یک روز می آییم...یه روز هم باید برویم

مدت کوتاهی که در کنارتان بودم....خیلی چیز ها یاد گرفتم....و خیلی محبت دیدم...از همتون ممنونم

حالا باید برم....برم و یه مدتی تو تنهایی ...جواب سوال هام رو پیدا کنم...از همه مهمتر خودم رو پیدا کنم

امیدوارم بتونم بازم بر گردم و در کنار شما عزیزان....ندونسته ها رو یاد بگیرم

 خدا نگهدار  

من رفتم...می روم جایز نیست.....من رفتم!

نگاهی به پسر بچه ای کردم که با التماس می دوید دنبال مردم تا ازش آدامس بخرن

_با با...این کیه؟(بابا ...یه پیر مرد 70/80 ساله بود که حدود یه سال پیش تو پارک وقتی داشت دعا می فروخت باهاش آشنا شدم..و تو هفته 1 بار می رفتم پیشش )

_اسمش سالمه!...باباش فروختش به نا کسی به اسم مرتضی بی کله!...اگه آدامساش تموم نشه....هم کتک می خوره ..هم از غذا خبری نیست..خنده ی تلخی کرد و گفت...غذا...یعنی نون خشک و کپک زده!

بابا حقایقی رو برام می گفت که بیشتر شبیه یه کابوس بود...تا حقیقت(حالا به اون حقایق کاری ندارم که چی بود)

بابا:بی دل!...می بینی مردم رو...چقدر راحت از کنار سالم می گذرن....یه روزی می رسه که من میون همین مردم می میرم...تو همین پارک..مردم هم به همین راحتی از کنارم می گذرن

اون روز (پنج شنبه...27 اسفند ..1383)کلی جیغ و داد کردم که بابا این حرفا چیه؟...اونم فقط بهم خندید...

از اون روز تا امروز وقت نکردم برم پیشش....اما امروز دیدم دارم بی معرفت می شم...یه دسته گل گرفتم که هم بهش عید رو تبریک بگم ....هم از دلش در بیارم بی معرفتیمو!

3 بار دور پارک گشتم....اما ندیدمش...تو دور سوم سالم رو دیدم...بهترین کار این بود که از سالم سوال کنم

سالم بهم چیزی رو گفت که تمام بدنم یخ کرد...بابا مرده بود..همونجوری که خو دش گفته بود...سالم وقتی رسیده بود با لای سرش که مردم از کنار جسم عزیز بابا می گذشتن و گاهی هم کسی یه سکه ای جلوش پرت می کرده (14 فروردین  84)

رو نیمکتی که همیشه من و بابا می نشستیم...نشستم....دسته گل رو گذاشتم جای بابا...چشمامو بستم و این شعر رو براش خوندم                عزیزان...این نوشته...یک حقیقت تلخه!   شاد باشید

_______________________________________________________________________________________________

خوابیدی بدون لا لایی و قصه             بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی        توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه       جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی          یا با تردید که بری یا که بمونی

رفتی و آدمکارو جا گذاشتی              قانون جنگل و زیر پا گذاشتی

اینجا قهرن سینه ها با مهربونی        تو   تو جنگل نمی تونستی بمونی

دلتو بردی با خود به جای دیگه          اونجا که خدا برات لا لا یی می گه

می دونم می بینمت یه روز دوباره      توی دنیایی که آدمک نداره

_چیه؟چرا اینقدر عصبانی هستی؟

-از مردی فقط اسمش رو داره.....در اصل یه نامرده....همشونم همینطورن!!!!

_هیس بابا...چه خبرته......بی مقدمه چرا قاطی می کنی....این حرفا رو اینجا نزن...برام دشمن درست می کنیاآآآآ

-برام مهم نیست

_!!!!!!!نظر لطفته ....ببین دختر خوب....همه که بد نیستن....نباید همه رو به یه چشم دید....اگه همه همینطور بودن که تو می گی پس خوب معنی نداره       یعنی خوب هست که بد معنی میده و برعکس

-از نصیحت بدم میاد....اگه میخوای نصیحت کنی برم دنبال کارم؟

_با این وضعیت که تو پیش رفتی همون بهتر که بری...آبرو برام نذاشتی...در ضمن من نصیحت نکردم...اون چیزی که فکر کردم درسته گفتم....نه اینقدر بدبین بودن خوبه...نه مثل اون موقع ها خوشبین بودن

-خیلی دلم گرفته....دارم دیوونه میشم....چیکار کنم؟

_تو این مواقع بهترین کار صبره....صبر کن همه چیز درست میشه

-نمی تونم فراموشش کنم ...حتی برای یه لحظه.....به هر جا نگاه میکنم یادش میفتم....هر کسی رو که می بینم با اون مقایسه میکنم....من بدون اون می میرم

_ پس تو هم درگیر زهیر شدی......واقعا خیلی(سه تا نقطه)...آخه دختر فکر میکنی اونم اینقدر به فکرته.....نه...حقیقت اینه...شاید یه مدت بهت فکر کنه...اما مثل تو از زندگیش کارش درسش نمی زنه...بعدم میره دنبال یکی دیگه....اینجا فقط تو میمونی با اعصاب خراب و افسردگی ...یه وقتی هم چشم باز می کنی میبینی 1 سال از زندگیت گذشت تو حسرت گذشته...با یه خیال پوچ ...هیچ کار مفیدی هم نکردی  

-اول داد نزن....دوم حالا خوب شد تو یه کتاب خوندی...هر جا میشینی میگی زهیر!.....بگو منم بدونم زهیر یعنی چی؟

_چیزی یا کسی که فکرمونو اشغال میکنه ...به حدی که نمی تونیم به چیز دیگه ای فکر کنیم...

