شنبه

تازگیها آدم بیخیال و گیجی شده ام مثلا مدام یادم میرود که پلاک ماشین فرد است یا زوج یا امروز زوج است یا فرد یا پلاک فرد برای روزهای زوج است یا فرد , دکتر روانشناسم میگوید علت این عارضه ممکن است زیاد فکر کردن به مسئله فرد یا زوج بودن در طول سالهای بعد از بلوغ باشد .به هر حال تازگیها مسئله زوج و فرد برایم بی اهمیت شده است و منهر روز با خیال راحت از جلوی افسر پلیس رد میشوم. یا چیزی نمیگوید که این یعنی مسئله زوج و فرد جور است , یا بالا و پائین میپرد و با دست اشاره میکند که بزنم بغل که در آنصورت من هم با لبخند برایش دست تکان میدهم و از جلویش رد میشوم و حتی تازگیها دیگر زحمت به آینه ماشین نگاه کردن را هم به خودم نمیدهم که ببینم جریمه ام میکند یا نه.

.

.

.

یکشنبه
امروز به سرم زده است که یک کافیشاپ راه بیاندازم آن هم در خیابان پاسداران اسمش را هم میگذارم "اِسپرموچینو" مطمئنم که کارش میگیرد بعد هم میشود پاتوق ,آنهم نه یک پاتوق معمولی که پر شود از دختر پسرهایی که قرار عاشقانه شان را آنجا میگذارند, بلکه یه پاتوق سنگین, مخصوص روشن فکرها که با محاسن و موهای بلند می ایند مینشینند زیر نور کم کافیشاپ و بعد در حالیکه توی یک دستشان پیپ و در دست دیگر یک فنجان" اِسپرم گلاسه "داغ هست, در یک فضای دودآلود راجب به "ایسم ها" با هم بحث میکنند .

 البته قبل از هر چیز باید مجوز اسم کافیشاپ را بگیرم . حتما کار خیلی سختی باید باشد حالی کردن این قضیه به مامور صدور مجوز که اسم اِسپرموچینو به صورت ESPERMOCHINO نوشته میشود و با آن SPERM کاملا متفاوت است. اما مطمئنم مامورصدور مجوز که حتما آدم چاقی باید باشد , در حالی که پشت صندلی میزش رو به عقب لم داده و پاهایش را هم از کفشهایش دراورده و انگشت شست پای چپش را هم با پای راستش میخاراند , به من خواهد گفت که اسپرم , اسپرم است چه با E شروع شود چه با S .و بعد هم میگوید که این اسم مورد دارد و نمیتواند مجوز بدهد...
اصلا ولش کن از خیر کافیشاپ گذشتم.

.

.

.

دوشنبه
امروز تصمیم گرفته ام که بروم خون اهدا کنم . وارد ساختمان اهدا خون میشوم . پرستار چاقی که ته سالن نشسته است میگوید که مشخصاتم رابگویم تا فرمی را پر کند مینشینم روبرویش و شروع میکند به پرسیدن ,اسمم را,سنم را,سابقه بیماری ام را, بعد زل میزند به چشمهایم و میپرسد که در چند روز گذشته رابطه جنسی پرخطر داشته ام ؟ جواب میدهم که نداشته ام . در حال نوشتن جواب من است که ادامه میدهم : البته چند روز پیش چون خیلی تنها بودم یک فیلم پورنو دیدم .اخم میکند و با جدیت نگاهم میکند. دوباره میخواهد بنویسد که باز ادامه میدهم : و چون بعدش خیلی بهم فشار آمد و چون هنوز تنها بودم مجبور شدم خود ارضایی کنم. این بار عصبانی میشود و داد میزند و میگوید آقا خجالت بکش این مزخرفها چیه؟ و بعد دوباره میخواهد بنویسد که من باز ادامه میدهم : ولی چون هنوز افسرده و ناآرام بودم مجبور شدم .. اینجای جمله که میرسم میپرد وسط حرفم و با داد و فریاد من را هدایت میکند به اتاق اهدا خون. به هر حال من میخواستم به پرستاربگویم که آن روز برای اینکه آرام بشوم و از تنهایی در بیایم مجبور شدم بعد از مدتها دوباره تزریق کنم .
به هر حال اگر بعدا برای کسی اتفاقی بیفتد مقصرش من نیستم , مقصر آن پرستار چاق و احمق است که نگذاشت حرفم را بزنم.

