چند روزی است ملایی به زنده رود آمده که الحق خیلی با حال و با صفاست. کامنتی براش نوشتم که کمی عمومی هم هست. شاید بد نباشد شما هم بخوانید:

الا ای آخوندی که از ما خوشتان آمده است

معلوم است که دیگر کاربنده در آمده است

که چون آخوندی از کسی خوشش بیاید

زن اگر بودی ، شش قلو بیشتر می زاید

تو آشنا می زنی ای نابکار عبا به دوش

هزار غلط کردی و انداختی عبایی به روش

آشنایی چیزی مثل جاسوس پدر صلواتی

که تا دیروز بودی کت شلواری و کراواتی

حاالا امروز عبا به جای کلاه سر نهادی

کوس اناالحق چنین بلندسر ما سر دادی

هر که هستی از قدیمی های زنده رودی

قبلا دوستانه تر با گلستانه می نمودی

اما جالب است که ذهن همه را مشغول کرده ای و زنده رودی ها را به جان هم انداخته ای که او کیست. بعضی ها هم به من گیر داده اند که این ملا همان گلستانه است و هر چه ما تکذیب می کنیم که از ما این غلط ها بر نمی آید و این خوش فکری از ما نیست و کس دیگری خالق این افدامبزرگ است، به گوش خر یاسین خواندن است. اما شیرین است این حدس و گمان ها. به گمان من توی نابکار شیرین کلام، جاسوس خان پلنگ مرده است.

حالا باید دید.

البته ازمارمولکی چون قاصدک هم بر می آید. گرچه این فرید بی پیر هم کم از این جنگولک بازی ها بلد نیست.البته از دخترهای زنده رود بعید است این قدرت قریحه و ذوق جالب و البته دهان دریدگی و چشم پارگی. به هر حال چه باید کرد که حال و هوای آخوندی است و هفت دولت آزادی .

به هر ترتیب،

ما چاکریم که از آخوند در هراسیم

که ما همان فردین کچل بی کلاسیم

دستورات شیرین است و دل چسب

خود تو هم نجیبی درست مانند اسب. ***

                                           ارادتمند و مقلد هفت خط شما: گلستانه

--------------

**** شاعر می فرماید: اسب حیوان نجیبی است ، چیز زیباست....

سلام 

با لطف خاطرات سال قدیم و 

کادوی عطر شکوفه های سال جدید

*****

عیدت مبارک عزیز،  هزار بار

در تمام سال، خداوند ترا نگهدار

امید که سال باز شدن بخت باشد

کار برای دشمنات ، سخت باشد

امید که توسن سوار نعل طلایت

اشتباهی بزند زنگ آیفون سرایت

امید ماشین عروست بشود کمری

تا زنده رودی را زود از یاد ببری!

امید دل پسره، به رحم آید عاقبت

تو بیابی با او راه خوشی و عافیت

***

و تو!

امید که دختر همسایه رام نگاهت شود

از اول فروردین، چشم به راهت شود

امید که باباش پیاده شود از خر شیطان

به آغوشت کشد با فریاد ای جان ای جان

امید که مامانش، به سر عقل آید امسال

نندازدش ترشی، برساندش به کام و حال

***

الغرض!

من شادی شما را آرزومندم

تک تک شما را ارادتمندم

من شما را شاد می خواهم

شما را عشق خود می نامم

همه ی روز و شبتان خوش

با دلبرتان، آغوش در آغوش

لبهاتان پر از نیلوفر لبخند

نوروز پیروز و بختتان بلند

***

تمام!

اینجا گلستانه است صدای کرکر خنده!

برای عیدی،  بوسی بفرستید برای بنده

بوس استعاره ی یک نیمه شاعر است

اگر سوء تفاهم شد، ببخشید! شرمنده!

فرخنده ايام انقلاب ستودني و تبريك گفتني است. ايامي كه به حق به تك تك ملت ايران تعلق دارد. من هم به عنوان يك ايراني به اين روزهاي بشكوه افتخار مي كنم.

برخي سياسيون حزبي كار و حزبي مرام تلاش مي كنند اين روزها را مصادره كنند و به نام ها و عنوان هاي مختلف خود را صاحب آن معرفي مي كنند؛ به آنها مي گوييم:

سياسي نيستيم و سياسي سخني نمي گوييم، اما انقلاب ما مردمي بود و مردمي هست و مردمي هم خواهد ماند.

                         هر چه هست از آن شما و انقلاب ما از آن ما.

