تو جه توجه ...!!!!!!!!!! حتما" پاسخ دهيد ..!!!!

مي خواهم از امروز هفته اي 1 بار مطالبي راجع به مغز و اعصاب و تاثير آن در رفتارهاي روزمره اعم از : خواب ، بيداري، تشنگي ، گرسنگي،بد خلقي، شادي ، غم ، افسردگي ، و........مطلب بزنم . اول از همه مي خواهم نظر شما را راجع به اين موضوع بدانم .

پس منتظر شما هستم ......

بي تو

نه بوي خاك نجاتم داد

نه شمارش ستاره ها تسكينم

چرا صدايم كردي

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

(شعر از زنده ياد  حسين پناهي)

در انتهاي هر سفر

در آيينه

دار و ندار خويش را مرور مي كنم

اين خاك تيره اين زمين

پايوش پاي خسته ام

اين سقف كوتاه آسمان

سرپوش چشم بسته ام

اما خداي دل

در آخرين سفر

در آيينه به جز دوبيكرانه كران

به جز زمين و آسمان

چيزي نمانده است

گم گشته ام ، كجا؟

نديده اي مرا؟

(شعر از زنده ياد  حسين پناهي)

مي خواهم از همه دوستانم كه پاسخ سوالم را دادند تشكر كنم ،اميدوارم بتوانم خود گمشده ام را پيدا كنم .در ضمن با صداي تو آمدم ..............

ای دل چه اندیشیده​ای در عذر آن تقصیرهازان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کمزین سوی تو چندین حسد چندین خیال و ظن بدچندین چشش از بهر چه تا جان تلخت خوش شوداز بد پشیمان می​شوی الله گویان می​شویاز جرم ترسان می​شوی وز چاره پرسان می​شویگر چشم تو بربست او چون مهره​ای در دست اوگاهی نهد در طبع تو سودای سیم و زر و زناین سو کشان سوی خوشان وان سو کشان با ناخوشانچندان دعا کن در نهان چندان بنال اندر شبانبانک شعیب و ناله​اش وان اشک همچون ژاله​اشگر مجرمی بخشیدمت وز جرم آمرزیدمتگفتا نه این خواهم نه آن دیدار حق خواهم عیانگر رانده آن منظرم بستست از او چشم ترمجنت مرا بی​روی او هم دوزخست و هم عدوگفتند باری کم گری تا کم نگردد مبصریگفت ار دو چشمم عاقبت خواهند دیدن آن صفتور عاقبت این چشم من محروم خواهد ماندناندر جهان هر آدمی باشد فدای یار خودچون هر کسی درخورد خود یاری گزید از نیک و بدروزی یکی همراه شد با بایزید اندر رهیگفتا که من خربنده​ام پس بایزیدش گفت رو

زان سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفازان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطازان سوی او چندان کشش چندان چشش چندان عطاچندین کشش از بهر چه تا دررسی در اولیاآن دم تو را او می​کشد تا وارهاند مر تو راآن لحظه ترساننده را با خود نمی​بینی چراگاهی بغلطاند چنین گاهی ببازد در هواگاهی نهد در جان تو نور خیال مصطفییا بگذرد یا بشکند کشتی در این گرداب​هاکز گنبد هفت آسمان در گوش تو آید صداچون شد ز حد از آسمان آمد سحرگاهش ندافردوس خواهی دادمت خامش رها کن این دعاگر هفت بحر آتش شود من درروم بهر لقامن در جحیم اولیترم جنت نشاید مر مرامن سوختم زین رنگ و بو کو فر انوار بقاکه چشم نابینا شود چون بگذرد از حد بکاهر جزو من چشمی شود کی غم خورم من از عمیتا کور گردد آن بصر کو نیست لایق دوست رایار یکی انبان خون یار یکی شمس ضیاما را دریغ آید که خود فانی کنیم از بهر لاپس بایزیدش گفت چه پیشه گزیدی ای دغایا رب خرش را مرگ ده تا او شود بنده خدا

سلام عزیزان :

نمی دونم کسی متوجه شد که نبودم یا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ به هر حال فکر کنم نزدیک 1 هفته بود که نبودم .تریح دادم با نوشته های کسل کننده و غم انگیزم حال شما را هم بد نکنم .