.

.

.

سه شنبه
امروز میخواهم یک داستان تعریف کنم :
یک بار یک چتر باز از هواپیما می پرد پائین همین که به ارتفاع مورد نظر برای باز کردن چتر میرسد , ضامن چتر را میکشد اما چتر, باز نمیشود چترباز در حالیکه بشدت ترسیده است دوباره و چندباره ضامن را میکشد اما باز چتر, باز نمیشود . ارتفاع به سرعت در حال کم شدن است و خطر به سرعت در حال زیاد شدن,ناگهان چترباز که از همه جا نا امید شده است به یاد خدا می افتد و از او کمک میخواهد ناگهان در دلش نور امید پدیدار میشود و در یک لحظه که درست آخرین فرصت برای باز کردن چتر است با ایمان کامل به خدا چشمهایش را میبندد و ضامن چتر را میکشد اما باز هم چتر, باز نمیشود و چند ثانیه بعد چترباز با شدت هر چه تمامتر و به طرز فجیعی با زمین برخورد میکند و متلاشی میشود . محلی ها میگفتند که تا چند روز بعد تیکه های مغز چترباز را که تا شعاع چند متری پاشیده بوده است را پیدا میکرده اند .
پایان.
لطفا از این داستان هیچ نتیجه گیری نکنید . باور کنید که خدا همچنان وجود دارد . در مورد چتر باز هم ممکن است یک اشکال فنی بوده باشد.به هر حال خداوند وجود دارد ,نزدیک تر از رگ گردن به شما...

.

.

.

چهارشنبه
 چند وقت است سادگی ساعت مچی ام دلم را زده است امروز میخواهم یک ساعت جدید بخرم .
وارد مغازه ساعت فروشی میشوم . مغازه دار که مرد میانسالی است میپرسد که چه جور ساعتی میخواهم , میگویم که نمیدانم.
کمی نگاهم میکند بعد یک ساعت نقره ایی رنگ بزرگ را از پشت سرش می اورد و در حالی که ساعت را روبروی صورتم گرفته است, با آب و تاب شروع میکند به توضیح دادن : این ساعت جدید برامون اومده امکاناتش بی نظیره , یک گیگ حافظه برای موزیک داره , قابلیت پخش رادیو هم داره ,اگر این دکمه قرمز را فشار بدین ارتفاع جایی که هستین را از سطح دریا بهتون نشون میده , اگر صفحه را به سمت چپ بچرخونین و همزمان دکمه بالا سمت چپ را نگه دارین فاصله شما از نصف النهار مبدا رو نشون میده , این قسمت پایین درجه حرارت بیرون و این قسمت بغل درجه حرارت بدن شما به اضافه ضربان قلب شما را نشون میده اگر همزمان همه دکمه های ساعت را فشار بدین و صفحه ساعت را هم به سمت راست بچرخونین جهت و زاویه شما نسبت به ستاره قطبی را نشون میده که البته این برای مواقعی هست که شما راهتون را گم کردین , این قسمت یک چراغ سبز رنگ هست که درست سی ثانیه قبل از زلزله شروع میکنه به چشمک زدن و البته همزمان یک صدای بوق خیلی زیبایی هم پخش میکنه بعد از زلزله هم نبض شما را به صورت خودکار میگیره و اگر شما زنده مونده باشین براتون یک آهنگ شاد پخش میکنه,  این قسمت ...
چند دقیقه گذشته است و مغازه دار همچنان یکبند در حال حرف زدن است که حرفش را قطع میکنم : معذرت میخوام, زمان را هم نشون میده ؟
مغازه دار که کمی جا خورده است میگوید : بله قربان این چه فرمایشیه ساعت برای نشون دادن زمانِ دیگه , اجازه بدین الان نشونتون میدم ... و بعد شروع میکند به ور رفتن با ساعت : همین جا باید باشه ......اجازه بدین.... الان پیداش میکنم.............اجازه......بدین.........باید این دکمه باشه............عجیبه ................
چند دقیقه دیگر گذشته است و فروشنده در حالی که کلافه شده است همچنان در حال ور رفتن با ساعت است . نگاهی به ساعت مچی ام می اندازم و بعد بدون اینکه چیزی بگویم آرام از مغازه بیرون می ایم,حس تنفرم از خرید بیشتر شده است, از پشت شیشه مغازه , داخل را نگاه میکنم , مردک هنوز دارد ور میزند و با ساعت ور میرود .........

