يا لطيف

... سلام. چهار روز از انتخاب دهمين رييس جمهور مي‌گذره و حضور قريب به 85 درصد مردم ايران در انتخابات بزرگترين دستاورد اين حماسه‌ي مردمي است. هرچند به قول عزيزي كه به من گفت چقدر حقوقت را اضافه كردن كه هم‌صنفهاي خودت را بفروشي ميدونم با اين نوشته هم متهم به چنين مطالبي خواهم شد، اما وظيفه ي خودم مي‌دونم مطالبي را بنويسم. لازمه جهت اطلاع عرض كنم حقوق دريافتي بنده با سابقه‌ي كار 12 سال و مدرك ليسانس و افزايش بر اساس نرخ تورم 15درصد شد 400 تومن كه دعا مي‌كنم اين اضافه‌ي حقوق بخاطر فروختن هم‌صنفي‌هام نبوده‌باشه.

و اما...  بخاطر دارم اولين روزهايي كه زمزمه‌ي ورود آقاي موسوي به عرصه‌ي انتخابات را شنيدم نزد يكي دوتا از همكارام گفتم انتخاب براي من سخت شد و خدا را بر اين مطلب گواه مي‌گيرم كه براي مدتي مردد بودم كه بين آقاي احمدي‌نژاد و آقاي موسوي كدوم يكي را انتخاب كنم. البته مطالبي انتقادي از زمان ايشون در خاطرم بود ولي با توجه به شرايط اون زمان و بحث جنگ و سختي‌هاي اون در كل آقاي موسوي در خاطرم شخص عزيز و بزرگواري بودن. كم‌كم با داغ شدن عرصه‌ي تلبيغات و فعاليت‌هاي كانديداها در روزنامه‌ها سخنراني‌هاي آقاي موسوي را مي‌خوندم و بيشتر پيگير اين بودم كه برنامه‌هاي ايشون براي آينده‌ي بخش اجرايي كشور چيه. ولي هرچي سخنراني‌هاي ايشون و مصاحبه‌هاشون را خوندم ديدم صرفا انتقاد به دولت فعليه. در همين ايام از لابلاي اخبار انتخابات متوجه شدم اعضاي مركزي بعضي احزاب پشت سر ايشون به عنوان حامي قرار گرفته‌اند كه زماني خود در مسند اجرا بودن و متاسفانه نمره‌هاي قابل قبولي نداشتن. ديدن اسامي اين افراد خاطرات دولت اصلاحات را براي من زنده كرد. جالبه بگم اولين بار نام آقاي خاتمي را در يكي از كوچه‌هاي سعادت آباد تهران شنيدم اون هم از شخصي كه از پنجره‌ي يك ميني‌بوس گوجه‌اي را به سمت من پرتاب كرد و داد زد خاتمي. خانمم كه ترك موتور نشسته بود پرسيد خاتمي كيه؟ گفتم نمي‌شناسمش. البته بعدها ديدم كه ايشون شخصيتي كاملا متفاوت از طرفدارانشون دارن. خلاصه كه هرچي اومديم جلوتر گزينه‌ي آقاي موسوي در ذهنم ضعيف و ضعيف‌تر شد. چون ايشون فقط دولت فعلي را مي‌كوبيدند و دم از احساس خطر مي‌زدن. براي من كه به خاطر شغلم در طول دوسال حضورم در اصفهان خيلي از روستاهاي دور و نزديك را رفته بودم و آثار فعاليت‌هاي آقاي احمدي‌نژاد را از نزديك ديده بودم اين سياه‌نمايي فراتر از واقعيات موجود بود و بعد ديدم برنامه‌هاي اين دولت را هم با ادبيات ديگري دارن زير سوال مي‌برن. تخصيص سهام عدالت به دهك‌هاي پايين اسمش شد گداپروري. بحث انرژي هسته‌اي شد كاري بي‌ارزش. سفرهاي استاني همينطور. اعلام مواضع صريح امام در محافل بين‌المللي شد تيره‌كردن روابط خارجي و ديدگاه‌هاي انقلابي آقاي احمدي‌نژاد شد خيالبافي. بگذريم كه هدفم از اين نوشته چيز ديگه‌ايه.