هميشه تو يك ارتفاعي از  جو  ديگه ابري وجود نداره ....

     پس هروقت دلت ابري بود بدون 

به انداز كافي اوج نگرفتي!!!!

اگر ستارگان چشمك زدن را فراموش كنند،،

اگر ابرها باريدن را فراموش كنند،،،

اگر مادران مهر ورزيدن را فراموش كنند،،

من هرگز فراموشت نخواهم كرد...........

لب خشكم ببين چشم ترم را
بيا از باده پر كن ساغرم را
دلم در تنگناي اين قفس مرد
 رسيد آن دم كه بگشايي پرم را ...

زندگي در چشم من شبهاي بي مهتاب را ماند
شعر من نيلوفر پژمرده در مرداب را ماند
ابر بي باران اندوهم
خار خشك سينه كوهم
سالها رفته است كز هر آرزو خالي است آغوشم
نغمه پرداز جمال و عشق بودم آه
حاليا خاموش خاموشم
ياد از خاطر فراموشم
روز چون گل ميشكوفد بر فراز كوه
عصر پرپر مي شود اين نوشكفته در سكوت دشت
روزها اين گونه پر پر گشت
چون پرستوهاي بي آرام در پرواز
رهروان را چشم حسرت باز
اينك اينجا شعر و ساز و باده آماده است
من كه جام هستيم از اشك لبريز است ميپرستم
 در پناه باده بايد رنج دوران را ز خاطر بر د
با فريب شعر بايد زندگي را رنگ ديگر داد
در نواي ساز بايد ناله هاي روح را گم كرد
ناله من ميترواد از در و ديوار
آسمان اما سراپايش گوش و خاموش است
 همزباني نيست تا گويم بزاري اي دريغ
ديگرم مستي نمي بخشد شراب
جام من خالي شدست از شعر ناب
ساز من فرياد هاي بي جواب
نرم نرم از راه دور
روز چون گل ميشكوفد بر فراز كوه
روشنايي مي رود در آمان بالا
ساغر ذرات هستي از شراب نور سرشار است اما من
همچنان در ظلمت شبهاي بي مهتاب
همچنان پژمرده در پهناي اين مرداب
همچنان لبريز ز اندوه مي پرسم
جام اگر بشكست
ساز اگر بگسست
شعر اگر ديگر به دل ننشست ..................

 
پسر: دوست دارم
پسر: چه قدر تو خوبی ! کاشکی تو رو برای همیشه داشته باشم .
پسر: می خوامت برای همیشه
 
دختر یه نیم نگاه
 
پسر: چرا باور نداری دوست دارم ؟؟؟
 
دختر دلش می لرزه . نمی دونه باید چه کار کنه اما قلبش مثل قلب یه گنجشک که توی دستهای یه غریبه ست می تپه. اما بالاخره....
دختر می خنده.
پسر قهقه می زنه.
حالا دو تایی با هم می خندند. وای که چه قدر قشنگ صدای خنده های دو تا گنجشک عاشق.
 
دختر:راست می گی منو می خوای برای همیشه.
پسر: آره به خــدا!
 
دختر چشم هاشو رو هم می ذاره و می گه : منم می خوامت.
پسر دست دختر رو آروم تو دستاش می گیره و نوازش می کنه . دستاشو می بوسه و یه لبخند می زنه.
قلب دختر تند تند می زنه.
 
دختر: فردا میای به دیدنم ؟؟
پسر:آره ، مگه می شه که نیامو تو رو نبینم.
 
چه روزای قشنگی دارن . خوش به حالشون.
 
دختر منتظره.
 
دختر: چرا دیر کرده همیشه که زود میومد . وای خدااااا کاشکی زود تر بیاد.
 
پسر سرشو میاره نزدیک سر دختر
 
پسر: سلام گلم
 
دختر بر می گرده...
 