.

.

.

پنج شنبه
امروز صبح که از خواب بیدار شدم به سرم زد که نامرئی بشوم ,حتما باید راهی برای این کار وجود داشته باشد . من کسانی را میشناسم که برای خوشبخت شدن به کلاسهای ویژه ایی میروند و بعد از انجام تمرینات خاص و دیدن آموزشهایی خوشبخت میشوند. مطمئنن اگر نامرئی شدن ازخوشبخت شدن آسانتر نباشد , سختتر نیست.
 یکی از تمرین هایشان هم تکرار عبارت "من خوشبخت هستم" است که در طول روز بارها و بارها گفته میشود که در نهایت به خوشبختی فرد منجر میشود.
من هم طبق این قانون شروع میکنم به تکرار عبارت"من نامرئی هستم". اول قرار بود این عبارت را هزار بار تکرار کنم اما حدودا بعد از چهل بار تکرار خسته میشوم. فکر میکنم که این اندازه برای نامرئی شدن کافی باشد یا حداقل برای کم رنگ شدن .
باید بیرون بروم , جنبه احتیاط را در نظر میگیرم و لباسهایم را به صورت کامل میپوشم .احتمالا با اولین برخورد مشخص خواهد شد که نامرئی شده ام یا نه.
همین که درب ساختمان را باز میکنم و پایم را روی زمین میخواهم بگذارم , پسر ده ساله همسایه بالایی در حالی که پله ها را چهارتا یکی پایین آمده است , صاف می ایستد جلوی من و زل میزند به چشمهایم و میگوید :سلام . جواب سلامش را میگیرد و میرود. من هم جوابم را گرفته ام . جالب اینجاست که این پسرک هیچ وقت به من سلام نمیکرد , فکر میکنم امروز مرئی تر از همیشه شده ام . چند تا فحش کش دار نثار موئسسه های خوشبختی میکنم و راهی میشوم....

.

.

.

جمعه
جمعه ها برای من روز ویژه ایی است . هر جمعه ساعت ده صبح دختر رویاهای من از پشت پنجره اتاقم که درست روبه کوچه است رد میشود البته من تا حالا ندیده امش , فقط از روی صدای تق تق کفشهای پاشنه بلندش متوجه آمدنش میشوم صدای برخورد پاشنه های کفشش با زمین شهوت انگیزترین صدایی است که تا حالا شنیده ام از روی صدایش معلوم است که رنگش هم قرمز است و چون محکم هم به زمین کوبیده نمیشوند بنابراین صاحب کفشها وزن و اندام مناسبی هم باید داشته باشد ,حتما عطر دیوانه کننده ای هم به خودش میزند .پنجره را باز میکنم اما بویی نمیاید, تقصیر باد است که خلاف جهت میوزد ....
نزدیک غروب است . در و دیوار خانه آماده بلعیدنم میشوند, دیگر ماندن جایز نیست, باید رفت.
جلوی درب اصلی ساختمان دوتا از همسایه ها ایستاده اند و با هم صحبت میکنند, ناخواسته صدایشان را میشنوم , موضوع صحبتشان تصادف کردن پیرمرد نابیناایست که گویا هر جمعه صبح حوالی ساعت ده ,و فقط به کمک "عصایش" از کوچه ما رد میشده است .
 خودم را میزنم به نشنیدن ...
 دارد غروب میشود...
باید بروم .....................

