من ره به خلوت عشق هرگز نبرده بودم

پیدا نمی شدی تو شاید که مرده بودم

ناراحتم از اینکه بیش از سه هفته است که ازت خواستم که بیای و این صفحه رو بیبنی و نظر بدی ولی انقدر خودتو سرگرم کار کردی که می خوای نشون بدی دیگه به من و این چیزا فکر نمی کنی و خوشحالم از اینکه خواسته یا ناخواسته داری فراموشم می کنی و دیگه دلتنگ نمی شی که بخوای دنبال راهی برای نشون دادن دلتنگیت باشی.

       پاینده و موفق باشی       

یه روزی هرکی برای نظر دادن وارد این صفحه می شد حال خانومه مسعودو می پرسید و برای اینهمه دوست داشتنشون آرزوهای خوب خوب می کرد.حالا همه چی عوض شده حتی آدمایی که میان و نظر می دن.خوب کم نیست 5 ساله که گذشته اما آخرش چی؟!!!!!!!

چرا دیگه هیچ کس برای خوشبتی شون دعا نمی کنه؟چرا باهم اما تنها شدن؟

حالا دیگه حتی حق ندارم تولدشو بهش تبریک بگم.باید برای همیشه ساکت شم

عشق از ژرفای خویش آکاه نمی شود، جز در لحظه ی جدایی .  

عشق رازی است مقدس

برای کسانی که عاشقند ، عشق همیشه بی کلام می ماند. اما برای کسانی که عشق نمی ورزند ، عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست.

عشق واژه ایست از جنس نور که با دستی از جنس نور ، بر صفحه ای از جنس شیشه نوشته می شود. 

هنگامی که عشق دامن می گسترد ، کلام خاموش می شود.

خیلی دوست دارم.

     قـصه مـن و توست

     قـصه ی با مـن و بی توست

     قـصه ی با تو و بی مـن

     من بازنده قصه های بی پایانم

     قـصه هایی که کسی شـاید آخـرش

     جایی نزدیک کــلاغ ها تسلیم شود

     قـصه شاید خودش را ببازد

     قـصه خودش را

     و صـورتـی شیرینش را

     بـــــی تــــو

    خــواهـد بــاخت !

این روزها دلم خیلی چیزها می خواهد

دلم می خواهد به سرزمین دور دست اُ‌‌ز بروم

آنجا که جادوگری خانه دارد

 مترسک ها می توانند برقصند

جاده هایش از آجرهای زرد رنگ ساخته شده اند

و همه چیز مثل زمرد سبز است

با جادوگر اُز کارهای مهمی دارم

آرزوهای بزرگی دارم

ولـــــــــی ...

افسوس

چنین سرزمینی اصلا وجود ندارد!

می بینی ... آرزوهایم چه ساده دست نیافتنی می شوند؟؟؟

هر وقت دلم چیزی را می خواهد ، محو می شود!

باید دنبال سرزمین دیگری باشم

سرزمینی که لا اقل یکی از آرزوهایم به سادگی در دستم باشد !!!

من خواب دیدم

که نمک مرهمی بود بر زخم

تبر دوست بود با درخت

گرگ , نی می زد برای گوسفند

هم سفره بودند باهم خورشید و ماه

من خواب دیدم

جوانه می زد امید

شب با روز آشتی می کرد

گرما صورت برف را بوسید

من خواب دیدم

نیلوفری برای خواب برکه , لالایی می خواند.

و پیله ای بر برگهای توت بوسه می زد

و سادگی میهمان ضیافت شده بود

من خواب دیدم

باد , تکیه گاه نهالی شده بود

شاپرکی آرام , در جشن گل می رقصید

من خواب دیدم

مرگ , شاخه گلی به زندگی بخشید

و غم کوله بارش را برای همیشه می بست

نفرت آدمیان به جهنم تبعید شد

و دریا عاشقانه ساحل را به آغوش کشید

من خواب دیدم نقاشی عشق را می کشید

و پروانه ای بوی خدا داشت.

کاش میدانستی

که میان امواج

چشم من منتظر شاخه گلی است

که نسیم یادت

آخرین ثانیه ها

می سپردش در آب

چشم به راهی داری یا راهی به روشنی می جویی؟

به هوای،بهاری می شتابی یا در آرزوی بهاری ؟

دل به امید داده ای یا به دلی امیدواری ؟

از آب و مهتاب و خاطره ، تنها یک لحظه ای، لحظه ی پریدن و رها شدن میان

بیم و امید و

در خواب سپید ابر، تنها یک رویا و چون بیدی در دست باد سرگردان .

اما لحظه های ناب ، بی تاب می مانند و بی پناه می گذرند و سایه ی آن

ها همه جا ،

حتی خاطره را تاریک می کند ، سرد و تهی ، تنها و بارانی..........

دیگه نمی دونم چی بگم

اندیشه ای که اسیر است ، برای دل های بزرگیست

که همیشه به خاطر سکوتشان محکومند. و گاهی

آدمی تنها ، تجربه ی احساس دیگران ، برای

فراموش کردن و با احساس بودن است.

دوست دارم