يك شب مونده به انتخابات با توجه به شناخت جزئي ( در حد خودم) از اقبال عمومي مردم كه منتج از ديدگاه روستاييان و مردم شهرهاي كوچك و تصاوير استقبال مردم از آقاي احمدي نژاد در شهرهاي مختلف بود و حتي تصاوير حضور باورنكردني مردم تبريز كه گفته شده بود دوتا آذربايجان صد در صد موسوي هستند منو بر اون داشت كه سراغ سايت مركز آمار ايران برم و براي خودم راي اين چهار كانديدا را بررسي كنم. به عنوان مثال جمعيت روستايي 24 ميليون نفر بودن و بر اساس 46 ميليون از 70 ميليون مي‌شد 15 ميليون واجد شرايط راي دادن در روستاها و من احتمال مي‌دادم با توجه به بحث دريافت سهام عدالت. احداث ورزشگاه‌ها و راه‌سازي وسيع براي اونها حدود 80 درصدشون به آقاي احمدي نژاد راي بدن. همينطور آمار را در شهرهاي كوچك و مراكز استانها گرفتم و با حدس‌هاي درصدي با توجه به قوميت‌ها استقبال‌ها و چند فاكتور ديگه گرفتم و آراء را اينطوري پيش بيني كردم.

بد بينانه ( از ديدگاه طرفدار آقاي احمدي نژاد) 18 ميليون آقاي احمدي نژاد – 13 ميليون آقاي موسوي – 2 ميليون آقاي كروبي و 2 ميليون آقاي رضايي با احتساب حضور 35 ميليوني

خوش‌بينانه ( با همان ديدگاه) 21 ميليون آقاي احمدي نژاد – 10 ميليون آقاي موسوي و آن دو عزيز ديگه نفري 2 ميليون

اما با حضور حدود 40 ميليون نفر نتايج آن شد كه ديديد. من در مقامي نيستم كه بخوام رد يا تاييد كنم اما بيني و بين الله آنچه در شعب مختلف راي ديدم حضور حتمي نمايندگان حداقل دو كانديداي مطرح بود و حضور بي‌سابقه ي مردم.

جالبه كه در اولين دوره‌ي حضور آقاي خاتمي هم راي 20 ميليوني ايشان را پيش‌بيني كردم. چون در اطرافم اكثريت بالايي راي‌شون آقاي خاتمي بود. به عنوان مثال در كارگاهي كه من كار مي‌كردم از 30 نفر كارگر و مهندس و تكنسين 4 نفر راي‌مون غير از آقاي خاتمي بود و بقيه همه خاتمي.

متاسفانه بعد از اعلام نتايج خبرهاي پراكنده‌اي از ناآرامي‌ها به گوش رسيد و بيانيه‌هاي كانديداهاي محترم را خوندم و بعد در خبرها ديدم كه مغازه‌هاي مردم را غارت كرده‌اند و شيشه‌هاي منازل مردم را شكسته‌اند و اين ناآرامي‌ها را در اصفهان هم از نزديك ديدم و حتي شنيدم در يكي از دانشگاه‌ها خودرو آتيش زدن و شيشه شكستن. همين چند دقيقه قبل هم يكي از دوستان تماس گرفت و گفت امشب هم ... مي‌خوام بگم هرگز به خودم اجازه نميدم براي لحظه‌اي فكر كنم كه اين كارها توسط طرفداران كانديدايي خاص بشه و چون از نزديك شاهد صحنه‌هاي رقابتي تنگاتنگ اما بدون درگيري طرفداران كانديداها بودم مطمئنم اين كارها توسط عده‌اي فرصت طلب داره صورت مي‌گيره. البته آتش زدن خودرو در يك دانشگاه هم بيشتر شبيه يه شوخيه چون دانشجو ميدونه كه هرچي به بيت‌المال ضربه بخوره تاوانش از بيت‌المال بايد داده بشه. و البته ايمان دارم اين حوادث متاسفانه تلخ كه كم‌كم داره شيريني انتخابات با حضور حداكثري را زيرسوال مي‌بره با برخورد لازم دستگاه‌هاي مجري و حافظ قانون و مردم خوبمون به زودي جمع ميشه.