طاهای عزیزم دوست خوب من, فکر میکنم این آخرین یاداشتی باشد که برایت مینویسم . قرار است سلولم را عوض کنند آنجا امکان نوشتن نیست گروهبان بند میگوید این قانون برای همه اعدامی ها اجرا میشود . میگوید اعدامی ها باید بیست و چهار ساعت آخر را در سلولی جدا بگذرانند .
طاها جان باورت میشود؟ من یک روز دیگر اعدام میشوم آخر چه کسی فکرش را میکرد آن دانشجوی سر به زیر درسخوان که خلافِ سنگینش کشیدن نصفه سیگار دوستش بود , فردا بالای چوبه دار مجازات شود آنهم به جرم قتل .
طاهای عزیز من, دیگر شبی نیست که کابوس آن اتفاق لعنتی در خواب یقه ام را نگیرد و ذره ذره وجودم را آب نکند .
طاها جان زندان همیشه هوا سرد است اینجا نور نیست اینجا زمان برای ابدی ها متوقف است و برای اعدامی ها بی اندازه زود میگذرد . طاها جان اینجا همه دلداری ام میدهند حتی گروهبان بند , اما , من می ترسم , من از اعدام می ترسم , من از مردن می ترسم , من از صبح فردا می ترسم , من از عذاب می ترسم . طاها جان من حتی از خیس کردن خودم وقتی که حلقه طناب را دور گردنم می اندازند ,می ترسم , اتفاقی که گروهبان میگوید برای بعضی ها می افتد .

 طاهای عزیزم کاش تو اینجا بودی کاش کنارم بودی تا با آن آرامش مقدست آرامم میکردی کاش بودی کاش هیچ وقت برای ادامه تحصیلت نمیرفتی شاید اگر تو بودی آن اتفاق لعنتی هم هیچ وقت نمی افتاد . طاهای عزیز, کار این روزهایم شده است "کاش" گفتن و "شاید" گفتن , شده است حسرت خوردن حسرت آن روزهایی که تو بودی , تو با آن خنده های دوست داشتنی ات, که حتی یاداوری اش هم خنده ام می اندازد یادش بخیر زمستانها با آن کلاه پشمی عجیبت چه قدر مسخره میشدی یادت میآید ؟ دوست داشتنی ترین مسخره دنیا , یادت می اید ؟
اما حالا تمام آن روزها و خاطره ها گذشته است و من اینجا دلتنگ تر و هراسان تر از همیشه در حالی که کیلومتر ها با تو فاصله دارم , خواهم مرد . به همین سادگی , به همین تنهایی درست مثل تمام زندگی ام .
طاهای عزیزم من خسته ام خیلی خسته .
دیگر نوشتن هم دردی را دوا نمیکند .
طاهای دوست داشتنی من , مواظب خودت باش و برایم دعا کن
خداحافظ
دوست خوب من ...........

امروز اعدامش کردند .
تا نزدیکیهای چوبه با پای خودش آمد اما نزدیکتر نتوانست برود , خشکش زده بود , از ترس بود .من بارها این صحنه را دیده ام دو تا سربازی که همراهی اش میکردند بازوانش را گرفتند تا بتواند راه برود اما فایده نداشت . مجبور شدن کشان کشان تا چوبه ببرندش . هنگام کشیدن یکی از دمپایی هایش از پایش درامد . مدام با صدایی ناله گونه التماس میکرد . بی حال شده بود.
پای چوبه , دکتر زندان معاینه اش کرد . گفت که حال بدش ناشی از ترس است و مشکلی برای اجرای مراسم وجود ندارد
بلندش کردند , طناب را گردنش انداختند هنوز ملتمسانه نگاه میکرد .من بارها این طور نگاه را دیده ام .
مامور حکم, دستور داد . زیر پایش خالی شد , زیاد طول نکشید .تمام شد .
موقع پایین آوردنش من جلوتر رفتم تا کمتر کسی متوجه خیس شدن شلوارش بشود .
دیروز از من خواسته بود که شرح مراسم اعدامش را به آخر آخرین یادداشتش که به من سپرده بود اضافه کنم .
جمعه , ساعت هفت بعد از ظهر . گروهبان بند اعدام .

