نمی دونستم آدم ها هم تاریخ مصرف دارن !

وقتی تاریخ انقضاشون نزدیک شد یا ازش رد شد اینجوری می شه که حالا شده .

متاسفم،

برای همه ی باورها، رویاها و دلخوشی های کاذبی که خواسته یا ناخواسته برای یک دل تنها پیش میاد.

و چه تلخه باور این فاجعه.

این را از محتویات جا مانده در " امانتی " فهمیدم و حس کردم که دلخوشی های واهی چقدر احمقانه ست ! و من چه احمقانه باز هم خودم را به کوچه ی علی چپ می زنم.

باز هم اون اس ام اس دردناک را مرور کردم و به خودم یادآوری کردم که : به چیزی که مال تو نیست، دل نبند.

پ.ن.1

اگه زیاد هم خودت را به خریت بزنی ، خودت هم باورت می شه !

پ.ن.2

مه هم مثل بارون قشنگ و دوست داشتنیه، اینو امروز بیش از همیشه لمس کردم.

پ.ن.3

بذار خدا برات تصمیم بگیره، شاید یه جوری، یه جایی، یه روزی، یه کسی، یه چیزی

صبر داشته باش ...

در هر تصمیمی به قلبتون مراجعه کنيد.    

قلب، خطا  نمی ره،  

اگه می گه نه به زور وادارش  نکنين که بپذيره،  

اگه گفت نه یعنی نه،  

و اگه می گه آره به اون گوش کنین. 

پ.ن.

زندگي جيره ي مختصريست مثل يک فنجان چاي ،

و کنارش عشق است مثل يک حبه قند ،

زندگي را باعشق نوش جان بايد کرد ...

Dont Worry

فکر کنم این آرزو رو یه بار دیگه هم کردم !

ای کاش سرنوشت، جز این می نوشت ...

اگه از من بپرسن قشنگ ترین روز زندگیت ؟!

می گم :

سوم بهمن ماه 1388

(بدون شرح) !! 

از خداوند دوستی بخواه که به روزهایت تلاش و به شبهایت آرامش بخشد ...     " خبران خلیل جبران  "

(پیدا کردن چنین کسی یه کم زیادی سخت نیست ؟!) 

فعلاً همه چی رو به راهه ...

کاش همیشه در سفر بودی !!!

نکته ي اول :

ديروز صبح که از خونه زدم بيرون همه جا خيس بود، يعني ديشب بارون باريده بود !

و من فکر کردم که : با هيچ باروني رد پات از کوچه هاي قلبم پاک نمي شه دوست جون ...

نکته ي دوم :

بارونو دوست دارم رفيق

چون تو رو يادم مياره

حس مي کنم پيش توام

وقتي که بارون مي باره ...

نکته ي سوم :

با ما به از اين باش که با خلق جهاني !

و نکته ي آخر :

...

( اينو ديگه بايد در گوشي بهت بگم ! )

ما معمولاً وقتی با چالش یا مسئله اي مواجه می شیم، همیشه می خوایم اطلاعات بیشتری دربارۀ اون جمع کنیم و فکر می کنیم که این اطلاعات برای حل اون مسئله یا چالش مفیده. اما بعضي وقتا، هر چي اطلاعات بیشتری دریافت کنیم، ترس و احتیاطمون هم نسبت به اون بیشتر می شه.

با این اطلاعات منفی، موانع در راه حل مسائل بیشتر می شه و اعتماد به نفس ما هم فرسایش پیدا می کنه. 

این باعث می شه که بی هراس و تردید، برای حل اون تلاش کنیم.

می تونيم بگيم :  آشنایی کمتر، ترس کمتر هم هست.

نظر شما چیه ؟

یک روز صبح، چنگیزخان مغول و درباریانش برای شکار بیرون رفتند. همراهانش تیرو کمانشان را برداشتند و چنگیزخان شاهین محبوبش را روی ساعدش نشاند. شاهین از هر پیکانی دقیق تر و بهتر بود، چرا که می توانست در آسمان بالا برود و آنچه را ببیند که انسان نمی دید.

اما با وجود تمام شور و هیجان گروه، شکاری نکردند. چنگیزخان مایوس به اردو برگشت، اما برای آنکه ناکامی اش باعث تضعیف روحیه ی همراهانش نشود، از گروه جدا شد و تصمیم گرفت تنها قدم بزند.

بیشتر از حد در جنگل مانده بودند و نزدیک بود خان از خستگی و تشنگی از پا در بیاید. گرمای تابستان تمام جویبارها را خشکانده بود و آبی پیدا نمی کرد، تا اینکه – معجزه! – رگه ی آبی دید که از روی سنگی جلویش جاری بود.

خان شاهین را از روی بازویش بر زمین گذاشت و جام نقره ی کوچکش را که همیشه همراهش بود، برداشت. پرشدن جام مدت زیادی طول کشید، اما وقتی می خواست آن را به لبش نزدیک کند، شاهین بال زد و جام را از دست او بیرون انداخت.