دختر: سلام
دختر: چرا دیر کردی دل نگرونت شدم مگه تو نمی دونی قلب من خیلی نازک زود می شکنه.
پسر: قربون اون قلب نازکت برم، آخ ببخشید عزیزم کارم طول کشید.
دختر: اشکال نداره عزیزم.
 
حالا اونا با هم خوش اند . دل در گرو دل هم دیگه چشم تو چشم هم دیگه .
توی یه روز قشنگ بهاری که نسیم بهار صورت آدم رو نوازش می ده....
 
پسر:اوم م م ، من یه دروغ به تو گفتم.
دختر:چی؟
پسر: منو ببخش. نباید به ت دروغ می گفتم از روز اول باید راستش رو می گفتم.
دختر: مگه چی گفتی؟
پسر: من...
 
دختر گوش می ده. هیچ چی نمی گه. قطره های اشک صورتشو می پوشونه اون قدر که جز اشکای خودش دیگه هیچ چی رو نمی بینه.با دستاش صورتشو پاک می کنه اما نمی تونه نمی تونـــــــــه جلوی گریه شو بگیره.
 
پسر: اگه بخوای می تونیم فقط مثل دو تا دوست صمیمی باشیم....
دختر:من دوست دارم . من تو رو می خوام برای همیشه . من دوست صمیمی نمی خوام.
چرا با من این کارو کردی؟ چرا از اول نگفتی ؟
 
پسر هیچ چی نمی گه
تنها حرفش اینه که ...
 
پسر: یه حس خوبی نسبت به تو داشتم با خودم گفتم اگه راستشو بگم ممکن از دستت بدم اما ...
باید به ت می گفتم.
دختر: حالا این حرفا یعنی چی ؟ یعنی می خوای من برم ؟
پسر: سکوت
دختر: باشه . هر طور تو بخوای . من حرفی ندارم. نمی خوام باعث رنجش ت بشم.
خداحافظ ، هر جا که هستی شاد باشی و سلامت.
 
حالا دختر تنهایه ، حال و روزش بد جوری خرابه.
داره سعی می کنه با خودش و عشقش کنار بیاد اما سعی نمی کنه که عشقشو فراموش کنه.
 
دختر: اون که می دونست من و اون مال هم دیگه نیستیم پس چرا عاشقم کرد؟ چراااااا؟
چرا دلمو با خودش برد و دیگه پس نداد.
آره، می دونم که اون حق داره که برای زندگیش آزادانه تصمیم بگیره و من حق ندارم باعث
رنجش اون بشم  چون اون خیلی خوبه .
  ولی کاشکی می دونست که چه قدر دوستش دارم.
 
 
آره، کاشکی پسر می دونست که دختر چه قدر دوستش داره . اون قدر که راضی شد به خاطرش پا روی قلبش بذاره.
کاش پسر می دونست که شکستن دل یه گنجشک گناه داره !!!
 
 
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد زدوست
اجزای وجود من همه دوست گرفت
نامی است زمن بر من و باقی همه اوست

شنيدم مصرعي شيوا كه شيرين بود مضمونش
منم مجنون آن ليلا كه صد ليلاست مجنونش
به خود گفتم تو هم مجنون يك ليلاي زيبايي
كه جان داروي عمر توست در لبهاي ميگونش
بر آر از سينه جان شعر شورانگيز دلخواهي
مگر آن ماه را سازي بدين افسانه افسونش
نوايي تازه از ساز محبت در جهان سركن
كزين آوا بياسايي ز گردش هاي گردونش
به مهر آهنگ او روز و شبت را رنگ ديگر زن
كه خود آگاهي از نيرنگ دوران و شبيخونش
ز عشق آغاز كن تا نقش گردون را بگرداني
كه تنها عشق سازد نقش گردون را دگرگونش
به مهر آويز و جان را روشنايي ده كه اين آيين
همه شادي است فرمانش همه ياري است قانونش
غم عشق تو را نازم چنان در سينه رخت افكند
كه غمهاي دگر را كرد ازين خانه بيرونش
غرور حسنش از ره مي برد اي دل صبوري كن
به خود بازآورد بار دگر شعر فريدونش