از آن بالا
از آن عرش خداوندی
خطاب آمد : به آخر میرسی امشب
دگر عمرت به سر آمد به پایان میرسی امشب
گو که عاشق بوده ایی یا نه ؟ اگرنه , میشود آغاز راهی سرد و بی پایان برایت از همین امشب .
بگفتم من نمیدانم که عاشق بوده ام یا نه
که ایا راهی این راه بیهوده ام یا نه
فقط دانم که یه یک روزی از ان روزهای تکراری نگاهم بر نگاه دلبری افتاد
نفهمیدم چه شد , ناگه دل بالا نشینم بر زمین افتاد
دو پایم سست گشت و دو دستم انچنان لرزان
دلم اشوب بود و سرم چون چرخه گردان
نگاهم تار گشت و حواسم همچو بد مستان
غرورم دیو در خاک و نگاهش رستم دستان
از ان روز هر شب هر شب خیالش سخت می ازرد دل بی طاقت من را
منم هر شب دلم را رام میکردم که شاید بینی اش فردا
ولی افسوس و صد افسوس ,
نه فردا و نه فرداها ,
دو چشمانم دگر هرگز ندید ان روی ماهش را
بدون شک دل صافش نمیخواهد دل بیچاره من را
وگرنه میرسد دلبر به دلداری که دارد مهر دلبر را
ولی هر شب خیال من مهیا میشود تا صبح که بی وقفه , به آرامی , بیاراید یکایک تار مویش را
خداوندا این بود شرح حال من اگر چه همچو عشقم ساده و کوتاه .
از آن بالا دگر باره خطاب امد که دیگر وقت باقی نیست مهیا شو که جز رفتن برایت هیچ راهی نیست .
بگفتم من: خداوندا چرا حالا ؟ چرا حالا ؟
اگر امشب بمیرم من دگر هرگز نخواهم دید حتی لحظه ای کوتاه , آن روی ماهش را .
اگر عمری دگر دارم بده امشب که تا شاید همین امشب ببویم عطر خوابش را .
خطاب آمد که ای غافل تو عمرت بیش از اینها بود مجال بودنت آنجا به آسانی مهیا بود .
ولی دیشب همان دلبر که از او بی خبر بودی همانی که برایش تا سحر بیدار بودی
همچو ان گل که شود شاخه جدا یا همان برگی که افتد از قفا
بی نشان از کوی تو , افسرده شد , زرد گشت و زرد گشت و عاقبت پژمرده شد .
او هم اکنون پیش ما , بی تاب توست .دم به دم ورد زبانش نام توست
گر تو برای دیدنش سر میدهی آن دلبرک بی سر تر است
گر تو عاشق بوده ایی ان دلبرک عاشق تر است
عشق شما بر دلبران عشقی نکوست
گر چه آن عشق سایه عشق من است
گر که عاشق بوده اید ما کرده ایم
گر که عشقی بوده است ما داده ایم
گر فراقی بوده است ما داده ایم
ما نشان از بی نشان ها داده ایم
ما همان راز زمین و دانه ایم
ما درون پیله پروانه ایم
ما چراغ روشن هر خانه ایم
مادر که عاشق میشود دردانه را , ما همان عشق درون سینه ایم
گرچه غافل میشوید از نور ما , ما دمادم بر شما تابنده ایم
آنچه داری از من است , صد شکر کن
گر هم نداری از من است پس صبر کن
گر وصالی هم شود , باز از من است , پس مهیا شو که وقت رفتن است .
بگفتم من خداوندا بگیر جانم که سخت بی تاب و تنهایم
دگر راهی نمی یابد غم دوری به شبهایم

و دران هنگام که جان دادم
پر از گرمای ایمان بود
نگاه سرد چشمهایم ...........