چنگیز خان خشمگین شد، اما شاهین حیوان محبوبش بود، شاید او هم تشنه اش بود. جام را برداشت، خاک را از آن زدود و دوباره پرش کرد. اما جام تا نیمه پر نشده بود که شاهین دوباره آن را پرت کرد و آبش را بیرون ریخت.

چنگیزخان حیوانش را دوست داشت، اما می دانست نباید بگذارد کسی به هیچ شکلی به او بی احترامی کند، چرا که اگر کسی از دور این صحنه را می دید، بعد به سربازانش می گفت که فاتح کبیر نمی تواند یک پرنده ی ساده را مهار کند.

این بار شمشیر از غلاف بیرون کشید، جام را برداشت و شروع کرد به پر کردن آن. یک چشمش را به آب دوخته بود و دیگری را به شاهین. همین که جام پر شد و می خواست آن را بنوشد، شاهین دوباره بال زد و به طرف او حمله آورد. چنگیزخان با یک ضربه ی دقیق سینه ی شاهین را شکافت.

جریان آب خشک شده بود. چنگیزخان که مصمم بود به هر شکلی آب را بنوشد، از صخره بالا رفت تا سرچشمه را پیدا کند. اما در کمال تعجب متوجه شد که آن بالا برکه ی آب کوچکی است و وسط آن، یکی از سمی ترین مارهای منطقه مرده است. اگر از آب خورده بود، دیگر در میان زندگان نبود.

خان شاهین مرده اش را در آغوش گرفت و به اردوگاه برگشت. دستور داد مجسمه ی زرینی از این پرنده بسازند و روی یکی از بال هایش حک کنند :
 
یک دوست ، حتی وقتی کاری می کند که دوست ندارید ، هنوز دوست شماست
 
و بر بال دیگرش نوشتند :
 
هر عمل از روی خشم ، محکوم به شکست است

پ.ن.

بس کن رویا !

دست تو کوتاه و خرما بر نخیل ....................

 1. لبخند جذابتان می کند.

همه ما به سمت افرادیکه لبخند می زنند کشیده می شویم. لبخند یک کشش و جذبه فوری ایجاد می کند. دوست داریم نسبت به آنها شناخت پیدا کنیم.

2. لبخند حال و هوایتان را تغییر می دهد.  

دفعه بعدی که احساس بی حوصلگی و ناراحتی کردید، لبخند بزنید. لبخند به بدن حقه می زند.  

3. لبخند مسری است.  

لبخند زدن برایتان شادی می آورد. با لبخند زدن فضای محیط را هم شادتر می کنید و اطرافیان را مانند آهن ربا به سمت خود می کشید.  

4. لبخند زدن استرس را از بین می برد.  

وقتی استرس دارید، لبخند بزنید. با اینکار استرستان کمتر می شود و می توانید برای بهبود اوضاع وارد عمل شوید.  

5. لبخند زدن سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.

به این دلیل عملکرد ایمنی بدن تقویت می شود که شما احساس آرامش بیشتری دارید. با لبخند زدن از ابتلا به آنفولانزا و سرماخوردگی جلوگیری کنید.  

6. لبخند زدن فشارخونتان را پایین می آورد.  

وقتی لبخند می زنید، فشارخونتان به طرز قابل توجهی پایین می آید. لبخند بزنید و خودتان امتحان کنید.  

7. لبخند زدن اندورفین، سروتونین و مسکن های طبیعی بدن را آزاد می کند. 

تحقیقات نشان داده است که لبخند زدن با تولید این سه ماده در بدن باعث بهبود روحیه می شود. می توان گفت لبخند زدن یک داروی مسکن طبیعی است.  

8. لبخند زدن چهره تان را جوانتر نشان می دهد.  

عضلاتی که برای لبخند زدن استفاده می شوند صورت را بالا می کشند. پس نیازی به کشیدن پوست صورتتان ندارید، سعی کنید همیشه لبخند بزنید.  

9. لبخند زدن باعث می شود موفق به نظر برسید.  

به نظر می رسد که افرادیکه لبخند می زنند اعتماد به نفس بالاتری دارند و در کارشان بیشتر پیشرفت می کنند.

10. لبخند زدن کمک می کند مثبت اندیش باشید.  

لبخند بزنید. حالا سعی کنید بدون از بین رفتن آن لبخند به یک مسئله منفی فکر کنید.. خیلی سخت است. وقتی لبخند می زنیم بدن ما به بقیه بدن پیغام می فرستد که "زندگی خوب پیش می رود". پس با لبخند زدن از افسردگی، استرس و نگرانی دور بمانید.

پس ... همیشه لبخند بزنید. 

پ.ن.1  

خب همه ی اینا درست، ولی ...  ؟!  

پ.ن.2  

حافظ از جور خزان در چمن دهر، مرنج           فکر معقول بفرما، گل بی خار کجاست ؟