نكته ي پاياني‌ اين پست اينكه همونطور كه در پست قبلي گفتم همه‌ي اين چهار كانديدا عزيز و بزرگوارند و اگربنده تا روز انتخابات طرفدار آقاي احمدي‌نژاد بودم از روز معرفي ايشون به عنوان رييس‌جمهور منتخب يكي از منتقدان ايشون هستم و در پست‌هاي بعدي سعي مي‌كنم با ديدي نقادانه عملكرد دولت جديد را بررسي كنم و بنويسم. شايد نوشته‌هاي من يه‌جوري به سمع و نظر مسئولان امر برسه و راهي باشه براي بهبود اوضاع عمومي جامعه و كشورمون. در اين راه دست همه‌ي عزيزاني كه بخوان همكاري كنند را صميمانه مي‌فشارم.

به عنوان يك شهروند ايراني كوچيك همه خواهش مي‌كنم بياييد به كمك هم گامي هرچند كوچيك در راه اعتلاي كشورمون برداريم. مطمئنم درست عين تك راي‌هامون كه قطره قطره شد 39 ميليون گام‌هامون هم قطره قطره گامي بلند خواهد شد براي رشد و تعالي و پيشرفت كشور انشاء الله.

ياعلي مدد

یا لطیف

سلام. قبل از هرچیزی بگم که من دوستای اینترنتیم را مثل خواهر و برادرهای خودم دوست دارم و به هیچ وجه دوست ندارم نوشته هام باعث ناراحتی شون بشه. تا این حد که برای زدن این پست خیلی با خودم کلنجار رفتم ولی خوب یه وقتایی احساس وظیفه می کنی در مقابل بعضی مسائل و نمی تونی ساکت بشینی.

خواستم کمی در مورد انتخابات صحبت کنم. فقط امیدوارم کسی از من دلخور نشه. این چهارتا نامزدی که معرفی شدن برای انتخاب رییس جمهور هرچهارتایی شون عزیز و قابل احترام هستن و بی انصافیه که بگیم برای انقلاب و نظام کاری نکردن. اما عقل حکم می کنه که بهترین گزینه را انتخاب کنیم. گمون نکنم خیلی نیاز به زنده باد و مرده باد هم باشه. و گمون نکنم اونقدر ارزش داشته باشه که بخاطر یه کاندیدا یقه پاره کنیم و بزنیم توی سر هم. چون سیستم برنامه ریزی کشور به نحویه که هر رییس جمهوری بیاد راس کار باید بر اساس اون برنامه ریزی ها کار بکنه. یعنی یه سند چشم انداز بیست ساله داریم و یه طرح که بنام 5 ساله ی اول و دوم و ... در حال اجراست. این از این. اما هر کدوم از چهار نامزد شیوه های خاص خودشون را دارن. بیایم ببینیم کی برنامه اش منسجم تره. کی خیلی اهل قیل و قال و انتقاد از این و اون نیست و عوضش اهل برنامه است. کی خودش را از ملت جدا نمی دونه و کی با سرمایه داران و ثروتمندان دم خور نیست. کی تموم کشور ایران را یکسان می بینه و هیئت دولت و دولت را منحصر به تهران نمی دونه. کی به چهارگوشه ی مملکت سر می زنه و آمار همه جا را داره.

دوستان خواهران برادران خوبم. من توی انتخابات قبلی کار و زندگیم را تعطیل کردم و به کمک یکی دوتا دوستان دیگه ستاد مردمی زدیم برای دکتر احمدی نژاد. برامون مهم نبود که قیافه ی جذاب و زیبایی دارن یا نه. برامون مهم نبود که لباس ساده می پوشن یا نه و برامون مهم نبود که شایعه شده با اومدن ایشون بین کلاس های دانشگاه وسط دختر پسرها پارتیشن می بندن و حتی جداسازی پیاده روها برای عبور مجزای خانم ها و آقایون!!!!! تازه بعدا دیدیم که ایشون برای ورود خانم ها به ورزشگاه ها با رعایت اصول و شرایطی  تصمیماتی هم داشتن که بنا به دلایلی محقق نشد. اما چیزی که برامون مهم بود این بود که دغدغه ی روستاهای دور افتاده را هم داره. بدش میاد که ایران از ترس اروپا و آمریکا فعالیت های صلح آمیز هسته ای را تعطیل کنه و تموم کارخونه هاش پلمپ بخوره. بدش می اومد که از موضعی صحبت کنیم که فلان سیاستمدار آمریکایی یا انگلیسی برگرده بگه ما میوه ی اشغال عراق را در سعدآباد چیدیم. ایرانی جماعت عزت و غرور ملیش را با هیچ چیزی عوض نمی کنه. چه برسه که زبونم لال ببینیم کشور ما عاقبتش مثل روزهای برزخی عراق و افغانستان بشه.