اين كيست گشوده خوشتر از صبح
پيشاني بي كرانه در من
 وين چيست كه مي زند پر و بال
همراه غم شبانه در من
از شوق كدام گل شكفته ست
 اين باغ پر از جوانه در من
 وز شور كدام باده افتد
اين گريه بي بهانه در من
جادوي كدام نغمه ساز است
افروخته اين ترانه در من
فرياد هزار بلبل مست
پيوسته كشد زبانه در من
اي همره جاودانه بيدار
 چون جوش شرابخانه در من
 تنها تو بخواه تا بماند
 اين آتش جاودانه در من

سلام :

اول اينكه من مثل شما بلدنيستم متن زيبا بنويسم .

دوم اينكه من عاشق شعر و بخصوص شعرهاي زنده ياد فريدون مشيري هستم ، پس بدانيد

كه همه اين شعرها از اشعار همان استاد است من اگر گاهي فراموش مي كنم نام ايشان را ذكر كنم

ببخشيد؛ (اين را براي كساني هم كه ميخواهند كپي شعرهاي ايشان را بكنند گفتم كه بدانند مشكلي

نيست )

چهارم : من ميخواستم امروز يك شعر ديگه بنويسم ، چون ديشب حال و هواي عجيبي داشتم

نمي دونم شايد يك خاطره ، شايد تداعي موضوعي... نمي دونم خلاصه شعر را نوشتم و بعد پاك

كردم و لي براي اينكه دلم نسوزه يك قسمتي از شعر را براي شما مينويسم ...

شبي كه پرشده بودم زغصه هاي غريب
به بال جان سفري تا گذشته ها كردم
چراغ ديده برافروختم به شعله اشك
دل گداخته را جام جان نما كردم
هزار پله فرا رفتم از حصار زمان
 هزار پنجره بر عمر رفته وا كردم
به شهر خاطره ها چون مسافران غريب
 گرفتم از همه كس دامن و رها كردم
 هزار آرزوي ناشكفته سوخته را
دوباره يافتم و شرح ماجرا كردم
هزار ياد گريزنده در سياهي را
دويدم از پي و افتادم و صدا كردم
هزار بار عزيزان رفته را از دور
سلام و بوسه فرستادم و صفا كردم
چه هاي هاي غريبانه كه سردادم
 چه ناله ها كه ز جان وجگر جدا كردم
يكي از آن همه ياران رفته بازنگشت
گره به باد زدم قصه با هوا كردم
طنين گمشده اي بود در هياهوي باد
به دست من نرسيده آنچه دست و پا كردم
 دريغ از آنهمه گلهاي پرپر فرياد
 كه گوشواره گوش كر قضا كردم
همين نصيبم ازين رهگذر كه در همه حال
 ترا كه جان مرا سوختي دعا كردم

باز هم فريدون مشيري .....همه شعر را نوشتم ، نمي دونم چرا اينقدر خاطرات عذابم مي دهند

به هر حال ياد گذشته افتادم و ديگه نتوانستم .........اينم از آهوي عاشق.اين هم براي او (مرسي

عزيزم)

شكستم و نشد آگاه باغبان قضا                               نخوانده بود مگر درس باغباني را

دلم مي خواهد بلند فرياد بزنم ،نمي دونم چرا كسي نمي فهمد من چه شدم ؟بعضي حرفهايي را به كسي  نمي تواني بزني ! حرفها بعضي حرفها را هم كه ميزني كسي نمي فهمد.!

ميدوني چرا؟ چون همدردت نيست ...فقط يك سر تكان مي دهد ميگه :آخه ي طوري نيست درست ميشه ،صبر كن ،خدا كمكت ميكنه..!

آخه اگر خدا مي خواست به من بي چاره كمك كنه كه كرده بود ! 

