.وقتی که دورو برمو نگاه می کنم و می بینم همه دارن دم از نا امیدی می زنن ــ

. وقتی که می بنیم هیچ کی هیچ انگیزه ای واسه ادامه دادن نداره و با کوچکترین ضربه ای از هم می پاشه ــ

. وقتی هر دو سه تایی ام که امید وارن الکی خوشن و اگه دو کلوم باشون هم صحبت شی ، می فهمی توو فضان و هیچی توو اون کله ی گچی شون نیست ــ

. وقتی می بینم همه دم از تنهایی و نا مردی و بی وفایی می زنن ــ

. وقتی انگار همگی یه غم دارن به اندازه ی غم بشریت ــ

. وقتی همه خودشونو از همه جدا می دونن ــ

. وقتی بعضی ها دیگه از خداشونم نا امید شدن ــ

. وقتی من باید واسه نفس کشیدن هم دنبال یه انگیزه باشم ، که پیدا هم نمی شه ــ

. وقتی که می خوام برم از این شهر کثیف و اما پاهام روو زمین قفله ــ

. وقتی که رؤیاهام تووی کابوس هام بی معنی می شه ــ

. وقتی تنها خاطراتی که واسم می مونه ، یه صدای جیغه که از دور منو صدا می زنه ــ

. وقتی همه خفه شدن و یه مشت ادعای پوچ رو به دوش می کشن ــ

. وقتی گاهی که توو آئینه هم  نگاه می کنم یادم نمی یاد که این منم ــ

. وقتی امید هم تبدیل شده به یه مفهوم گم شده ؛ درست مثله همون عشق ــ

. وقتی عقبو نگاه می کنم و هیچ رد پایی نمی بینم ــ

. وقتی تنها دوستم هم وقت غمم ازم دور شده ــ

. وقتی به آسمون خیره می شم و  یه بغض سنگین رو توو سینه ام ول می کنه ــ

. وقتی از درد به خودم می پیچم و به جای اینکه منو بفهمن ، دل داریم میدن ــ

. وقتی جایی واسه نوشتن ندارم و بین کاغذ مچاله ها دنبال یه سطر خالی می گردم ــ

. وقتی می خوام به دوستم بگم آروم باش و می بینم خودم داغونم ــ

. وقتی دوباره نگاهم زووم میشه روی آشغالایی که از خوشحالی وق وق می کنن و حتی نمی بینن توو لجنن ــ

. وقتی به خودم می گم خوش به حال اون آشغالا ، تو خودت کجایی ؟! ــ

. وقتی دستم حتی به سر خودم نمی رسه و آرزوی اینو دارم که دست نوازش بکشم روی سرت ــ

. وقتی هیچ کس هیچ جوابی واسم نداشته و فقط نگاهم به زمینه ــ

. وقتی مدتهاست میگم از کسی انتظاری ندارم و بهم می گن خفه شو ــ

. وقتی باز این بغض لعنتی می خواد کار بده دستم و بازم پر خون کنه و ایندفعه من بهش میگم خفه شو ! ــ

. وقتی تمام احساس پاکمو روی ورق ، قهوه ای می بازم ــ

. وقتی دلم می خواد بخندی و همیشه شاد باشی ، با اینکه من پر از غمم ــ

. وقتی که از خودم بدم می یاد که چرا باید دلم واسه خودم بسوزه ــ

. وقتی اهدافتو دونه دونه زیر لگدهاشون له می کنن ــ

. وقتی نمی دونی چرا به حرفهای جدی ات می خندن و واسه شوخی هات اشک می ریزن  ــ

. وقتی دوست داری روز به روز دیو تر شی و منفورتر ــ

.

.

.

.

.