دوستان من به واسطه ی شغلی که دارم توی همین استان اصفهان خیلی از روستاها را رفتم و میرم. خدا گواهه که آثار خدمت این آقا در این چهارسال کاملا نمود داره و مشخصه که کار شده. پشتکوه دوم شهرستان فریدونشهر را می دونید کجاست؟ ... توی این چهارسال تا آخرین روستا مسیرش آسفالت شده. توی خیلی از روستاها سالن ورزشی ساخته شده. درصد ساخت و ساز در روستاها آمار قابل توجهی داره.

این چند نکته آخرم هم فقط جهت یادآوری...

تکمیل چرخه ی سوخت و دستیابی به فن آوری صلح آمیز هسته ای در این دولت اتفاق افتاد در حالی که ایشون زمانی دولت را تحویل گرفتن که حتی اره برقی نطنز هم پلمپ شده بود.

ماهواره ی امید با همه ی تبلیغات منفی در همین دولت به فضا پرتاب شد

بالای بیست هزار اختراع در دوره ی همین دولت ثبت شد

در این دولت تلاش برای کسب علم بود نه درگیری سیاسی بین دانشجویان و حوادثی امثال حوادث کوی دانشگاه

در این دولت هیچ حزبی طلبکار و مدعی نبود چون این آقا از اول به جای رفتن زیر علم احزاب دستش را به طرف مردم کوچه و بازار دراز کرد.

در این دولت جلوی قاچاق میلیاردی بنزین از مرزهای کشور با اجرای سهمیه بندی گرفته شد

در این دولت سود بانکی کاهش پیدا کرد

و در این دولت دوتا جنگ خارج از مرزهای ایران رخ داد که در اصل چنگ و دندون نشون دادن اسراییل به ایران بود و نتیجه اش را هم دیدید.

سرتون را درد نمیارم. هرکسی آزاده به هرکی دوست داره رای بده و حتی رای نده. اما اما اما... دار و دسته بازی و جو زده شدن و هواداری بدون مطالعه چیزیه که خسران دنیا و آخرت را داره.

بیایم مرد و مردونه به هرکی رای میدیم با مطالعه و تحقیق باشه تا در اثر القائات و جوگیر شدن و احساس.

شرمنده اگه باعث رنجش خاطر بعضی عزیزان شدم. التماس دعا و یاعلی مدد

یا لطیف.

سلام. خیلی سخت خیلی عذاب آور و خیلی تلخ اما گذشت. خوبیش به اینه که گذشت. یادمه سرباز که بودیم زیر لبه ی کلاه با لاک غلط گیر می نوشتیم: چون می گذرد غمی نیست. البته در آنچه توی این دوماه و نیم بر من گذشت غم بود و هنوز هم هست ولی خوب شرایط خیلی بهتر شد. من اینترنت را دوست دارم. دوستان اینترنتی خواهر و برادرهای خوبم را دوست دارم و می دونم برام دعا کردن. آخه من هم خیلی وقت ها حتی با خوندن یه آف یا یه کامنت که دوستی التماس دعا داشته دعاش کردم. و می دونم این محبت یکطرفه نبوده و نخواهد بود. دوستان خوبم از همه تون ممنونم. از خدا می خوام کمکتون کنه تا همواره در زندگی شاد و پیروز و موفق باشید. اینا را گفتم تا حرف اصلیم را بزنم. خواستم بگم هرچند مشکلی که پیش اومده بود را به طور سربسته گفتم و طلب دعا کردم اما این دلیل بر بی اعتمادی من به دوستان نبود. بلکه صرفا بخاطر این بود که هر مطلبی قابلیت طرح در اینترنت را نداره.  کامنت های این چند وقت که اکثرا دلداری و روحیه و امیدواری دادن بود به من خیلی جون می داد. وقتی می دیدم که یکی اومده وقت گذاشته و بعد از خوندن متن تلاش کرده به من آرامش بده حس خوبی بهم دست می داد. همینقدر که می دیدم دوستانم فراموشم نکرده اند برام جای امیدواری بود.