-قول میدم به کسی نگم که از رو کتاب نوشتی  

_درسته که از رو کتاب نوشتم...ولی مهم اینه که درکش کردم...با وجود تو من هیچ احتیاجی به دشمن ندارم!!!!

-این همه نوشتی....اما اونی که می خواستی بنویسی رو ننوشتی

_مگه تو میذاری....حالا دیگه خستم....باشه برای بعد....شاید نظرم عوض شد و ننوشتم اصلا

- شب بخیر

_سعی کن احساساتی با مشکلاتت برخورد نکنی....ببین عقلت می گه کدوم کار درسته..همون کار رو بکن

-باشه...راجبش فکر می کنم.....خدا نگهدار

_شب خوش

****************************************************************************************************

از وقتی از سفر برگشتم.....دارم لحظه شماری می کنم که مشکل وبلاگ ها حل شه...بیام بنویسم......اما حالا نتونستم اونی که می خوام بنویسم  

امیدوارم همه سال خوبی رو آغاز کرده باشن

خدا نگهدار

سلام ....یه سال دیگه هم گذشت ....با تمام خوبی ها و بدی ها......عشق ها و تنفر ها......گذشتها و کینه ها ...و و و

و باز هم سالی جدید میخواد آغاز شه ......و من دلم تنگه

دلم تنگه برای اون عزیزم که امسال کنارم نیستن......روحشون شاد

مادر جون هر سال وسط اتاق سفره ی هفت سین رو میچید ....همه ی عمو ها و عمه ها دور سفره  می شستن و با هم حرف می زدن

مادر جون هم بالای سفره میشست و با لبخند بهشون نگاه میکرد...قرآنشم کنارش بود که لای هر برگش اسکناسای نو گذاشته بود

ما بچه ها هم توی حیاط جم می شدیم و بازی می کردیم...آخرشم دعوامون می شد ....چقدر میزدم بچه های عمه هامو!!!.... اونا هم می رفتن به با بام می گفتن...منم هیچ جای امنی نداشتم جز پشت مادر جون برای فرار از نگاه با با که هزار تا معنی داشت

بعدشم میرفتیم کنار مادر جون میشستیم و ازش شکلات می گرفتیم

انگار همین دیروز بود...چه زود گذشت

آغاز سال 82.....آخرین سالی بود که مادر جون رو در کنارمون داشتیم.....مثل هر سال  سفره ی هفت سین رو وسط اتاق چیده بود...اما اون سال همه کمکش کردن ...آخه حالش خوب نبود ...دیگه اون سالا دوره ی بازیه ما تموم شده بود و ما هم کنار مادر جون نشسته بودیم و جای ما بچه های کوچک تر تو حیاط بازی می کرد ن

مادر  جون از همه خواست باهاش عکس بندازیم...میگفت مادر جون شاید سال دیگه نباشم...این عکسا خاطره می شه

راست میگفت.....حالا که عکسا رو نگاه می کنم می فهمم که خاطره شد و فقط یادش باهامه

خیلی دلم براش تنگ شده....برای خنده هاش..مهربونیاش....

حالا  2 ساله که همه خونه ی خودشون سال نو رو آغاز می کنن ...با یاد گذشته...

عجب رسمیه رسم زمونه ....میرن آدما ار اونها فقط خاطره هاشون به جا می مونه

کجاست اون کوچه ..چی شد اون خونه....آدماش کجان خدا می دونه

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سال نو رو تبریک میگم به همه ی عزیزان زنده رود

آرزوی سالی خوش...پر از موفقیت برای همه دارم

امیدوارم همه به آرزوها شون برسن

جاری باشید

سلام ....اول از همه مرسی از کامنت ها تون....کلی دلگرمم کردین  

دیگه اومدم برای دل خودم بنویسم...گله هم نمی کنم که چرا کامنت ندارم....اصلا چه معنی داره گله کردن؟چه توقعی داشتما  

از این حرفا گذشته....اومدم قشنگ ترین شعر دنیا رو بنویسم( البته به نظر خودم  )

 آنگاه که حقیقت چون دروغ جلوه کند

آن که لب فرو نبندد و خاموش نماند مستوجب سرزنش است

ور نه فقط قادر است سر بیگناهش با شرم بپوشاند.

دانته(کمدی الهی)

سلام

 اول از همه تاسوعا و عاشورا رو تسلیت میگم....روزای غمگینیه مخصوصا اگه از چیزیم ناراحت باشیم

ما ادما تو زندگی هم روزای خوب داریم هم روزای بد که هیچ کدوم بدون اون یکی معنی نداره

همه ی زندگی امتحان .همه ی امتحانا راهیه به سوی کمال

میدونم همه واحدای بینش رو اکثرا pas کردین    اینا رو می گم که خودم اروم شم

خیلی سخته واسه همه گوش بودن ولی کسی گوشی نباشه برای حرفات ... با این حال  یاد حرف استاد شریعتی (اگر تنها ترین تنها شوم باز هم خدا هست)ارومم میکنه.خیلی خوبه تو اوج تنهایی بازم خدا رو داریم .

میخوام اگه بتونم حرفامو اینجا بزنم.این که می گم اگه بتونم به خاطر این که تا حالا به جز خدا با کسی درد دل نکردم

امیدوارم اونایی که وقت می زارن و حرفامو می خونن خسته نشن

شاد باشید.

به نام خدا

سلام دوستان

امیدوارم منو هم تو جمع صمیمی زنده رود قبول کنین

شاد باشید