دلم برات تنگه عزيز يادي نميکني ز من
دارم ديوونه مي شم و نمي بيني نياز من
مي خوام ببينمت ولي فاصله از من تا خداست
خودم هزار و يک طرف همه حواسم به شماست

وقتي نمي بينم تورو چشمامو واسه کي بخوام
نفس برام سمي مي شه هوا رو واسه کي بخوام
انگار نه انگار که دلي براي بودن تو بود
رفتي و بين آدما شدم يکي بود و نبود

يه جور واقعي تو رو حس مي کنم توي تنم
به جون تو بدون تو ديگه دارم دق مي کنم
صورت ماه تو عزيز ديواراي خونه شده
هر کي ميبينتم ميگه طفلکي ديوونه شده

تو رو خدا راضي نشو بيشتر از اين هدر بشم
ديگه بسه راضي نشو اين جوري در بدر بشم ..

..

..

..

..

چقدرخوب وروشن است نماي چشمهاي تو

نمي رسد ستاره اي  به پاي چشم هاي  تو

به ماه خيره مي شوم فقط  و گريه مي كنم

دلم كه تنگ مي شود براي  چشم هاي  تو

و هي  مرور مي كنم  نگاه  اول  تو   را

اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تا پلك مي زني به سجده مي رود دلم

به  پيشگاه  اعظم  خداي  چشم هاي   تو

شبي خراب مي شود حصارهاي  فاصله

و آب مي شود دلم  به  پاي چشم هاي  تو...

.

.

شـايد اين صفحه همان پنجرهء رويايي است
كه من از شيشهء شفاف لغات
روي زيباي تو را مي بينم!!

گاه تابيدن مهتاب حضور و نسيمي كه معطر به تو و شادابي است
مي خورد بر تن اين پنجره ي رويايي

واژه ها مي خوانند غزل مستي تو
شعر بيتابي من
و گل هر كلمه رنگ عشقي دارد!
كه در انديشه من
رنگ چشمان تو است!

اي صدايت پر از آرامش روح
و دلت آينهء پاك وجود
باورت هست كه من نغمهء وصل تو بر لب دارم؟
و به ياد نامت همه شــب تا به سحر بيدارم؟؟؟؟

...

..

..

..

..

پرسه بزن تو چشم من ....چشام که خواب ندارن

 برای رد پای تو ............همیشه جا میزارن

 پرسه بزن توی خیال ........ خیال من مال ِ تو

 قلبم رو میدم که بشه........ عیدی  امسال  تو

پرسه بزن تو یاد ِ من ...... که دل خوشم به یادت

 چیکار کنم دل عاشق ِ ... دل بدجوری میخوادت

نگاهت رو از من نگیر ...شب بی ستاره میشه

مهتاب زیر چادر شب .....بدجور بیچاره میشه

 بیا که پل بسته برات...... دستای من  گذر کن

ستاره ی خیال من ......با من شب رو سحر کن

__________________

..

دل من حالش خوشه! اصلا بلد نیست بگیره
ولی خیلی تنگ میشه! گاهی میترسم بمیره
اما بازم به خودش میاد و سوسو میزنه
باز حیاط خلوت سینه م رو جارو میزنه
میگمش تا کی میخوای عاشق بشی و بشکنی؟
به روی خودش نمیاره! میپرسه با منی؟؟؟
با کیم! با تو ی عاشق پیشه ی سر به هوا
با توی دیونه ی در به در بی سرو پا
با تو که هرچی دارم میکشم از دست تو
با تو که. هر جا میرم مسیر دربست تو
کی میخوای دست از سر آبروی من برداری؟
کی میخوای عقلی که دزدیدی سر جاش بزاری؟؟
کی میخوای بزرگ بشی؟ سنگین بشینی سر جات؟
سر به راه بشی و دنیا رو نزاری زیر پات؟
دل من حالش خوشه! اصلا بلد نیست بگیره
ولی خیلی تنگ میشه! گاهی میترسم بمیره .  .

ای مهربانتر از من
با من
در دستهای تو
ایا کدام رمز بشارت نهفته بود ؟
کز من دریغ کردی
تنها تویی
مثل پرنده های بهاری در آفتاب
مثل زلال قطره بباران صبحدم
مثل نسیم سرد سحر
مثل سحر آب
آواز مهربانی تو با من
در کوچه باغهای محبت
مثل شکوفه های سپید سیب
ایثار سادگی است
افسوس آیا چه کس تو را
از مهربان شدن با من
مایوس می کند؟

..

...

...

..

..

