سلام، دلم به اندازه یه دنیا براتون تنگ شده بود، تک به تکتون، متأسفانه ماه هاست که نمیتونم بیام زنده رود، یعنی‌ من می‌خوام، اما صفحم باز نمی‌شد، اگرم میشد تو میز کار نمیتونستم برم. امشب بازم اتفاقی‌ باز کردم و داشتم نا‌ امید میشدم که باز شد، منم زود یه پیغام گذاشتم، شعری که خیلی‌ دوسش دارم، اما نمیدونم مال کیه.

دوستون دارم و براتون دعا می‌کنم.

مواظب خودتون باشید، سبز باشید 

 *************************************************************************

به خانه من اگر آمدی

برایم مداد بیاور، مداد سیاه!

می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم

تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم،

یک ضربدر هم روی قلبم، تا به هوس نیفتم!

یک مداد پاک کن بده برای محو لب‌ها،

نمی‌خواهم کسی به هوای سرخی شان، سیاهم کند!

یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم

شخم بزنم وجودم را ...

بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم، گویا!

یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد

و بی‌واسطه «حجاب» کمی بیاندیشم!

نخ و سوزن هم بده، برای زبانم

می‌خواهم ... بدوزمش به سق

اینگونه فریادم بی صداتر است!

قیچی یادت نرود،

می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!

پودر رختشویی هم لازم دارم

برای شستشوی مغزی!

مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند

تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به جایی که عرب نی انداخت.

می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود !

صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی برایم بگیر!

می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،

برچسب فاحشه می‌زنندم

بغض ام را در گلو خفه کنم!

یک کپی از شناسنامه ام را هم می‌خواهم

برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،

فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،

به یاد بیاورم که کیستم!

ترا به خدا ...

اگر جایی دیدی حق می‌فروختند

برایم بخر... تا در غذا بریزم

ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حق ام را بخورم!

سر آخر اگر پولی برایت ماند،

برایم یک پلاک بخر به شکل گردنبند،

تا به گردنم بیاویزم و رویش با حروف درشت بنویسم:

من یک انسانم

من هنوز یک انسانم

من هر روز یك انسانم!

ای وطن،‌ای تو قصیده،

‌ای که بر تنت زخم تهاجم نامردان تنیده

ای وطن،‌ای تو حکایت،‌

ای که هر بی‌ سر و پایی‌ بر تنت زخمی کشیده

ای وطن،‌ای خانهٔ اجدادی ام،‌

ای که هر لحظه هر جا دلتنگیت باعث ویرانیم

ای مام وطن، اشک ما هارو ندیدی،

 خون لغزیده بر گونه ی ندا هارو ندیدی

ای وطن گلوله نشسته در تن کیانوش هارو ندیدی

دست از کتک شکسته ی سهراب هارو ندیدی

ای وطن، ترانه زیبای مارو کجا کشتند

دل این مادر پیر را کجا، چطور سوزاندند

ای وطن، پدر امیر را دیدی؟ گونه بر عکس پسر

گریون و بر سر زنون و پشت تا شده تا کمر

دیدی سنگ قبر ندا رو شکستند،

 دیدی کودکانت را به بند انداختند

ای وطن دیدی جواب فرزندان خاکت چه شد

دیدی شکنجه، تجاوز جواب حق خواهی‌ شون بود

دیدی اوین پر شد از جون‌های رعنا ی ما

دیدی کهریزک رو کردن حجلهٔ دخترا ی با حیا ی ما

دیدی کردن اعدام‌های دسته جمعی‌،

 دیدی کشتن هرکی‌ که داد زد آزادی

ای وطن تا کی‌ دلت میاد سکوت کنی‌،

هزاران ترانه و ندا پر پر کنی‌

ای خدا سنگ هم نالید و گفت: دادخواهی،

تا کی‌ می‌خوای جولان بدی به این قوم تازی

به امید ایرانی‌ آزاد

آرام

آه چه محنتها که کشیدی ایران
آه به کام دل نرسیدی جز غم ندیدی ایران
خدا ز درد و غم رهاند ما را
خدا به کام دل رساند ما را
عز و شرف به همت والا باید خواست
به تقلا باید خواست
جهان به کام ما برآید آمین
شب فراق ما سر آید آمین

******* V V V******

نمیدونم نویسندش کیه، ولی‌ خیلی‌ خوشم اومد ازش، خدا پشت و پناهتون، ظلم پایدار نمی مونه، ما بچه‌های جنگیم بجنگ تا بجنگیم، فعلا که خواب آروم بهشون حروم شده، به امید خدا ایرانمون رو پس میگیریم

یا حق

دوستون دارم

ساغر

بغضم را فرو میدهم،

به اشگ جوشیده در چشمانم مجال نمی‌‌دهم،

 لرزش و لغزش را قدغن می‌کنم.