وظیفه ی خودم می دونم یاد کنم از سردار شهید حاج احمد کاظمی که خدا روحش را شاد کنه. این چند وقت خیلی رفتم سرمزارش. خیلی باهاش درد دل کردم و می دونم که جوابم را هم داد. دوستان به خدا از ته دل میگم شهیدان زنده اند این نص صریح قرآنه. وقتی سر مزارشون حاضر میشید سلام کنید و بدونید جواب سلامتون را میدن. من در نهایت درماندگی یه روز رفتم یه جایی استخاره کنم که جور نشد کار نداریم داستانش طولانیه. اما وقتی از اونجا اومدم بیرون بدجوری دلم شکست. سوار موتور شدم که برگردم سرکارم توی راه با صدای بلند می گفتم خدا اگه یه بنده ای بخواد باهات حرف بزنه کجا باید بره؟ و بعد ناخودآگاه ضمیرم به یاد شهید کاظمی افتاد و رفتم اونجا... نمیدونم همون شب یا شب بعدش بود که واسه یکی از شهدای فامیل ختم انعام خوندم و فاتحه نثار روحش کردم. همون شب یه خواب دیدم و پیغام شهید بهم رسید و دیگه عزمم را جزم کردم و ...

دوستان ما بنده های ذلیل و ناتوان خداییم که یه وقتایی بدجوری دستمون از همه جا کوتاه میشه. این طور وقتا کمک به هم را فراموش نکنیم و دعا برای همدیگه را که خداوند فرموده سلاح مومن دعاست. اینجور وقتا توسل و توکل و ائمه و شهداء را فراموش نکنیم.

اومده بودم یه چیز دیگه بنویسم ولی نمی دونم چرا این مطالب اومد روی زبونم. حتما قسمت و حکمت این بوده.

باز هم تشکر از همه ی شما خوبان که این ایام برام دعا کردین. الهی که خدا به حق تمام مقدسات عالم همه ی شما را سعادتمند و  عاقبت به خیر کنه.

الهی ما را آن ده که ما را آن به

***

التماس دعا و یاعلی مدد

بسم الله الرحمن الرحيم

يا لطيف

حضرت دوست سلام

سلامي از روي شرمندگي و روسياهي. سلام به تو كه هرگز بندگانت را فراموش نمي‌كني. شب از نيمه گذشته و من در اين خلوت شب اومدم تا تنهاي تنها با تو صحبت كنم. قبل از هرچيز از تو بخاطر اين چند روز عصبانيت و ناراحتي هام عذر خواهي مي‌كنم. ميگم استغفروالله ربي و اتوب اليه.

ميدونم بخشنده اي و مي‌بخشي پس عذرم را قبول كن. بخاطر تموم حرفام ازت عذر مي‌خوام. كفر گفتم و ناسپاسي كردم منو ببخش. امشب اومدم مثل هميشه با نام حضرت دوست صدات بزنم و بگم هرچي شد حتما خيري در اون بود و اگه حتي باعث شد كه آبروي من خدشه‌دار بشه چون هدفم و نيتم خير بوده حتما حكمتي بوده. مي‌دونم تو بد بنده‌هاتو نمي‌خواي و اين جريان هم حكمتي درش بوده. خدايا منو ببخش. خدايا كمكم كن تا از فردا اگه عمري باقي بود مثل مرد عين گذشته‌ها در مقابل مشكلات ايستادگي كنم و به جنگشون برم و سعي كنم به بهترين راه و روش موانع را از پيش پا بردارم و جلوي اين آسيب و ضرر را از اين به بعد بگيرم. خدايا هركي ندونه تو شاهدي كه من مي‌خواستم ثواب كنم. عين دفعات قبل. خوب چه ميشه كرد از اون همه واسطه بودن كه به لطف تو ختم به خير شدند اين يكي اينجوري شد. بازم ميگم حتما مصلحت و حكمتي در كار بود. شايد هم من چشمام به خواب غفلت رفتند و برخي حقايق را نديدم. به هر حال اتفاقي كه نبايد افتاد و من هم به سهم خودم مقصرم.