. وقتی انقدری دلها از هم دور شده و ما هم بیشتر دوست داریم که دورتر بشه ــ

. وقتی نتیجه ی بازی از قبل رقم خورده و تو فقط یه عروسکی ــ

. وقتی می خوای فریاد بزنی و حتی جرئت حرف زدن رو از یادت بردی ــ

. وقتی ترانه های زندگی ام یه عمره که سیاه شده ــ

. وقتی این کابوس رهات نمی کنه که " از پشت دیوارها دارن واست دسیسه می چینن " ــ

. وقتی موهاتو می ریزی روو صورتت تا اشکاتو نبینن ــ

. وقتی یه حس توو قلبت لونه کرده به اسم انتقام ــ

. وقتی که دستاتو می یاری جلو و می زنن روش یه شلاق ــ

. وقتی الان مغزم در حد ّ متلاشی شدنه ــ پس فعلا سکوت ! ـــــــــــــــــــــــــ NiNA NiMζ

مثله همیشه صورتی باش -- هر چند که لیدر قرمزه !! 

آیا نیاز هوس نیست ؟؟؟ ( تو  بگوو ! )

یه روز نیاز داشت که باهاش حرف بزنم

یه روز نیاز داشت که دوستش داشته باشم

یه روز نیاز داشت که دوستم داشته باشه

یه روز نیاز داشت که باهاش بمونم

یه روز نیاز داشت که باهام درد دل کنه

یه روز نیاز داشت که بهم فحش بده

یه روز نیاز داشت که بهش پول بدم

یه روز نیاز داشت که عشق بازی کنیم

یه روز نیاز داشت که بگه عاشقمه

یه روز نیاز داشت که از تموم خاطرات و گذشته ی تلخش بگه

یه روز نیاز داشت که من تنها کس و آخرین کسش باشم

یه روز نیاز داشت که باهاش اشک بریزم

یه روز نیاز داشت باهام قهر کنه

یه روز نیاز داشت که آرومش کنم

یه روز نیاز داشت که همه رو سر من تلافی کنه

یه روز نیاز داشت که هر دو به یک نقطه نگاه کنیم

و یه روز ... دیگه نیاز نداشت ............................ و رفت .

دوست خوبی ها      نی نا

سلام

اینو یادت باشه که هم من هم تو می گذریم .

فقط یه عرضی داشتم ! یه کم آروم بگذر ، فقط یه

کوچولو ... مرسی

اگر آرامشی نیست از تو بر من

مثال دیگران از من جدا شو

نمانده جانی بر من تا بگریم

تو هم مانند آنان بی وفا شو

اگر ماندی برای عشق بازی

بدان رفتند از قلبم هوس ها

اگر ماندی برای آه و ناله

دگر سینه ندارد طاقت داغ

اگر امروز را با من بمانی

بدان فردای تو قطعاً تباه است

اگر امّید ِ تو با من عجین است

بدان کفرت همیشه با خدا هست

من آن شیطانی ام پشت تبسّم

دلت را می فشانم غرق ِ در خون

تمام استخوانهایت اسیرند

درون خلوت سخت تحکّم

اگر تو نیز قصد رفت داری

اگر مثه همه یک رهسپاری

اگر ماندن برایت حکم مرگ است

برو که ماندن تو از گزند است

اگر آتش گرفته جان والا

اگر این عمر چون باد است کوتاه

همه پست و هوس در آستین است

سکوت کن تا بمانی مثه صحرا

که پست باشی ولی سر سبز باشی

هوس باشی ولی بی نفس باشی

که این داغ تنم از تب نمیرد

هوس ها جان من از سر نگیرد

اگر این چشمهایم سخت تنگ است

بدان این اشکهایم نیز بند است

که هیچ آرامشی نیست از تو بر من

تو هم مثه همه آرام بگذر...

مواظب قلب کوچولوتون باشید

دوستتون دارم ، چون...

هنوزم صورتی ام.

گاد بلس یو

   ' پاینده + صورتی باش ی '

  ♥♥♥     دوســــــــــــت ِ خوبی ها        نی نا      ♥♥♥

.::. یه مشت فرهنگ ِ پوچ .::.

راستش انقدر دلم پره که نمی دونم از کجا شروع کنم . اما خب می گیم بسم الله که خودش یاری کنه !

