این فرنگیهای از خدا بی خبر اصلا به میزان گرمای "کانون خانواده" اهمیت نمی دهند.

به بهانهء به کارگیری زنان واستفاده از انرژی آنان وهمینطور کمک به رشد شخصیت وعزت نفس وبالندگی شان سیاستهای خاصی را برای حضور آنان در عرصه های اجتماعی اعمال کرده اند!

برخی از این سیاستها عبارتند از:گذاشتن قانون کار انعطاف پذیر،تاسیس شیر خوارگاه،و ایجاد امکانات نگهداری بچه ها وسالمندان در خانه و آموزشهای حرفه ای به زنان در حیطه هایی که می خواهند کار کنند.

این برنامه ها خیلی به حضور زنان در بازار کار غرب کمک کرده.به طوریکه طبق محاسبات دقیق تعداد زنانی که در سال 2005، درسازمانهای امریکایی کار می کنند 50% کل شاغلین برآورد شده است.

ایجاد قانون ساعت کار انعطاف پذیر به زنان این اجازه را داده است که به انتخاب خود به صورت نیمه وقت یا تمام وقت کار کنند، یا حتی در صورت بروز مشکل کارشان را در خانه انجام دهند.

همچنین پس از استخدام،سازمان موظف است از کودکان واطفال کارکنان مراقبت کند و وقتی به سنی رسیدند که توانستند در خانه بمانند،سازمان افرادی را مامور می کند تا ازآنها در خانه مراقبت کند.اگر بچه در مدرسه با مشکلی مواجه شود،شرکت با هزینهء اندک برایش معلم سرخانه تهیه می کند.در تابستان بچه ها را هر روز بااتوبوس از درب کارخانه وسازمانها به اردوهای تفریحی برده ،و بعد از ظهر برمی گردانند.

وچون تعدادی از زنان مجبورند مسئولیت نگهداری از والدین سالخورده خود وهمسرشان را بر عهده گیرند،شرکت های بیمه با استخدام افرادی خبره و کارآزموده نگهداری آنها را برعهده می گیرند.این افراد هر روز به سالخوردگان در منازلشان سرکشی می کنند،بر روی حال عمومی و طرز مصرف داروهایشان نظارت می کنند ودر صورت بروز مشکل با تلفنی، فوری خود را به محل مورد نظر می رسانند.

این مسئله باعث شده است که درصد پستهای عالی مدیریتی زنان در چنین کشورهایی در سالهای اخیر رشد چشمگیری داشته باشد.

ما اما ،...زنان را در حالیکه یکدستشان  به مقنعه وچادرشان هست و مراقبند که مبادانیروی دست فرزندسه ساله شان -که گوشهء چادر را گرفته- باعث لغزیدن آن شود و در حالیکه با دست دیگر فرزند شیر خواره را به بغل کشیده و ظرف غذای بچه ها را هم زیر بغل زده ،به سرکار می کشیم.در سرویس حتی اگر آقایان دلشان بسوزد و جایی باز کنند، حق نشاندن بچه ها را ندارند.چرا که اصولا آوردن بچه ها قانونی نیست.هر ماه هم به تناوب یا شهریه مهد را بالا می بریم یا می گوییم می خواهیم مهدها را منحل کنیم.

اگر کسی هم اعتراض کرد در حالیکه جوری به جلو خیره می شویم انگار که مثلا خانم مربوطه را مثل خمیر پهن زمین کرده اند یا به سقف کوبیدندش جواب می دهیم که "بروید خدا را شکر کنید که استخدام رسمی هستید ! اگر مثل این نیروهای شرکتی وقراردادی سالهای اخیر بودید که نه حق مرخصی زایمان رفتن داشتید،نه ساعت شیر،نه آوردن بچه به سرکار ونه...در صورت کوچکترین اعتراض وشکایتی هم،قردادتان لغو می گردید!"

این است که معمولا خانمها،عطای کار کردن را به لقایش می بخشند وترجیح می دهند به اتاقهای کمتر و سفره های کوچکتر قناعت کنند و قید مدرک تصیلات عالیه و شخصیت اجتماعی شان را بزنند.

در عوض افراد خانواده همه در فضایی محدود،در اتاقهایی کوچک،کیپ هم نشسته و دور هم زندگی کنند.این امر باعث بالا رفتن میزان گرمای کانون خانواده های ایرانی شده است.

با این اوصاف من موندم تو این هیری ویری،چطور واز کجا فکر ریاست جمهوری به مخیله این زنان بی فکر راه یافته! الله اعلم !

...همه ما آزموده مي شويم اما هر كدام به فراخور حال خود.

و هركسي هديه اي نذر "او" مي كند.هابيل فربه ترين شترش را و قابيل خشكيده ترين گندمش را.ابراهيم،اسماعيلش را.اسماعيل خودش را،مسيح جانش را ومحمد(ص)زندگيش را...

اما پروردگار فقط بهترين هديه ها را مي پذيرد،آن هم تنها از پرهيزگاران!

مگر نه اينكه قرباني هابيل را كه بهترين دارايي اش بود پذيرفت و قرباني قابيل را نه!

براي همين بود كه وقتي از ابراهيم،بهترين سرمايه زندگيش را خواست،شك نكرد.حتي درنگ هم نكرد.

ابراهيم سالها فرزند داشت اما همه مي دانند كه نداشتن فرزند راحت تر است از داشتن فرزند ودادنش!با اين حال ابراهيم درنگ نكرد.

آن لحظه كه اسماعيل را به سوي قربانگاه مي برد،همهء فرشته هاي آسمان دست از كار كشيدند و نگاه هايشان به سوي زمين خيره ماند و نفس هايشان در سينه حبس.

آن هنگام كه ابراهيم،خنجر بر گردن فرزند نهاد و اسماعيل به بريدن سر تن در داد و پيشاني بر خاك تسليم ساييد،فرشتگان با شگفتي به هم نگريستند و از هم پرسيدند "آزمون كدام يك سخت تر است؟و كدام يك برترند؟اسماعيل كه "جانش" را مي دهد يا ابراهيم كه "جان جانش" را؟!

وخداوند با رضايت وافتخار خطاب به فرشتگان گفت:اين همان موجودي است كه اشرف مخلوقات من است.هماني كه به حق شما بر او سجده كرديد.

عيد قربان بزرگداشت آن "ذبح عظيم" است.جشني به مناسبت سرافراز بيرون آمدن ابراهيم و اسماعيل از آزمايش آشكارشان...

 این عید بر تمام بندگان تسلیم خواست "او" مبارک باد.