30 دقیقه اول : خنده های هیستریک و بیان جملاتی از این دست : " بابا این بچه بازیها چیه "
30 دقیقه دوم : تعریق زیاد , چشمهای گرد شده به شعاع نصف صورت و خشک شدن عضلات بدن به صورت کاملا عصبی و فشار دادن دست بغل دستی به صورت ناخودآگاه و البته گاهی هم خودآگاه .
30 دقیقه سوم : نگاه کردن به گوشه پرده در حالی که وانمود میکنی خود پرده را داری میبینی .
این شرح حال بالا مربوط میشد به تجربه دیدن فیلم ترسناک "کینه" در سینما فرهنگ توسط من در حالی که قبلش اعلام کرده بودم من از این بچه بازیها خوشم نمیاد !

پ.ن.ب.ر
من اگه یه روز "هدیه تهرانی" را ببینم بلافاصله میرم روش البته با ماشین چون به شدت هر چه تمام تر ازش بدم میاد .

پ.ن.ب.ر.2

به نظر من این خیلی بده که حقوق خانومها با آقایون برابر نیست یکی از آخرین دلایلی که برای اثبات این قضیه بهش رسیدم اینکه : " تو جامعه ما آدم مرد باشه هرزه باشه خیلی بهتر و مقبول تره تا اینکه زن باشه هرزه باشه . "  

پ.ن.ب.ر.3
دوران دبیرستان یه رفیق داشتم به طرز وحشتناکی خلاف و بد دهن بود یعنی عادت کرده بود . تو یه جمله ساده ده کلمه ایی که میگفت 9 تاش فحش خواهر مادر و موارد مشابهش بود اون یه دونه کلمه باقی مونده هم فعل جمله اش بود که دیگه کاریش نمیتونست بکنه وگرنه حتما هر ده تا را فحش میداد .یه تکیه کلامم داشت که تقریبا هر 30 ثانیه یه بار و با لهجه غلیظ انگلیسی و ژست هنرپیشه ها حواله اطرافیان میکرد به این مضمون : fuck you every body که خدائیش آخر دستور زبان بود !
چند روز پیش توی ساختمان پزشکان یه تابلو دیدم که اسم و فامیل یه نفر روش بود درست مثل اسم و فامیل رفیقم . یهو یاد اون افتادم پیش خودم گفتم تف به این دنیا ببین تو را به خدا  یه نفر با این اسم میشه دکتر یه نفر هم با همین اسم الان معلوم نیست توی کدوم باند تبهکاری مشغول خدمت .
امروز با یکی از دوستان همون دوران صحبت میکردم بهش گفتم راستی از فلانی چه خبر گفت خوبه مشغول طبابته ! قیافه من تو اون لحظه دیدنی بود به اندازه تمام عمرم تو اون لحظه تعجب کردم اونم از ته دل .
خداثیش هنوزم باورم نمیشه .

عزیزم , قرص ضد تهوع ام تموم شده میشه تا فردا که برم داروخانه , کمتر بخندی ؟

پ.ن.ب.ر

هالیوودی های عزیز به اضافه دولت مردان نازنین آمریکایی گند زدن به "گذشته" مون , دولت مردان نازنین ایرانی هم گند زدن به "آینده" مون , "حال" مون هم که همیشه گرفته است . دارم یواش یواش معنی واژه خوشبختی را میفهمم .

