بنام خالق یکتای عاشق

سلام عزیزترین قصه های من. سلام آشناترین واژه  مانوس قلبم . سلام ای آنکه دانسته دل به دلت دادم و امروز به جایی رساندمت که بگویی:

 کمتر دوستم بدار .

و من خندیدم

از ته دل خندیدم که همان حکایت یکطرفه بودن خیابان عشق در ذهنم مجسم شد.

انتهای خیابان عشق من به تو ختم می شود اما اینکه تو در ابتدای خیابان عشق چه کسی ایستاده ای را نمی دانم.

و آنکه تو در هوای دیدنش می روی خود در هوای دیدن کیست آن را هم نمی دانم.

چکه های اشک مهمان دائمی چشمان من است که  بیندیشم قرار جان من صبر و قرار کیست.

گفتی غیر از این نمی شود گفتم چشم

گفتی نمی توانی مرا ببینی گفتم چشم

گفتی هیچ از من نباید بدانی گفتم چشم

گفتی حتی نامم را مبر گفتم چشم

گفتی پای بر عاشقانه ترین واژه هایت بگذار و از عشق و دل و ناز نگو گفتم چشم

و من از تو بتی ساختم در پهندشت آرزوهایم و دل بستم به تویی که همچون سرابی بودی در کویری برهوت و سوزان

عاشقانه به یادت گریستم ای نادیده معشوق ناز من

من که همچون بت پرستیدم تو را ... هرکجا رفتم فقط دیدم تو را ... با تمام گریه ها از دست تو ... می شکستم بغض و خندیدم تو را

آرزو منو ببخش که بی اندازه عاشقت شدم

منو ببخش

منو ببخش

بنام عشق آفرین پاک

پنهان نگاهم مي کند چشمي و صد ناز

پنهان نگاهش مي کنم مي خوانمش باز

خورشيد خندان لبش با مي هم آغوش

مهتاب تابان رخش با گل هم آواز

مي خواهدم، پيداست از طرز نگاهش

دزديده ديدن هاي او مي گويدم راز

مي خواهدم ، وز شوق اين احساس جانبخش

ذرات من پيوسته در رقصند و پرواز

مي خواهمت، اي باغ لبريز از ترانه

مي خوانمت در اشک و آواز شبانه

مي بينمت در تارو پود سينه، در دل

چون هرم آتش مي کشي در من زبانه

مي آرمت از لا به لاي جان به دفتر

تا در سرود من بماني جاودانه

مي جويمت در آسمان در برگ در آب

مي پرسمت از قله هاي بي نشانه

با ياد تو ، سرگشته در کوهم هميشه

آميزه اي از شوق و اندوهم هميشه

مي خواهمت ، اي با تو شيرين زندگاني

اي دستهايت ساقه هاي مهرباني

اي هستي ام را کرده چشمان تو تاراج

بخشيده بار ديگرم شور جواني

اي برده چشمانت مرا از ظلمت خاک

تا روشني هاي بلند آسماني

پيش تو خاموشم اگر، برمن نگيري

چشم تو مي داند زبان بي زباني

مي خواهمت اي خوشتر از صبح بهاران

اي چشمهايت عشق را، آيينه داران

اي کاش مي گفتي چه مي خواهد دل تو

از اين دل آواره در اندوه زاران

عشق تو، خوش مي پرورد در جان پر درد

شعري که ماند جاودان در روزگاران

ساقي ، به فريادم برس ، غم پرپرم کرد

چشمان او ، چشمان او ، خاکسترم کرد

بنام خداي عشق

تقديم به آرزوي مهربانم

خانه خراب تو شدم، به سوی من روانه شــو

سجده به عشقت میزنم، منجی جاودانه شو

ای کوه پر غـــرور من، سنگ صبـــور تو منــــم

ای لحظه ساز عاشقی، عاشــــق با تو بودنم

روشن ترين ستاره ام،ميخواهمت ميخواهمت

تو ماندگاری در دلـــم ، ميـــدانمت ميـــدانمت

ای همــه ی وجــود من ، نبــود تـو نبــود من

&&&&&

اي همه ي وجود من نبودتو نبود من

دوستت دارم

بنام خالق عشق

آرزوجان وقتي آدم مي خواد از عزيزي جدا بشه و به سفري بره سعي مي كنه بيشتر با عزيزش باشه و حتي تا لحظات آخر هم همراه او باشه. پس تو چرا خيلي زودتر از اينكه به سفر بري از من فاصله گرفتي؟  خوب حتما بود و نبودم واسه تو فرقي نداشت. البته شايد هم ميخواستي كه من به نبودنت عادت كنم. اما اي كاش بودي و ويروني و دلخوني من را ميديدي.