***

اما مي دانم كه اين حرف ها به من نيامده

تيكه بارم نكن، عمر سياسي ام سر آمده

ما همان فردينيم كه در زنده رود وليـــم

مستيم و سراي گلستانه را كرده ايم ميكده

كاري به اين و آن نداريم و مشغول پياله ايم

مي زنيم توي رگ شراب سرخ با كباب دنده

شعر بي وزن و عروض مي سراييم جانانه

كيف مي كنيم با لول لول و مست مست شب زده

در بند اين و آن نيم تا چه رسد بند عروض

نخواستي نخوان، به شعرما اينقده گير  نده

از عشق و حال لبريزيم و خوش مي گذرانيم

توهم گر اهل دلي بيا و نگو مرام بنده بده

يعني:

                         ما از جنس هيچيم و در آروزي همه چيز

                         فردا از دست داده ، مانده در حسرت ديروز

                         بشكنيم اين حسرت را، فردا كه نيامده هنوز

                         فرخنده و شاد پيروز باشيم در همين امروز

الا آنان كه چومن شادابيد الكي

سر سلسله ي گل و گلابيد الكي

همچنان همچون خورشيد و ماه

بر زاروزمين و زمان بتابيد الكي

با دور ناپايدار روزگار، يك نفس

براي هيچ بجنگيد و بشتابيد، الكي

همه بـا  وبلاگ زيبا و سخن نغز

هفتاد من دفترديوان و كتابيد، الكي

همه فيلسوفيد و دانشمندان زمانه

براي يك سئوال هزار جوابيد الكي

وقتي كه بخت به در خانه مي آيد

چشم بسته و گوييد كه خوابيد الكي

براي يك ذغال آتش، به نام عشق

از پا تا سر تا  سينه، كبابيد الكي

زيباپرستيد كه سحر تا شامگاهان

از رنگ و روغن در لعابيد الكي

با خيال سر زلف يار در رختخواب

به ناز و عشوه در پيچ و تابيد الكي

بگو ساقي برو،‌ ناجا در كمين است

ناخورده، مست تر از شرابيد الكي

مفتون اين شب خنده دار بودم كه

 باز هم  اين  خورشيد تابيد الكي

خوش آهنگ و موزون و موقوفيد

يعني،  احساس يك شعر نابيد، الكي

ما كه شعر خراب كن معاصريم،

گل به رويتان، گر چه گلابيد الكي

به مناسبت بازگشت رعنا

 

آمدي جانت به قربانم، خانم رعنا

 

با كسي آمدي، يا باز برگشتي تنها؟

 

وقت رفتن، اهل دل بودي و خوش كلام

 

حال شيپور سياسي مي زني، اي با مرام

 

***

 

شيپورچي يواش بزن، اوضاع خرابه

 

دل رپيون در پارك لاله  خيلي  كبابه

 

موها بايد برن تو، در فصل سرما

 

مانتوها گشاد بشن، اي واي بر ما

 

****

 

رعناي زنده رود، ساده و زيبا و شيرين

 

دلمان تنگ شده بود براي همراه  ديرين

 

خوش آمدي، صفا آوردي، بگو برامان

 

چه مي كردي، كجا بودي اي يار خرامان

 

براي آمدن به نت،‌دروغ چه گفتي به مامان

 

***

 

الغرض:

 

دل خالي كنيم از روزگار

 

از مهر يكدگر شويم سرشار

 

براي هم خوبي بخواهيم

 

كه همه مسافر يك راهيم.

 

***

 

بگذريم از اين همه جنجال

 

از چرك اين همه قيل و قال

 

ما بياييم و بي هيچ قانوني

 

براي دل هامان بسازيم كانوني

 

كه در آن نه چوب باشد نه نان

 

نه تزويز ما باشد و نه قانون آنان

 

قانون، قانون دل ها باشد

 

از هر نوع زور جدا باشد

 

يعني:

 

با دلمان تصميم بگيريم

 

كه براي همديگر بميريم

 

همين.!

 

اندر حكايت كل كل زاپاتا و سياره و ستاره راويان روايت مي كنند. اين روايت به استناد منابع گونه گون مختلفه به شرح زير آمده است و بسي رنج كشيدم در سال سي، زنده رود زنده كردم بدين پارسي.

وصف حال سياره و زاپاتا و ساير ماجرا:

الا اي سياره كه مثل سردار راداني

خيال كردم پليس راه شهر تهراني

خير سردار بزرگ، اعتراضي نيست

ما محكوميم،  نيازي به قاضي نيست

صداي جيغت را از وبلاگت شنيدم

تصويري از يك ديو هفت سر ديدم

از ترسم زرد كردم و بسي ترسيدم

از پشت فرمان اتل،  يه هو پريدم

ديدم اين  زاپاتا پشت فرمان است

سرعتش مثال برق الامان است

او بوق مي زد و ويراژ مي داد

تو هم مي زدي زير جيغ  و فرياد

فرمان گم كرده بودي و گاز

به درگاه خدا مي كردي نياز

كه الا اي خداي خوبي و راست

به من وحي كن كه ترمز كجاست

كلاج و دنده در كجاي اين اتول باشد

تو مي گفتي كه خط ممتد است

او مي گفت اسم كوچيكم ممد است

تو مي گفتي كه تو حواس پرتي

او مي گفت نترس از تصادف زپرتي

تو مي گفتي بوق و چراغ نزن

او مي گفت بزن كنار آهاي پيرزن

تو مي گفتي اين همه پا به گاز نكوب