خدايا در اين سكوت و تاريكي شب كه منم و تو مي‌خوام بهت بگم درهاي رحمتت را كه بر همه‌ي بندگانت باز هست بر ما نبندي. مي‌خوام بگم كمكمون كن تا اين مشكل را به بهترين راه حل كنيم. ياري‌مون كن و بهترين راهي كه ممكنه را پيش پامون بذار تا بتونيم از اين تندباد ناخواسته به سلامت بيرون بريم. خدايا خودت شاهدي كه من بد هيچكي را نمي‌خوام پس كمكم كن راهي علامتي نشونه‌اي جلوي من بذار و بهم بفهمون چكار كنم. بهم ياد بده كه وظيفه‌ام چيه و ياريم كن تا به بهترين نحو به اون وظيفه عمل كنم. خدايا اعتراف مي‌كنم كه اگه خيلي نعمت‌ها را ازش محروم شدم عوضش خيلي نعمت‌هاي ديگه بهم داده‌اي. و بزرگترين نعمت تو به من قلبي‌است كه براي يك آن هم نتونسته بد كسي را بخواد. حتي دشمنانم را. ازت ممنونم.

خدا خدا خدا كمكم كن. منم اشك‌هاي نيمه‌شبم را دوست دارم. من قلب سرشار از احساسم را دوست دارم. اينها بزرگترين نعمتهاي منه. خدا خدا خدا سال 88 را با اشك و غم شروع كردم. ديدي كه هيچي از عيد نفهميدم ولي دعا كردم همه‌ي مردم نه تنها ايران بلكه تموم دنيا سالي سرشار از موفقيت و سلامتي داشته باشند. ديدي كه به هركي رسيدم گفتم انشاء الله خودت و خانواده‌ات در پناه امام زمان صحيح و سالم باشيد و سالي سرشار از موفقيت و شادكامي داشته باشيد. و دعا كردم اين سال سال ظهور آقامون باشه.

خدا خدا خدا ازت عاجزانه در خواست مي‌كنم كمكم كني و منو به وظايفم آگاه كني تا از اين امتحان و ابتلاي‌ سخت سربلند بيرون بيام. آبروم پيش مردم فاميل دوستان رفت بره پيش تو آبرو داشته باشم همون كافيه.

خدايا كمكم كن. به بدي‌هاي من نگاه نكن به خوبي خودت نگاه كن. به ناسپاسي من نگاه نكن به نعمت بخشي خودت نگاه كن.

اي كريمي كه از خزانه‌ي غيب گبر و ترسا وظيفه خور داري

دوستان را كجا كني محروم تو كه با دشمن اين نظر داري

منم ميگم حضرت دوست. اين يك دوست تنها را درياب. گناهانش را بنويس به حساب خودش و عذابش هم دست خودت ولي كمكش كن تا زير دين و مسئوليت كسي نمونه. خدايا كمكم كن و بهترين راه را نشونم بده تا بلكه به ياري خودت و به اميد لطف تو بتونم بهترين راه را برم و بهترين كار را بكنم تا انشاء الله اين قضيه ختم به خير بشه.

آمين يا رب العالمين.

دوستان خوب زنده‌رودي من. خواهران و برادران خوب و مهربانم. عاجزانه از شما التماس دعا دارم. توي نماز توي دعا توي اماكن زيارتي و هرجايي كه اشكي حاصل شد و قلب پاكتون سيمش به خدا متصل شد اين بنده‌ي كمترين و روسياه نزد خداي خود را هم از دعا محروم نكنيد.

شايد مدتي نيام نت و وبلاگ نويسي. دعام كنيد بتونم مشكل پيش آمده را به بهترين نحو در حد وسع و امكان خودم به سوي بهترين مقدر الهي سوق بدم.

شرمند از بابت زحمت‌هام. باز هم التماس دعا و ياعلي مدد.