پ.ن.ب.ر.2

هر چی فکر میکنم نمیفهمم کدوم مادر به خطایی شیطون را گول زد که به آدم سجده نکنه

پ.ن.ب.ر.3

تقریبا چند سالی میشه که با شنیدن کلمه نوروز احساس خاصی بهم دست نمیده اما تنها چیزی که هنوز بعد از شنیدن کلمه نوروز تو ذهنم تداعی میشه یه دفترچه نسبتا بزرگ با یه جلد گل و بلبلیه به اسم "پیک نوروز" که دوران دبستان برای تعطیلات عید بهمون میدادن . هیچ وقت نفهمیدم از این دفترچه خوشم میامد یا نه فقط یادمه بعد از گرفتن دفترچه اولین کاری که میکردم میرفتم سراغ قسمتهایی که به عنوان زنگ تفریح داخل پیک گذاشته بودن و باز خوب یادمه چیزی که بیشتر از همه عاشقش بودم قسمتی بود که باید چندتا نقطه از هم جدا را به هم وصل میکردیم تا یه شکل ظاهر بشه . یادش بخیر .

نقاط زیر را به ترتیب اعداد به هم وصل کنید و سپس شکل بدست آمده را به دلخواه رنگ آمیزی کنید .  *   موفق باشید   *   .

                                 . 7    .6    .5                     40 .   . 39              
                         .8          . 4               41 .     .  38   
                        . 9         .3            42  .      . 37  
.13         .12       .11          .10            .2       .1               . 36   
   .14                                                                                        . 35         
.15                                                                                                .  34        
  . 16   . 17       . 18         . 19               .31          . 32          . 33    
            . 20        .30
                  . 21        . 29 
                      . 22        . 28  
                          . 23        . 27  
                                     . 24 . 25   . 26         

عزیزم چقدر سبزلجنی بهت میاد.

پ.ن.ب.ر
- تو این جمع کسی هست که تونسته باشه بر منیّت غلبه کنه ؟
 -- بله آقا , من .

پ.ن.ب.ر.2
دیروز تشیع جنازه  پیرمرد خسیسی بود که خونه های خالی جدول روزنامه را به کلمات اجاره میداد با اینکه حروف اسم پیرمرد زیاد بود اما اونو تو یه خونه افقی کوچیک خاکش کردن .

پ.ن.ب.ر.3
یه کم روحم درد میکنه که اصلا مهم نیست البته به غیر از درد فکر میکنم که سرما هم خورده باشه. نمیدونم چرا این روزا همه از بوی عید حرف میزنن . مگه عیده ؟؟؟

یه روزی میرسی به یه جائی که لازم میشه انگشتت را بکنی توی حلق ذهنت و بعد هر چی که اون تو هستش را بالا بیاری اصلا فرقی نمیکنه که محتویات ذهنت مثل ذهن من عفونت کرده باشه یا نه مهم اینکه ذهنت تخلیه بشه خالی خالی . اونوقت بعد از اینکه خالی شد میتونی تمام حجم ذهنت را توش شمعدونی بکاری اگه دوست داشته باشی. یا مثلا پرش کنی از شربت البالو با شیرینی ملایم و طعم ملس و یا پرش کنی از بوی خنک کلروفیل. فقط حواست باشه از هر چی پرش میکنی از یه جنس و یه دست و یه اندازه و یه رنگ باشه چون دو رنگی , نگرانی و خستگی و عفونت و هزار جور گند و کثافت دیگه به بار میاره و بازم حواست باشه از هر چی پرش کردی , هیچی جای خالی نذاری حتی به اندازه سر سوزن چون اگه بذاری از همون جای خالی کوچیک یه چیزی رشد میکنه و بعد مثل پیچک دور تمام ذهنت می پیچه و بعد  تو را آروم آروم به گند میکشه .
خیلی وقته که دلم میخواد همه خستگی ها و نگرانی ها و اعتراض ها و عفونت های وجودم را با صدای بلند و شدت تمام توی صورت دنیا به اضافه تمام اون قوانین مسخره اش بالا بیارم .

.
.
.
.
.

.

.

.

