چی بگم از کجا بگم دردما با کیآ  بگم بهتره که دم نزنم

حرفی از عشقم نزنم از عشقی که گم شدو رفت عاشق

مردم شدو رفت عشقی که بی فروغ نبود برای من دروغ

دروغ نبود بغض نشسته تو گلوم وقتی نشستی رو بروم

من از خودم چرا بگم! باید از اون چشا بگم  خیره تو چشم

مست تو دست میدم به دست تو دل از زمون نمی کنم حرف

دلم را میزنم چه حالتی داره چشات نرگس بیماره چشات

چشم تو خوابم میکنه مستو خرابم میکنه !!!بزار چشات دل ببره

اینجوری باشه بهتره....

دلم از خیلی روزا باکسی نیست تو دلم فریادو فریاد رسی نیست

شدم اون هرزه گیاهی که گلاش پر پر دستای خارو خسی نیست

دیگه دل با کسی نیست دیگه فریاد رسی نیست

آسمون ابری شده دیگه خارو خسی نیست

بارون از ابرا سبکتر می پره هر کسی سر به سوی خودش داره

مثه لاک پشت تو خودم قایم شدم دیگه هیچکس دلمو نمیبره

دیگه دل با کسی نیست دیگه فریاد رسی نیست آسمون ابری شده

دیگه خارو خسی نیست

ماهی از پاشوره بیرون افتاده شاپرکها پراشون زخمی شده

نکنه تو گله بره هامون گذر گرگ بیابون افتاده

دیگه دل با کسی نیست دیگه فریاد رسی نیست آسمون ابری شده دیگه خارو خسی نیست...

یادت باشه

لا به لای ابرها

تکه ای رنگین کمان

پنهان کرده ام

تا فردا

روزگارمان را

سیاه و سفید نگذرانیم

گفتی چو خورشید زنم سوی تو پر

چون ماه شبی میکشم از پنجره سر

اندوه که خورشید شدی تنگ غروب

افسوس که مهتاب شدی وقت سحر

اگه یه روز بغض گلوت رو فشرد

خبرم کن

بهت قول نمیدم که

میخندونمت

ولی میتونم باهات گریه کنم

حتما خبرم کن

قول نمیدم که ازت بخوام وایسی

اما میتونم باهات بیام

اما

اگه یه روز سراغم رو گرفتی

و خبری نشد

سریع به دیدنم بیا

احتمالا بهت احتیاج دارم .....

یادت باشه اگر احساس کردی خدا

فراموشت کرده فرشته ها هستند.

انها ارام ارام از اسمان به زمین

می ایند تا پیغام خداوند را به تو

بدهند گوش تیز کنی تا صدای در

را بشنوی .وقتی انقدر افسرده و

پریشان حال  میشویچشمانت را ببند

.نخواه که بگریزی از این درد....

به درونت پناه ببر.از میان این همه

نا باوری بگریز که چیزی جز یاس

و نا امیدی ندارند اگر گریختی فقط به

برهوت خونین قلبت پناه ببر اری  به

همان کویر شکسته .

خداوند هر کس را دوست بداردمشکلات سختری به او واگذار میکند اینها همه امتحان است خدا را پیدا کن گوش کن صدای دررا میشنوی بلند شو.در را باز کن فرشته ها حرف نمی زنند.فقط در را به صدا در میاورند....

شتابگر!

چه شیرین امدی شوری به دل انداختی رفتی

نگاهی کردی و کار دلم را ساختی رفتی

سوار اسب ناز از ره رسیدی لیک در یک دم

سمند خویش را با دلبری ها تاختی رفتی

نشستی ساعتی چون شمع در جمع هوسبازان

ولیکن زان میان پروانه را نشناختی رفتی

نسوزد خرمن حسنت که با دامن کشیدن ها

نمیدانی چه سوزی در دلم انداختی رفتی!

ای دل زمن بریده زیادم نمیروی

وی پازمن کشیده زیادم نمیروی

ای رفته از برابر چشمم بکوی غیر

اشکم به دیده ز یادم نمیروی

ای ساده دل کبوتر از باز بی خبر

وز دست من پریده ز یادم نمیروی....