یا لطیف

... خدایا این درد را به کجا ببرم که تو بهتر از هرکسی می دونی کاری که من انجام دادم به قصد قربت و رضای تو بود. و مگه خودت توی قرآن دستور ندادی که بنده هات در این امر خیر گام بردارن؟ خدایا تو که می دونستی ( مگه علام الغیوب نیستی؟ ) تو که می دونستی به اینجاها می کشه. چرا یه جایی اون اوایل گوش من احمق را نکشیدی تا اینجوری باعث بدبختی یکی نشم؟ که امروز که نه تا آخر عمرم خودم را لعن و نفرین کنم که بچه ی مردم را سیاه بخت کردم رفت پی کارش. سزای کسی که در راه عمل به احکام تو عمل کنه اینه؟

قبول دارم من آدم خوبی نیستم. بنده ی خوبی نیستم. اصلا هرچی تو بگی من همونم. گیرم که خواستی در قبال بدی های من اینجوری دمار از روزگار من دربیاری. خوب این که عادلانه نیست که برای بیچاره کردن من یکی دیگه هم بسوزه. و تو کاری که عادلانه نباشه انجام نمیدی.

می دونم این نوشته هامم توی پرونده ی اعمالم می زنی به حساب ناشکری و واسه همینا هم یه جایی باز پدرم را درمیاری اما بذار بگم. چون دارم دیوونه میشم دارم کم میارم دارم از همه چی برمی گردم. بذار بگم که تو اگه اراده می کردی می تونستی جلوی این قضیه را از همون اول بگیری و نذاری باعث بدبختی یه خانواده بشم.

از روزهای سختی که در پیش دارم نمی ترسم و از حرفهایی که خواهند زد. چرا که هرکی هرچی بهم بگه حق داره. از هیچکدوم از اینها نمی ترسم من فقط از...

میگن از رگ گردن به ما نزدیکتری. میگن دعایی نیست که برگردونی و هردعایی را به وقتش اجابت می کنی. میگن از مادر به بنده هات مهربون تری . میگن هیچ کاری از تو بی حکمت و مصلحت نیست. میگن تا نباشد امر حق برگی نیفتد از درخت.

من نتونستم بفهمم چرا باید این اتفاق می افتاد و این آتش خانمان سوز توی زندگی من می افتاد. اتفاقی که اگه خدای ناکرده خدای ناکرده زنده موندم تا آخر عمرم باید شرمنده ی یه فامیل باشم.

اینم حرف آخرم هرچند تو کار خودت را می کنی اونم اینکه :  مرگ منو برسون... مرگ منو برسون... مرگ منو برسون

گمون نکنم اجابت این دعا خیلی برات سخت باشه. کافیه یکی از همین روزها که با موتور دارم میام سرکار یکی بپیچه جلوی من و یه تصادف و یه ضربه ی مغزی و یاعلی مدد...

یا لطیف

.

... سلام

.

یه سخنرانی از دکتر انوشه گوش کردم آخر سخنرانیش مطلب قشنگی گفت حیفم اومد شما بی بهره

.بمونید

.

حافظ شیراز میگه:

.

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را ... به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

.

امیر نظام گروسی در جواب حافظ میگه:

.

اگر آن کرد گروسی بدست آرد دل ما را ... به خال هندویش بخشم تن و جان و سر و پا را

.

جوانمردی بدان باشد که ملک خویشتن بخشی ... نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

.

من در جواب امیر نظام گروسی گفتم:

.

اگر آن مه رخ تهران بدست آرد دل ما را ... به لبخند ترش بخشم تمام روح و معنا را

.

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند ... نه بر آن دلبر شیرین که شور افکنده دنیا را

.

***

.

برید حال کنید با این حکایت. خاصه دو گروه

.

یکی اونایی که بچه تهرانند و عشق یه مجنونی هستند.

.

یکی اونایی که مجنونند و عشقشون بچه تهرانه

.

***

.

واسه مام خدا بزرگه ...

.

یاعلی مدد

یا لطیف

... سلام.

من همیشه اینطور می گفتم :

اگه تو باشی و اونی که داری براش می میری و یه جاده وسط درختان پاییزی که انتها نداره... خیلی ناشکری که بازم از خدا چیزی بخوای.

حالا امروز توی وبلاگ قلب سنگی برخوردم به این متن زیبا :

باران باشد،تو باشی،

یک خیابان بی انتها باشد

به دنیا می گویم :......   خدا حافظ

***

بوی محرمش میاد ...

