mm_dehghani: salam khoda joon ! chakkerim

your Friend allways: salam aziz. baz khodet online shodi?

mm_dehghani: are khoda jon bazam khodamam ba ye donya sharmandegi .khoda jonn???

your Friend allways: jonam

mm_dehghani: mishe messagaye ghablim ro del konid?

your Friend allways: chera ke nemishe amma aval ejaze bede ke  baghiyeyeh messagat ro bebinam. ta baad man bozorgam

mm_dehghani: nokaretam be khodet ghasam.rasti khoda chera har chi man azat asl miporsam javab nemidi?

your Friend allways:

mm_dehghani: lo1000ta L

:rasti khoda bebinam chera ghablana har chi PM miferestadam va har chi BUZZ!!! midadam javab nemidadi.saret ba ID haye Dige garm bood?

your Friend allways: aziz man hich vaght busy nistam hamishe dar dastresam. in moshkele conectione to bood ke zaief bood va khiyal mikardi ke chon dari khodet peyghamet ro mibini man ham mbinam

Fekr konam ke shoma pm offline miferestadi va khiyal mikardi ke on line

mm_dehghani: rasti khoda jon chand ta ID dari

your Friend allways: Binahayat

mm_dehghani:masalan chand tasho bego bebinam

your Friend allways:masalan yekish hamin dostare shoma hamishast. ya yeki dige khoda / ahoora mazda / Allah / God /Theo/ ya Osta karim

mm_dehghani: che jaleb. rasti khoda joon ye nasihat behem kon. mikham adam sham

your Friend allways: Sorry

mm_dehghani: chera?

your Friend allways:chon age to mikhasti ba nasihat adam shi ke ba nasihathaye 124000 peyghambaram adam mishodi

mm_dehghani: bale?

mm_dehghani: khoda rasti nazaret darbareye in parcham chime

your Friend allways: harfaye 30ya30 nazan.

mm_dehghani:

mm_dehghani: rasty khoda jonam ye soal dige

your Friend allways: ?

mm_dehghani: chera bazi az adama avaze inke shabihe khodeshon bashan in tori hastand?

your Friend allways:hich tahala khodet ro to ayene didi ke dar morede baghiye migi ?

mm_dehghani:

mm_dehghani: khob khoda joonam age ejaze bedi man dige yavash yavash beram. kari nadari?

your Friend allways: na movafagh bashi

mm_dehghani:

your Friend allways:

mm_dehghani: Migam khoda joon baz mojeze neshon dadiya?

your Friend allways: chetor?

mm_dehghani: chon be bozorgit ghasam  man ta hala har kari kardam natoonestam  bishtar az 6 ta az in adamakaro ye ja beferestam.

your Friend allways:

mm_dehghani:khob dige felan .

your Friend allways:

سلام اقاي دكتر.22 سالم.دانشجوي زبان انگليسي هستم.از اصفهان.با اينكه اقاي خاتمي را عاشقانه دوست دارم ولي هيچوقت از ايشان به اندازه شما حمايت نكردم.نميدانم چه حسي من را مجبور به اين كار كرد.مني كه تاحالا كسي اشكم را نديده حالا دارم با اشك اين را مينويسم.نميدانم ايا واقعا اين را ميخوانيد يا نه ولي خداييش شما اولين كسي هستيد كه با تمام وجود ازش حمايت كردم.توي ستاداتون نبودم چون تو امتحانام ولي هر كسي را كه ميديدم از شما باهاش حرف ميزدم.البته اخرش شكست خوردم چون من خوانوادم را مجبور كردم راي بدن ولي 2روز مانده به انتخابات نظرشان عوض شد و به كس ديگه اي راي دادن.ولي شجاعانه ميتونم بگم كه بزرگترين افتخار زندگيم بعد از ايراني بودنم اينه كه 20 نفر از كساني كه امدن به شما راي دادن را من متقاعدشون كردم كه اين كا را بكنند.

خيلي دلم گرفته ولي بد تر از اين دل شماست.تورا خدا اگر براي ان كارايي كه براتون كردم اگر به ان 20 نفري كه به خاطر شما و با من امدن راي دادن و اخر از همه بخاطر ايران ازتون خواهش مي كنم شما ناراحت نشيد.اگر دل شما بشكنه دل ان 5 ميليون هم ميشكنه و من هم نابود ميشم.توروخدا به دل نگيريد شايد جامعه ما هنوز ظرفيت رياست شما را نداشت.

من تا عمر دارم ديگه به غير از شما و اقاي خاتمي به هيچ كس ديگه اي راي نميدهم.اين عهديه كه بين خودم و خدا و شما ميبندم.مني كه رئيس جمهور 22 ميليوني داشتم نميتوانم توي جامعه اي  با يه رئيس جمهور 6 ميليوني زندگي كنيد.

معذرت ميخواهم ديگه اشك امانم نميده . بازم خواهش مي كنم ما را و اشتباهات جامعه ما را ببخشيد.به دل نگيريد.

اگر لياقت دوست داشتنتون را دارم جوابم را بدين.بازم براتون مينوسيم . بدون اشك و بهتر.

ديگه نميتونم.منتظرم.

