خدا رو شکر این فیلتر ها هم شکسته شد و من تونستم بیام اینجا بنویسم
دوشنبه هفته پیش رفتم واسه بلیط قطار گفتن نیست بروآذر ماه بیا منم ناراحت و پکر برگشتم رفتم یه آژانس دیگه اونم گفت نیست فردا بیا لیست کنسلی ها باز میشه شاید یه کاری بتونم واست انجام بدم .منم 3شنبه ساعت 8 صبح رفتم نشستم تا 10 که نوبتم شد و لیست باز شد و قطار گیرم اومد به همین سادگی بلیط گرفتم و رفتم خونه . خیلی خوشحال بودم که بعد از 1 ماه و چند روز میرم خونه .خیلی دلم میخواست میتونستم همشو بمونم اما نمیشد باید تا2 شنبه برمیگشتم چون کلاس داشتم توی راه آهن همه می خواستن برن مشهد منم خیلی دلم میخواست برم به چند نفر سپردم واسه ما هم دعا کنن در حالی که بغض گلومو میفشرد اعلام میکرد قطار مشهد آماده حرکت میباشد همون موقع یعنی به فاصله 5 دقیقه هر 2 قطار با هم حرکت داشتن منم دیگه نتونستم جلوی خودمو بگیرم یهو منفجر شدم همه نگاه میکردن که من دارم گریه می کنم ولی من بیخیال همه بودم وقتی وارد شدم یه آقا پسر جوون و خوش قیافه توی کوپه بود که انگار زودتر از من اومده بود رفتم داخل سلام کردم و نشستم 30 ساله به نظر میومد دانشجوی دکترای عمران بود و استاد دانشگاه آزاد هم بود میخاست بره سر کلاس درسش خلاصه یکم با همدیگه صحبت کردیم و بعدش آقایون دیگه اومدن 3 تا بودن دانشجوی کارشناسی ارشد بودن منم دیدم همه آقا هستن و منم تنها رفتم به رییس قطار گفتم جای منو عوض کنن 20 دقیقه بعد یه آقا اومد و خواست من جامو باهاش عوض کنم منم رفتم پیش 2 تا خانواده که خیلی خوب و مهربون بودن ساعت 6 رسیدم زنگیدم که بابایی من رسیدم لطفا قدم رنجه کن و تشریف بیار دنبال دخترت بابا و مامان با هم اومدن و فرداشم خواهرم رسید و خلاصه بازم جمعمون جمع شد و منم که گل سرسبد خونه بودم مصطفی هم کلی ذوق کرد که منو دیده خیلی خوب شده فکنم به خاطر ماشین خریدنش خوب شده یا شایدم به خاطر اون دختره باشه من که تیکه هامو بش انداختم فقط میخنده ولی ایشالا که هرچی قسمتش باشه جور بشه . یه چیز جالب تر یه نفر اومده بود واسه ی بنده که 2 سال کوچیکتر بوده ظاهراً منطق طرف هم این بوده که واسم سن و سال مطرح نیست من میخوام داماد بزرگه باشم ولی این یه راضی داره که من خودم با هوش سرشارم کشف کردم که بله اوضاع از این قراره که خانمی که فامیل بنده هستش و از این دست خواستگارا برای بنده میفرسته یه خوابی واسمون دیده .این خانم که زندایی بنده هست یه برادر مجرد داره (اقا محمد رضا ) که 1 سال از من کوچیک تره حالا این آقا رضا منو میشناسه و چند سال پیش منو میبینه که یه بچه کوچولو بغلمه از تعجب شاخاش در میان که من توی سن کم چرا بچه دارم ؟ جا میخوره و به خواهرش میگه مگه فلانی ازدواج کرده و.......
با این تفاسیر 2 هفته قبل این آقا رضا خواهر منو دیده و کلی تحویل و سلام و اینا و بهش گفته که خواهرت چطوره و اینا و این اقا شماره همراهشو که توی تبلیغات کافیشاپش بوده به خواهرم داده و گفته با دوستات پاشو بیا اینجا بعدم بهش گفته که دوست نداری اینجا یی که ما هستیم ( یه شهر بزرگ نزدیک تهران) بیای و خواهرم هم بهش گفته من هنوز واسه اون موقع برنامه ایی ندارم .... با این تفاسیر من فکر میکنم که سد راه شده باشم و خواهر این اقا می خواد که زودتر از شر من خلاص شه و دختر کوچیکه رو می خواد ولی خواهرم میگه اون داره آدم واست میفرسته که مزه ی دهن تو رو بفهمه و جای پای خودشونو باز کنه . اینجاش خیلی نکته داره که زندایی به مامانم گفتته اول دختر بزرگتو رد کن بعد کوچیکرو.وگرنه فامیل چرت و پرت میگن
ولی من خودم میگم اینا واسشون کوچیکه و بزرگه فرقی نداره دارن ما رو میسنجن .مامان منم که هوش و حواسش توی آسموناس البته حق هم داره با یه پسر شیطون و یه دختر از اون شیطون تر و یه دختر آروم که صداشم در نمیاد ونازنازو و یه پسر کوچولو نباید هم به اینجور مسایل فکر کنه .
خلاصه این معمای زندایی ذهن منو خواهرمو مشغول کرده اما به خواهرم گفتم اگه یه روزی حرفش پیش بیاد تو باید قبول کنی اونم با منطقی که من واسش ریختم قبول کرده اما الان نه ایشالا در سالهای آینده .
برگشتنم با عذاب بود کلی وسیله داشتم همه رو سپردم راه آهن و فرداش اومدم تحویل گرفتم اینجا یه چیز بگم دم خاله هام گرم که این همه هوای خواهر زاده ی عزیزشونو دارن . مخصوصا فریده که اصلا سراغی از من نمیگیره و حتی تعارف هم نکرد که خونشون برم 
اما چرا بعضیا موبایلشونو از دسترس خارج میکنن نمی دونم ؟؟؟ اما اون روز برگشتنمو هیچ وقت یادم نمیره غریبی و تنهایی خیلی سخته مخصوصا وقتی بدونی کسی رو داری اینجا اما نداشتنش بهتر از داشتنشه این رو تقدیم میکنم به 3 تا خاله ی بزرگ و عزیزم در تهران
این بود ماجرای خونه رفتن من