التماس دعا و یاعلی مدد

يالطيف

... سلام. اگه خدا بخواد و چشم نخورم انگار قراره يه مدتي سرم خلوت باشه. واسه همين تصميم گرفتم يه مقدار بيشتر واسه اين وبلاگ وقت بذارم. در اين راستا مي‌خوام يه سري مسائل را مطرح كنم و حتي اگه قرار شد چيزي به چالش كشيده بشه بكشونم و راجع بهشون صحبت كنيم. مي‌خوام تست بزنم ببينم ميشه با يه گل بهار را آورد يا نه. راستش اين ضرب‌المثل هميشه منو غلغلك داده و با اينكه عجيب شيفته‌ي ادبيات عامه و مخصوصا ضرب‌المثل‌ها هستم اين يكي تو كتم (( به فتح كاف، آخه من هيچوقت كت ( به ضم كاف) نمي پوشم )) نميره. البته تقريبا مطمئنم  آقا تربچه احتمالا بياد و بنويسه خيلي مدادي. يا اينكه آبجي رويا طاقت نيارند و در برافراشتن علم مخالفت با موضوع يه تشري هم به بنده بزنند و يا دوستان ديگه. با اين وجود گمون مي‌كنم بايد راجع به بعضي مسائل گفتگو كنيم بحث كنيم. هرچي نباشه ما هم يك شهروند ايراني هستيم و داراي عقايد و نظرات خاص خودمون. قبلا از همه‌ي عزيزاني كه در مباحث آتي كمك مي‌كنند صميمانه تشكر مي‌كنم و يه خواهشي هم دارم كه در هر پست تكرارش خواهم كرد. اونم اينكه:

 خداي ناكرده به شخص يا اشخاصي توهين نكنيم تا نشون بديم ظرفيت بحث را داريم و شخصيتمون اونقدر پخته و جا افتاده هست كه در بحث از كوره در نريم.

براي آغاز بحث سه تا موضوع را مطرح مي‌كنم يعني در اصل به راي مي‌ذارم اميد كه همكاري كنيد و ترتيب اهميت را شما انتخاب كنيد.

1- آيا اگه با يك گل بهار نميشه ما هم بي‌خيال بشيم و تن به وضعيت موجود بديم؟ ( مثال: عبور از چراغ قرمز - رعايت حق ديگران )

2- اصلاح ساختارهاي مختلف ( اقتصادي - اخلاقي - علمي - اجتماعي و . . . ) در هرم مسئولان - مردم از بالا به پايين اصلا مي‌شود يا از پايين به بالا؟

3- بررسي اوضاع( اقتصادي - اجتماعي - فرهنگي ) روز و عملكردها.

منتظر كامنت‌هاي شما هستم

ياعلي مدد.

یا لطیف

... سلام

این چهارمین باری است که میام اینجا یه پست بزنم و در مورد روز تولدم مطلبی را بنویسم. اما . . .

یه جفت چشم هست که بعد میاد و می خونه و گریه می کنه. این تنها چیزیه که اجازه نمیده بنویسم. میدونید این روزها دیدن صحنه های دفاع مقدس و اون آدمای آسمونی که رفتند بدجوری دلم را هوایی کرده. توی این ماه هم ... بگذریم . هرچی نگیم راحت تریم هم نویسنده وهم خواننده.

یه چیزی هم به رسم وظیفه بگم و اون هم قدردانی از عزیزیه که واسه روز تولدم توی کامنت های پست قبلی سنگ تموم گذاشته و فقط می تونم بگم که شرمنده ام شرمنده. حالا نخواسته اسمش را بنویسه خیالی نیست. همین قدر که خودش میگه یکی مثل خودمه کافیه هرچند من دعا می کنم هرگز مثل من نباشه. من بدجوری اوضاعم بی ریخته. از طیبه هم بخاطر تبریکش تشکر می کنم. الهی به حق این ماه عزیز سفید بخت بشه این آبجی خوب و مهربون.

خلاصه که اینم واسه ما وبلاگ نمیشه . وبلاگی که نتونی توش دردت را بنویسی.

بازم بگذریم. الهی دلاتون سرسبز و آسمونی باشه. بازم از لطف « یکی مثل خودم » ممنونم و دعا می کنم صد و بیست سال از خدا عمر باعزت بگیره و در کنار خانواده اش روزگار خوشی را سپری کنه.

حالم اصلا خوب نیست.

یاعلی مدد