انگار همين ديروز بود.وقتي مي گويم ديروز حرفم را باور كنيد.زمان خيلي زود مي گذرد،انگار رفته ايد بالاي كوه و يك سنگ به پايين  پرت مي كنيد،سنگ چقدر طول مي كشد كه به پايين برسد، ها؟ از شما مي پرسم،چقدر طول مي كشد؟  عمر انسان هم اينگونه است و خيلي زود مي گذرد،در يك چشم به هم زدن.اما نه مثل اينكه اين حرفها به من نيامده است،بهتر است بروم سر اصل مطلب. از زماني شروع ميكنم كه يك دختر بچه سيزده ساله بودم البته بچه كه نه ،سيزده سال خودش سني است.براي خودم خانمي شده بودم،قد كشيده بودم و قيافه اي به هم زده بودم.خوشگل خوشگل هم نبودم اما مي شد زيبا حسابم كرد،و اين زيبايي را بيشتر مديون چشمانم بودم.آره ،من چشمان زيبايي داشتم،درشت وسياه و اين را نه يك نفركه همه مي گفتند.مادرم قربان صدقه مي رفت و مي گفت:من فداي چشمان سياه قشنگت بشوم، دختر! ومن قاه و قاه مي خنديدم ومي دويدم.روي هم رفته دختر شلوغ وبازيگوشي بودم.يك لحظه خنده از لبانم دور نمي شد وهميشه سر به سر اين وآن مي گذاشتم. كارم اين شده بود كه يا تو صحرا دنبال گوسفندها بدوم ويا توباغ مردم از درختان ميوه بالا بروم.بعضي وقتها هم پاي دار قالي بافي مي نشستم وبه مادرم در بافتن قالي كمك  مي كردم.مادرم مي گفت انشاا. . .  همين روزهاقالي عروسي تو را مي بافم و من لبخند بر لب  مي آوردم و عين لبو سرخ مي شدم.فراموش كردم بگويم،موقع به دنيا آمدن ناف مرا به نام پسرعمويم (ستار) بريده بودند.بالاخره ما دو تا دخترعمو، پسرعمو بوديم و عقد ما را تو آسمونها بسته بودند.ستار پسربدي نبود،شش سالي از من بزرگتر بود و روي زمين كار مي كرد.كشاورزي، كار اكثر جوانهاي ده ما همين بود.از وقت زن گرفتن ستار گذشته بود و او با دلواپسي و نگراني هر روز مادرش ((رقيه خانم)) را روانه خانه ما مي كرد و مادرم در جواب او مي گفت:چقدر عجله مي كنيد شما،دختر من هنوز بچه است و دهنش بوي شير مي دهد،و مادر ستار جواب مي داد.((كجايش بچه است؟ماشاا. . . هزار ماشاا. . . پا گذاشته است توي سيزده سال و براي خود هيكلي به هم زده است.من خودم دوازده سالم بود كه ازدواج كردم.)) مادرم لبخند مي زد و مي گفت: اينكه شما مي گوييد درست، ريحانه قد كشيده است وبراي خودش خانمي شده است اما عقلش هنوز بچه است و مدام بازيگوشي مي كند و از درختها و در و ديوار خانه مردم بالا مي رود و زمان مي خواهد كه خود را براي شب عروسي آماده كند، مي فهميد كه؟مادر ستار ناله مي كرد و مي گفت: ((چرا نمي فهمم خوب هم مي فهمم اما اين من و شما هستيم كه بايد همه جيز را يواش يواش به او ياد بدهيم.از قديم گفته اند دختر امانتي مردم است و خوب نيست زياد توي خانه بماند،همين.))مادر ناچار تسليم مي شد و سر پايين مي انداخت: خيلي خوب باشد،چشم.من با ريحانه حرف مي زنم و سعي مي كنم او را براي همه چيز آماده كنم.ومادر ستار مي گفت: ((آره اين دو براي هم در نظر گرفتهشده اند و خوب نيست بيشتر از اين منتظر بمانند.)) و من همه اين حرفها را مي شنيدم و لبخند زنان خود را به نشنيدن مي زدم،باز تو كوچه ها روان مي شدم و از درختهاي باغ ((مش عبدا. . .))بالا مي رفتم و صداي داد و فريادش را در مي آوردم.تا اينكه يك

 روز يوسف خان و چندتاي ديگر كه حالا شكل و شمايلشان درست يادم نيست سوار بر اسب به روستاي ما آمدند.كدخدا و پدر من پذيرايي از خان و همراهانش را به عهده گرفتند و بالافاصله گوسفنديرا جلوي پايشان سر بريدند.خان كه آن موقع جوان سي و چهار،سي و پنج ساله بود،لبخندي از رضايت بر لب آورد و با خشنودي قدم بر خانه ما كه از بقيه خانه هاي ده بزرگتر و قشنگ تر بود گذاشت.پدرم اسبها را به دست من سپرد و خواست كه آب و علفشان دهم.من پش از اينكه وظيفه ام را به نحو احسن انجام دادم دستي بر سر و دوش اسب خان كه اسب سفيد و زيبايي بود و از بقيه اسبها سركش تر به نظر مي رسيد كشيدم و به آرامي سوارش شدم.تصميم گرفته بودم گشتي در آن اطراف بزنم.با پاشنه پاهايم ضربه اي به شكم اسب زدم و به راه افتادم.خان كه صداي پاي اسبش را شناخته بود،شتابان از خانه ما بيرون مي زد و مرا ديد كه ر اسبش سوار شده ام و چهار نعل از آنجا دور مي شوم.فريادي از خشم بركشيد: اين كيست كه سوار اسب من شده است و اين گونه مي تازد؟پدرم كه مرا از پشت شناخته بود جلو رفت و با ترس و وحشت گفت:او. . .او. . . دختر من است خان. . .   دختر تو ؟اسب سواري را از كي ياد گرفته؟