آرزو هرجا باشي هرجا هستي فقط و فقط در گوشه قلب مني

بيمارتوام آرزو دستم را رها نكن

دوستت دارم آرزوجانم

بنام عشق آفرین پاک

تقدیم به آرزوی عزیزم :

خیال روی تو در کارگاه دیده کشیدم

به صورت تو ، نگاری نه دیدم و نه شنیدم

امید خواجگیم بود بندگی تو کردم

هوای سلطنتم بود خدمت تو گزیدم

اگرچه در طلبت همعنان باد شمالم

به گرد سرو خرامان قامتت نرسیدم

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم

طمع به دور دهانت زکام دل ببریدم

گناه چشم سیاه تو بود و ناوک غمزه

که من چو آهوی وحشی زآدمی ببریدم

&

جالبه که آدم روزهای تلخی و سختی بیشتر سعی می کنه در کنار عزیزترینش باشه اما من باید کمتر در کنار عزیزترینم باشم. خوب چاره چیست گفتی اینطور راحت ترم. من عذاب می کشم اینطوری ولی به خاطر تو میگم چشم هرچی تو بگی.

دعا می کنم این روزها به بهترین حالت ممکن بیان و بگذرن و غبار غمی به چهره ی دلارای تو نبینم.

بنام خداي عشق

خدايا خدايا خدايا

ديگر جز سكوت كاري نخواهم كرد

خدايا فريادهاي مرا در سكوتم بشنو و دعاهايم را

خدايا هرآنچه تو خواهي همان

&

باوركن آنچه نوشتم تنها براي اين بود كه عشق راستينم را ثابت كنم

&

خدايا كمكم كن

كمكم كن

بنام عشق آفرین پاک

تقدیم به آرزوی عزیزم با دنیا دنیا عشق و دلتنگی

***

آرزو دوستت دارم عزیزم

بنام پیونده دهنده ی قلب ها

سلام آرزوی دلم آرزوی گلم آرزوی نازم

اومدم بنویسم که بدونی بی تو می میرم

بی تو ميميرم

  وقتی من از تو بی خبر می مونم می میرم

وقتی به یادت تا سحر می خونم می میرم

  بدون تو دنیا برام زندونه می میرم

 یه روز کنج این زندون ویرونه می میرم

  با یه جرعه از عشقت می مونم

 با ناز اون نگات می خونم

  تو منو دعوت کن به شهر چشمات

 تو منو مهمون ستاره ها کن

  تو منو دعوت کن به روشنی ها

از تموم غمها دلو رها کن

  هر جا میرم چشمای تو پیش رومه 

با تو بودن تا به ابد آرزومه

  به تو محتاجم من ای هوای تازه 

نفس من با تو زندگی می سازه

بی تو میـــــــــــــــــــــــــــمیرم

آرزووووووووووووووووووووجان همیشه مال خودمی

بنام عشق آفرین پاک

این روزها دیگه دوستت دارم گفتنم هم نمی تونه منعکس کننده احساسی باشه که به تو دارم

آرزوجان

اما چون جمله ای غیر از این بلد نیستم بازم میگم

دوستت دارم آرزوی قلبم

بنام پيونده دهنده ي قلبها

سلام آرزوي قشنگم

به تو می انديشم
ای سراپا همه خوبی
تک و تنها به تو می انديشم
همه وقت
همه جا
من به هر حال که باشم به تو می انديشم
تو بدان اين را تنها تو بدان!
تو بيا
تو بمان با من . تنها تو بمان
جای مهتاب به تاريکی شبها تو بتاب
من فدای تو. به جای همه گلها تو بخند
اينک اين من که به پای تو درافتادم باز
ريسمانی کن از اين موی بلند
تو بگير
تو ببند
تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
من همين يک نفس از جرعه جانم باقی است
اخرين جرعه اين جام تهی را تو بنوش

به تو مي انديشم