تازگیها خیلی به نت های موسیقی حسودیم میشه به اینکه درست همون جایی هستن که باید باشن کاش منم یه نت موسیقی بودم تا در یک لحظه باشکوه متولد میشدم , نواخته میشدم  و تموم میشدم و این یعنی اوج کمال, اوج کمالی که یک نت موسیقی داره نه بیشتر نه کمتر , مختصر و مفید . والبته کی میدونه شاید بعد از تموم شدن هم برای همیشه تو یاد یه نفر میموندم, برای همیشه ................

- سلام خانوم
- سلام آقای دکتر
- بفرمائین کجاتون درد میکنه ؟
- آقای دکتر دلم درد میکنه
- الان یه آمپول میزنم خوب میشین
این دیالوگها مربوط میشه به بیست ویکی-دو سال قبل وقتی که من با دختر همسایه طبقه پایین که دو سال از من بزرگتر بود توی پارکینگ, دکتر بازی میکردیم البته من هیچ وقت از این بازی خوشم نمی امد علتش هم این بود که تمام بازی خلاصه میشد به همین پنج تا جمله البته به اضافه عمل آمپول زدن که با مداد رنگی صورت میگرفت و برای من هیجانی نداشت اما به اصرار دختر همسایه بیشتر از هر بازی دیگه ایی ما این بازی را انجام میدادیم . بعد از هر بار آمپول زدن جای دکتر با مریض عوض میشد و بعد دوباره دیالوگها تکرار میشد البته مشکل مریض فقط به دلدرد خلاصه نمیشد امراض دیگه ایی هم مداوا میشد مثل: دست درد, پا درد , گوش درد , چشم درد و ... که تشخیص تمام این دردها منجر میشد به تجویز آمپول ! البته به همین الکی هام نبود هر دردی آمپول مخصوص خودشو داشت یعنی هر درد, یک مداد رنگی !
موقع آمپول زدن که میشد میخوابید روی زمین و شلوارشو میکشید پایین ومن با دقت خاصی از بین مداد رنگیها آمپول مربوطه را پیدا میکردم و درست به حالت آمپول واقعی دستم میگرفتم و بعد عمل آمپول زدن را انجام میدادم و البته قسم میخورم که این عمل بدون هیچ گونه سوء استفاده از موقعیت دکتری و با نیت پاک دقیقا طبق قسم نامه بقراط از طرف من انجام میگرفت ! ولی وقتی اون میخواست آمپول بزنه بدون توجه به نوع مریضی من همیشه اون مداد رنگی را انتخاب میکرد که نوکش تیزتر بود ! و تا داد من نمی رفت هوا آمپول به جعبه مداد رنگی بر نمی گشت !
فقط خدا میدونه چنتا نوک مداد رنگی روی باسن من شیکسته !
خلاصه اینکه یادش بخیر بچه گی .
و یه چیز دیگه اینکه خدارو شکر که من الان دکتر نیستم چون در حال حاضر اصلا نمیتونم قول بدم که به قسم نامه بقراط عمل کنم ......

عزیزم باور کن خیلی دلم می خواست هنوزم مثل بچه گی هام ساده و زود باور بودم مثل اون موقعهایی که وقتی نمیخواستم بعد از ظهرها بخوابم و مقاومت میکردم , مادرم میگفت اگه میخوای نخوابی چشماتو ببند تا خواب نره توش و من چشمامو می بستم و ده دقیقه بعدش مثل یه بره آروم خوابم میبرد .
باور کن اگر به سادگی اون روزا بودم حتما اظهار عشق و وفاداریت را باور میکردم اما چه کنم که روزگار گرگم کرده و حالا می تونم همه چی را از ته اون چشمای روشنت بخونم . اصلا میدونی چیه همش تقصیر این رنگ چشماتِ اگه به این روشنی نبودن شاید منم نمی تونستم به این راحتی ته چشماتُ ببینم  و شاید تو هم نمی تونستی به این راحتی دل هر کیو خواستی ببری .
عزیزم باور کن دست خودم نیست ولی تازگیها حالم از اون چشمای قشنگت به هم می خوره .......