« بسم الله »

یه نگاه می اندازم به دورو ورمو ، می بینم همه چی داره تغییر می کنه . همه چی یه جورایی داره به این می رسه که ، آره ما اشتباه می کردیم . ما داشتیم توو یه مشت فرهنگ پوچ که معلوم نیست از کجا اومده و چرا اومده و به کجا چنین شتابان ! می ره غوطه می خوردیم . غرق شده بودیم . هنوزم داریم باهاش کلنجار می ریم . هنوزم پر از اشتباهیم.

یه مثال ساده اش توی همین دوستی های دختر پسره . یه عمر گفتیم جیزه ،‌ اَخه ،‌نری طرفش .. اووخ می شی . حالا چی؟
حالا یه خروار دختر پسر داریم که نه تنها با هم دوستند ، بلکه مثه ، دور از شما ، خر توی دوستیشون موندن.
چون بلد نبودند که چه جوری باید دوست شن ، با کی باید بپرن و چه طریقی رو باید طی کنند ؟!
اونوقت به راحتی با هرکسی شروع کردند به دوستی . و نهایتا ً به یه چیز تلخ به نام شکست رسیدند ، که ما برای اینکه خودمون رو یه جورایی تسکین بدیم می گیم ، خُب یه تجربه بود !! گوارای وجوود !

در واقع ما فرهنگ خیلی چیزارو نداریم و فقط ادّعای یه مشت فرهنگ پوچرو سالیان ِ ساله که به دوش می کشیم. یکی از خوشگلترین رفتارها و فرهنگ های ما ایرانی ها هم دو رویی ِ . که الحق و الانصاف باید بگم که به تهش رسوندیم. رکورد زدیم اصلا ً . بابا ای ولّا داره .

این صفت زیبای دورویی هم که با یک ظاهر بسیار زیباتر (!!) به نام غیبت در بین ما ایرانی ها چه جایی باز کرده ، تووپ آقا تووپ. جلوش قوربون صدقه ی خودش و هفت جد و آبادش می ریم و یه قدم اونورتر نذاشته همه ی اون هفت جد و آباد و بلکه کمی هم عقب تر و با بدتر از فحش می شوریم رو تخته ..( اِااای..دل ما هم بد جوری گرفته ها . )

حالا از غیبت بگذریم . همون بحث دورویی بسی زیباتره . کاش دورویی فقط اونچیزی بود که توو کتابا می نوشتن ، کااااااش ( لطفاً این کاش رو با یه آه ِ همچین دلگدازه جانسوزی بخونید که تا هفت آسمون بسوزه... ) ما داریم ادای کی رو در می یاریم ؟ واسه کی بازی می کنیم ؟ مثلا ً هممون از دم بچه مسلمونم هستیم و اعتقاد راسخ به خدا پیغمبرم داریم ! خب مگه اون خدا داره مارو نظاره نمی کنه ، مگه هممون وقت بدبختی هامون داد و ناله نمی کنیم : که ای خدای بزرگ و مهربون و همه فن حریف
این گره ی ما رو هم باز کن دیگه ، مگه نمی گن تو داری از اون بالا ( کدوم بالا خدا می دونه !! ) مارو می بینی .پس این مشکل منم هر چه زودتر رفع کن دیگه حداکثر تا سه سوت دیگه ! بیشتر نشه هااا !!!!

پس چرا نقش بازی می کنیم ، چرا یادمون می ره واسه کی داریم می زییم ؟؟
چرا توو تلویژن و سینما هو کوفت و زهر مار باید دائم ادا در بیارن و بگن " بله ، بله " صحیح می فرمایید و با
ظاهری آراسته و دست گل و دروغین وارد شن !
مردم رو می خوان خر کنن یا خدا شونو !؟

از طرز پوشش و رفتار و حرکات ، بگیر تا حرفهایی که معلوم نیست از کجاشون در میارن و می خوان توو کجای این مردم بد بخت بکنن!!
که دیگه هیچ کس طاقتش امون نمی ده و فحش رو می بنده به نافهمشون. اِی بابا.


همه جا رو بوی گند دورویی گرفته . دیگه حالم داره بد می شه .


( لطفا ً دستاتونو بالا بگیرید و از این به بعدش رو با حالت دعایی بخونید که فقط خداست که می تونه
بیاد پائین و اوضاع رو سامون ببخشه !! آمیییییییییییییین )

کاش به جای اینکه از همون وقتی که توو قنداقیم اسم مسلمون رومون باشه .