گریه‌ام را میخورم

و به قلبم دلداری میدهم

چشمانم را می‌بندم

آرزو می‌کنم

و

تو را در برابر دیدگانم به تصویر می‌کشم

زنده و زیبا در برابرم قد علم میکنی‌

و من از ته دل‌ داشتنت را آرزو می‌کنم

بو ی خوب امنیت و آرامش را

بو ی خوب صمیمیت تو را

اشگ‌هایم فرو میریزد

ولی‌ بر لبهایم مهر سکوت میزنم

این درد نشسته در سینه‌ام پیکرم را میسوزاند

و من آرزو‌هایم را زیر لب زمزمه می‌کنم

ای وطن کوله بار سنگین آرزوی دوباره دیدنت را تا کی‌ بر دوشهایم بکشم؟

و این روز‌ها چه دلتنگ و چه دور از خانه افتاده ام.

آرام

***************************************************

سلام دوستهای خوبم

دوباره برگشتم، دلم براتون تنگ شده، چیزی ندارم بگم، فقط می‌تونم بگم خوب بود، اما بازم فکرم نه خالی‌ از شما بود و نه دور از شما، برای همین با تمام سفر هام متفاوت بود.

دوستون دارم

ساغر

مادرم می‌ترسد

که مبادا من هم

سرخی خاک شوم

یا ز سر پنجه ظلم

گنه دیگر این قوم ناپاک شوم



با من او می‌گوید

که ای تو جان مادر

مرو از خانه برون

همه‌ی شهر پر از گرگان است

و صداقت و شرف

در نهانخانه‌ی تاریک ستم زندان است



مرو از خانه برون

کین جنایت پیشه

قوم نااهل درون سینه

قلبشان سنگین است

و زمین

بر دریدنهاشان

شاهد رنگین است



مرو از خانه برون

مرو از خانه برون

لحظهای چشم بر او میدوزم

با خودم می‌گویم

که مبادا ...

اما...

رو به او می‌گویم

که ای تو جان فرزند

اگر این قوم سراسر نیرنگ

بکشد پای مرا اندر بند

یا به سر نیزه کین

بگسلد جان مرا بند از بند

ننشینم از ره

که ره من ره آزادی و آزادگی است

ره مردانگی است


«من اگر بنشینم

ما اگر بنشینیم

چه کسی برخیزد؟»

چه کسی با ستم و ظلم عیان بستیزد؟

با حضور من و ماست

که طلوع خورشید

بار دیگر به ما رنگ سحر می‌بخشد

و سیاهی رخت از خانه ما می‌بندد


مادر

ای تو جان فرزند

گاه رفتن در را

پشت من با سخن خیر ببند


مادرم

من رفتم

(م.ع.م

مانكن هاي مزون ايتاليايي گاتينوني با بستن مچ بند هاي سبز بر دست و بالا بردن دست هاي خود به نشان پيروزي با جنبش سبز ايران اعلام همبستگي كردند . در ادامه طراح ونزوئلايي اين مزون نيز با تي شرتي با نوشته "ندا زنده است " وارد شده و دست خود را به علامت پيروزي بالا ميبرد و نمايش مد خود را به ندا آقا سلطان و تمامي كساني كه براي آزادي در ايران تلاش ميكنند تقديم مي كند . در ادامه گزارش به بررسي همبستگي مردم و رسانه هاي ايتاليايي با جنبش سبز ايران پرداخته ميشود . گزارش از احمد رافت

عکس آخر خیلی‌ کوچک است، اما دیزاینر با دستبند سبز و بلزی با نوشتهٔ ندا زنده است و علامت پیروزی که خود و تمام مانکن‌ها نشان میدهند ،همبستگی‌ خود را با ایران نشان میدهد، این خبر دنیا را تکان میدهد 

من میگم و مینویسم، هراسی ندارم از کرکس

... 

و من کجای مرز بودنم

و من در کدام نقطه خاکم بیتوته کرده ام

اسلحهٔ کدام دشمنم شقیقه‌ام را نشانه گرفته است؟

خنجر کدام دشمن خانگی بر پهلویم نشسته است؟

و رنگ سبز من امروز به رنگ چرک و خون می‌‌شود

و بر رنگ سبز من امروز لکه‌های خون نشسته است

و من چه بی‌ مهابا به  دل دشمن تاخته ام

و من چه دلیرانه بر سر حق بودنم

پا به پا ایستاده ام

و من امروز چه بی‌ طاقت میروم تا مرز بودنم

و امروز من میگویم، که من خود بودنم

و جنگ امروز من سازنده یه فردای ما و بودن است

پدرم، برادرم روزت مبارک، مادرم روزت مبارک، شیر مادرم، شیر خواهرم، روزت مبارک.

آرام