مثل نسیمی هستی که ساخته شده برای تسکین دادن

مثل ستاره ای هستی که ساخته شده برای چشمک زدن

مثل آسمانی هستی که ساخته شده برای در آغوش گرفتن

مثل زندگی هستی که ساخته شده از دوست داشتن

به آن چشمی که می بوسی ، حسادت می کنم اما

دلم آرام می گیرد که تو خوشحال و خندانی

.

.

.

......

كاش با من سخن می گفتی تا دیگر با خود سخن نگویم

كاش دوستم داشتی تا با بودنت تنهایی را احساس نمی كردم

كاش مرا می فهمیدی تا مجبور نباشم تمام غصه ها و دردهایم را به تنهایی بر دوش خسته ام بنویسم

كاش فرداهای دیگر خبر آمدنت را بر تمامی وجودم بشویند

كاش می شد كه تمام رازهای نهفته دردلم را بازگویم افسوس كه زبانم ازگفتن آن روی بر میگرداند

كاش می شد كه همه سكوتها در هم می شكست و هیچ كس در هیچ كجا تنها نمی ماند

كاش همه قرارها بسته می شد و تمام بی قراریها از بین می رفت وهیچ حسی برای تنها ماندن نبود

كاش همه عشقها ودوستی ها و محبتها بر عرصه دلها می نشست

كاش در این زمانه غم انسان بازیچه دست دیگران نمی شد و در هم نمی شكست

كاش تمام آدمهای دنیا و عشقها ی لبریز از آنها جز واقعیت چیزه دیگری نبود

كاش اگر به كسی محبتی نثار می كردم آن را درست پاسخ می داد

كاش تمام دروغها از جام پاك عشق دور می گشت

كاش عشق در نقطه ای از دل باقی می ماند كه صداقت در آن ریشه كرده است

كاش لحظه ها برای ما بود و ما برای لحظه ها آهنگ عشق می ساختیم

كاش تمام دوست داشتنها از عشق بود و تمام كتابهای دنیا از دوستی ها می نوشتند

كاش تمام قلمها وقتی به دست گرفته می شدند نام تو را می نوشتند

كاش تو برای من بودی افسوس كه .......

كاش همیشه پاییز بود ومن از صدای خش خش برگها متوجه آمدنت می شدم

كاش همیشه غروب تو را برای من می آورد و با بودن تو به پایان می رسید

كاش رفتن نبود وهمیشه تو می آمدی

كاش می توانستم سر بر شانه های خسته ات بنهم و آنقدر گریه كنم كه در آغوشت بمیرم

كاش سرنوشتمان طوری بود كه ما همیشه كنار یكدیگر باشیم

كاش همیشه به یادم بودی و می ماندی

كاش دوری نبود وفاصله ها آنقدر كم بود ،ودیگر نیازی به دلتنگ شدن وجود نداشت

كاش بودی وتمامی شعرهایم را به تو تقدیم می كردم

كا ش مانند آب زود گذر نبودی واین گونه از عشقمان نمی گذشتی

كاش لحظه های با تو بودن اینقدر زود نمی گذشت

 كاش همیشه تكرار آن روزها برایم مجسم می شد

كاش اینگونه در قلبم جای نگرفته بودی كه نتوانم فراموشت كنم

كاش آنقدر مهربان نبودی كه مهرت بر دلم بنشیند

كاش دستهایم تو را نمی خواند و اشكهایم برایت نمی ریخت

كاش پاییز و برگهای رنگارنگش كه بوی تو را برایم می دهد رفتنی نبود

كاش صدایم از اوج سكوت دل تو عشق را طلب نمی كرد

كاش هر از گاهی می آمدی و من به شوق دیدنت پنجره را باز می گذاشتیم

كاش همیشه شب بود وتاریكی همه جا رامیگرفت ومن دراتاقم تنها بودم واشك میریختم تنها برای تو

كاش هیچ گاه ما بار سفر را برای رفتن نمی بستیم

كاش نبودنت ورفتنت اینگونه مرا آزار نمی داد

كاش پنجره ای وجود داشت كه از آن به خوشبختی بنگریم

كاش برای همیشه یاد نگاهم در خاطرت سپرده می شد

كاش بی وفایی نبود و وفا اولین چیزی بود كه انسان در ذهن و خاطر خود پرورش می داد

كاش جدایی نبود و فاصله های وابسته به آن وجود نداشت

كاش مادرها ماندنی بودند وهیچ وقت نمی رفتند

كاش چیزی به اسم غم را یاد نمی گرفتیم

كاش باران همیشه بود و می بارید تا بوی تو را احساس كنم

كاش هیچ چیزی پایان نمی یافت پایان برایم بسیار غم انگیز بود

كاش شمع نمی سوخت وپروانه ها تنها نمی ماند

كاش تمام آرزوها دست یافتنی بودند