هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي

 هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي  

براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو: 

                                           یادت بخیر...

سلام به بهار، به سبزه، به عشق درون قلب  مردم خوب سرزمینم ایران

به آنها که  قلبشان برای مردم می تپد

 به آنها که فکر دیگرانند بهارتان خوش

يك ساله نديدمتون حسابي دلتنگتون بودم

 اميدوارم سال جديد براي همه شما عزيزان سالي توام با موفقيت، سلامتي، شادي و بركت باشه

چه خبرا ؟ تعطيلات خوش گذشت ؟ديد و باز ديدها چطور بود؟

انشالله كه خوش گذشته باشه

براي من كه خوب بود.

دلتون شاد وگرم محبت  لبتون خندون  لحظه لحظه هاي زندگيتون سر سبز

اگرقادرنيستي خود را بالاببري همانند سيبي باش که با افتادنت انديشه اي را بالامي بري!

دارم کتابهارو مرتب میکنم (مثلا دارم خونه تکونی میکنم)

چون به پاسخ قانع کننده نمی رسم میگم:گاوه دیگه گاو که این چیزا حالیش نمیشه

اين نوشته رو اسفند 84 پست كرده بودم

سوتي  ..................

 چند وقته رفتم سر وقت سوتي دوستان

جالبه

يادم باشه كمترسوتي بدم

اگه هم بود مثل بقيه اينقدر ناشيانه نباشه

ياد بازي هاي بچگي به خير

ماماني براي اينكه ازدست شيطنت هاي من در امان باشه هر روز بازي جديدي اختراع مي كرد.

ولي من بيشتر بازي جاي چي عوض شده رو بيشتر دوست داشتم .

راستي شما از قالب رنگها حالتون به هم نمي خوره ؟؟؟؟

من يكي كه زبونم مو در آورد ... شما هم تذكري بديد

من اناری را

می کنم دانه به دل میگویم

خوب بود این مردم

دانه های دلشان پیدا بود

می پرد در چشمم آب انار

اشک می ریزم .

چرا ما آدما عيب و ايراد بقيه رو خوب مي بينيم، بعد مي شينيم تجزيه و تحليلش مي كنيم

ولي به خودمون كه مي رسه مي زنيم كوچه علي چپ وپاركش مي كنيم   ؟؟!!!!!!!!

به جاي نگاه كردن به هم ، باهم نگاه كنيم .

گاهي وقتا حسابي كلافه ام ميكني

از غم وغصه ها كوه بزرگي مي سازي

بعد مي ذاري جلو چشمات تا هيچ كس و هيچ چيز رو نبيني

تازه سر خدا هم داد مي زني كه چرا كم پيدا شده؟

چرا ازت دور شده ؟

چرا رفته اون بالا بالا ها و اين پايين پايين رو نمي بينه ؟ !

چرا كمكت نمي كنه ؟!

و هزاران چراي ديگه

ولي خوبه كه با كوچكترين تلنگري ميفهمي كه خداوند مهربونتر از اين حرفاست

از رگ گردن بهت نزديكتره وهميشه وهمه حال كنارت

اين خود تويي كه از يادش غافل شدي

اين تويي كه ازش دور شدي

اين تويي كه نمي بينيش

اين تويي كه...

كاش لحظه لحظه ي زندگي هامون مثل مولكول تو هم چفت مي شد تا هر گز هيچ لحظه ي مهمي از يادمون نره

كاش تو تقويم شبكه بلور ذهنمون به اضافه ي روز تولد خودمون روزتولد بقيه هم باشه

كاش روزهاي تناوبي زندگيمون تكرار نشه

كاش خودمون رو هيدروژن نبينيم بالاي جدول زندگي!!

كاش هميشه براي پذيرش واقعيّت تمايل به تشكيل پيوند داتيو داشته باشيم!؟

كاش الكترونگاتيوي مون براي دريافت خصايص خوب از فلوئور هم بيشتر باشه!!

كاش الكترون ظرفيتي عقلمون هميشه تو حالت پايه نَمونه وبِره بالاتر!

كاش تو زندگي نه فلز باشيم نه نافلز كاش عين سيليسيم مي شديم شبه فلز؟!

كاش قانون تناوبي زندگي مون دروغ نمي شد!

كاش اوربيتال خونه هامون تابع اصل طرد پائولي مي شد؟!