامحدود و ازطريق فن آوري جديد ميتوان به انواع موسيقي بومي وملي وسبک هاي مختلف دسترسي پيدا کرد .اين موسيقي هابر يکديگر تاثير گذاشته ودر شکل گيري موسيقي جديد دخيل هستند.
همانگونه که آدمي وقتي بزرگ مي شود از والدين خود جدا شده وراه نويني را در زندگي پيش ميگيرد آهنگسازان نيز گاه در طول تاريخ سبک آثار گذاشته را تغيير داده و سبکهاي جديدي را پايه گذاري ميکنند.
اگر بخواهيم بدانيم چرا يک موسيقي به شکلي که آن را ميشنويم ساخته شده بايد به تاريخ موسيقي مراجعه کنيم. به طور مثال با وجودي که از آثار بتهوون لذت ميبريم ليکن نميتوانيم بدون شناخت از موسيقي هايدن يا باخ آنرا درک کرده وستايش کنيم اين مسئله در مورد آهنگسازان قرن بيستم الينگتون واستراوينسکي نيز صدق ميکند.مبناي موسيقي الينگتون بر اساس ملودي محزون و جاز آفريقايي و همينطورموسيقي سنتي اروپاست .
استراوينسکي از گذشتگان روس خود و همينطور ازآثار گيوم دوماشو( موسيقي دان مطرح فرانسوي قرن ۱۴) که فقط براي مخاطبين عصر خود قابل شنيدن بود الهام گرفت....