آخه يكي نيست بگه آهاي تو كه دلت خوشه،تو كه صدات از جاي گرم مياد ،توكه تا حالا هرچي خواستي خدا بهت داده ،  آهاي

با تو هستم !!!؟ چي داري بگي به من كه 28 سال از عمرم را با شكست طي كردم ؟ چي ميگي به من كه هميشه دستهام به طرف

خدا بوده و بهش التماس مي كردم كه اين دفعه ديگه تنهام نگذار؟چي داري بگي به من كه هميشه شكستم ؟ من ديگه طاقت نداشتم ولي بازم شكستم !

حالا ديگه هيچي ندارم ! نه مي توانم سرم را جلو خانواده ام بلند كنم نه هيچ كسي!!!!

مي دوني يكبار يك عزيزي بهم گفت : اگه دوباره شكستي چي ميشه؟

گفتم : من شكستم ،دفعه اولم نيست كه ميشكنم ،ولي ديگه بلند نمي شم.، ..........ديگه تمام شدم ، شايد زنده باشم ولي آدم نيستم ، يعني روح ندارم

و اين تازماني است كه ديگه طاقت نيارم ،اون موقع خودم ميروم پيش خدا و ميشينم روبروش و بازخواستش مي كنم ......

آخه من به اين كوچولويي ،مهرباني،سادگي ،چراباهام اين كار را مي كني ؟ مگه بقيه نيستن كه همه گناهي ميكنن ولي تو

دودستي به اونا كمك ميكني ؟ مگه من بنده تو نيستم ؟اگه حكمت اينه كه براي آدمهاي گناهكار همه چيز فراهم كني ،باشه

بسم الله من هم از فردا ميزنم تو وادي خلاف و گناه و ....ببينم چي مي كني؟

ديوانه شدم مگه نه ؟ ولي ديگه آخر خطم ! دارم تمام ميشم ، تمام ، تمام .......

نمي دونم فقط مي دونم تمام شدم .................

تو نيستي كه ببيني
 چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاري است
 چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست
چگونه جاي تو در جان زندگي سبز است
هنوز پنجره باز است
تو از بلندي ايوان به باغ مي نگري
درخت ها و چمن ها و شمعداني ها
به آن ترنم شيرين به آن تبسم مهر
به آن نگاه پر از آفتاب مي نگرند
تمام گنجشكان
كه درنبودن تو
 مرا به باد ملامت گرفته اند
ترا به نام صدا مي كنند
هنوز نقش ترا از قراز گنبد كاج
كنار باغچه
زير درخت ها لب حوض
درون آينه پاك آب مي نگرند
تو نيستي كه ببيني چگونه پيچيده است
طنين شعر تو مگاه تو درترانه من
تو نيستي كه بيبني چگونه مي گردد
 نسيم روح تو در باغ بي جوانه من
چه نيمه شب ها كز پاره هاي ابر سپيد
به روي لوح سپهر
ترا چنانكه دلم خواسته است ساخته ام
چه نيمه شب ها وقتي كه ابر بازيگر
هزار چهره به هر لحظه مي كند تصوير
به چشم همزدني
ميان آن همه صورت ترا شناخته ام
به خواب مي ماند
تنها به خواب مي ماند
 چراغ آينه ديوار بي تو غمگينند
تو نيستي كه ببيني
 چگونه با ديوار
به مهرباني يك دوست از تو مي گويم
تو نيستي كه ببيني چگونه از ديوار
 جواب مي شنوم
تو نيستي كه ببيني چگونه دور از تو
به روي هرچه ديرن خانه ست
غبار سربي اندوه بال گسترده است
 تو نيستي كه ببيني دل رميده من
بجز تو ياد همه چيز را رهاكرده است
غروب هاي غريب
 در اين رواق نياز
پرنده ساكت و غمگين
ستاره بيمار است
دو چشم خسته من
 در اين اميد عبث
دو شمع سوخته جان هميشه بيدار است
تو نيستي كه ببيني

دوباره فريدون مشيري......

نمي دونم چرا فقط شعر مي نويسم ، ولي بازم شعر ........