کاش به جای اینکه قبل از اینکه بفهمیم خوب و بد چیه و به زور ازمون بخوان که اینکارو بکن و اینو نکن .

کاش به جای این همه دورویی و ادا و ریا ...

فقط یه فرصت کوچولو بهمون می دادن که خودمون باشیم . یه آدم واقعی .

شاید اینجوری لا اقل بعضی ها از این لجنی که توشیم نجات پیدا می کردن .

شاید همه یک دست نمی شدیم ، شاید همه ادای خوب بودن و خوب زندگی کردنو در نمی آوردیم ، شاید. اما لااقل خودمون بودیم . اگه به چیزی می رسیدیم ، اگه چیزی رو باور می کردیم و اگه به اعتقادی دست می یافتیم . همشونو با وجودمون دریافت می کردیم ، و چون با یه درک عمیق و با استدلال و تجربه به اون باور رسیده بودیم ، دو دستی که هیچ با تمام وجودمون از اون باور دفاع می کردیم و به این آسونی ها از دستش نمی دادیم.
تا که مثه الان نباشیم که با یه باد همه برگامون می ریزه و لخت لخت می افتیم وسط ، و حتی یادمون نمی یاد که چرا وقتی که توو خیابونم این شکلی ام ، وقتی توو خونه ام یه رنگه دیگه و پیش حا ج خانوم یه طرح دیگه و جلوی دوستام به یه شمایل دیگه..

کاش همه اونچیزایی رو که داشتیم واقعا ً داشتیم . کاش فقط ادای اینو در نمی آوردیم که خیلی داریم .

کاش می ذاشتن سیر تکاملیمونو خودمون طی کنیم . کاش خودمون می فهمیدیم این جیزه اون اَخه . و اگه اون جیزه چرا جیزه . و وقتی می فهمیدیم هیچ وقت علیه عقلمون عمل نمی کردیم
و کی می تونه بگه که عقل اشتباه می کنه ؟؟ کی ؟!

خیلی دلم پر بود ،‌ می دونم . اما گفتنش بهتر از نگفتنش بود . هر چند که می دونم بیشتر کسا که اینو می خونن ، همین دوستای عزیز خیلی چیزارو می دونن و می فهمن . کاش صدام به اونا که نمی فهمن می رسید !
و هر چند که می گن اگه می رسید هم مگه فرقی می کرد ؟؟؟؟!
البته شاید سکوت کنی بهتره ، اینجا حرف زدن قیمتش گرونه . به قیمت خونته !!!
بی خیال.


به امید روزی که یه آدم واقعی بشیم



دمباله 1 . نمی دونم چرا یه‌آن یاد اون شعرهای اولم افتادم ؛ تنهایی رو از وقتی من چشیدم که اون روز بارونی عکس قلبمو کشیدم شاید به خاطر اینکه لا اقل تنهایی رو خودم فهمیدمو کسی به زور تو حلقومم نکرد !


دمباله 2 . از طرف من به یکی که دوستش دارید ، بگید دوستت دارم ( اصل تداوم بقا ).

پاینده + صورتی باش ی د

تا حـــــــــق

خطاب به یه بنده ی خدا :
اولا ً فکر نکن که انقدر برام ارزش پیدا کردی که بخوام بهت فکر کنم و حالا دارم واست می نویسم . فقط خواستم بگم اگه خورده حسابی چیزی داری با من ، بیاهو به خودم بگو . لازم نیست مثه این تازه به دوران رسیده ها ذوق کنی واسه کامنت گذاشتن به من ، و بیای بد و بی راه بگی مثلا ً که چی؟ که همه بیان بخونن و فکر کنن کی هستی ؟!! هه... نه بچه جون اینجا کسی شمارو حساب نمی کنه . آخه اینجا همه آدم حسابی ان . اگه هیچی نداشته باشن لا اقل یه جو غیرت و فهم و شعور دارن ( چیزی که تو متاسفانه ازش بویی نبردی ) .
پس بی خود دست و پا نزن و بد